2 Koriniti 3

He Pononga nō te Kawenata Hou

1 E tīmata ana anō rānei mātou te whakapai ki a mātou anō? E pērā ana rānei me ētahi atu, e mea ana mātou ki ētahi pukapuka whakapai mā mātou ki a koutou, mā koutou rānei ki a mātou? 2 Ko koutou tā mātou pukapuka, he mea tuhituhi ki ō mātou ngākau, e kitea ana, e kōrerotia ana e ngā tāngata katoa; 3 kua mārama nā hoki, ko koutou he pukapuka nā te Karaiti, he mea minita nā mātou, ehara i te mea tuhituhi ki te mangumangu, engari ki te Wairua o te Atua ora; he teka ki ngā papa kōhatu, engari ki runga ki ngā papa kikokiko o te ngākau.

4 Ko tēnei tū whakaaro ō mātou ū tonu ki tā te Atua, he mea nā te Karaiti. 5 He teka kei a mātou ake te tikanga mō te whakaaro ki tētahi aha, me te mea nā mātou ake anō; engari, nā te Atua mātou i whai tikanga ai; 6 nāna hoki mātou i tau ai hei minita mō te kawenata hou; he teka nō te reta, engari nō te Wairua; he whakamate hoki tā te reta, he whakaora ia tā te Wairua.

7 Nā, mehemea te minitatanga o te mate i tuhituhia nei, i whaoa nei ki ngā kōhatu, i puta korōria mai, i kore ai e taea e ngā tama a Īharaira te titiro matatau atu ki te mata o Mohi i te korōria o tōna mata; he korōria ia e memeha ana. 8 E kore ianei e nui noa atu te korōria o te minitatanga o te Wairua? 9 Nā, mehemea te minitatanga o te whakatau hē, he korōria, heoi hira rawa atu te korōria o te minitatanga o te tika. 10 He pono hoki, kāhore te mea i whakakorōriatia i whai korōria i tēnei wāhi, arā, nā te korōria e hira rawa nei. 11 Mehemea hoki he korōria tō te mea e memeha ana, nui noa atu te korōria o te mea pūmau.

12 Nā, i a mātou ka tūmanako nei ki tēnei, nui atu tō mātou māia ki te kōrero. 13 Kāhore anō e pērā me Mohi i maka nei i te hīpoki ki tōna mata, kei titiro matatau atu ngā tama a Īharaira ki te tukunga iho o te mea e memeha haere ana. 14 Otirā, i whakapakeketia ō rātou hinengaro. Nō te mea taea noatia mai tēnei rā i te kōrerotanga o te kawenata tawhito e mau tonu ana taua hīpoki rā anō, kāhore anō i hurahia; i roto ia i a te Karaiti ka whakakāhoretia. 15 Nā, tae noa mai ki tēnei rā, ki te kōrerotia a Mohi, e takoto ana he hīpoki ki runga i tō rātou ngākau. 16 Nā, kia huri ki te Ariki, ka tangohia te hīpoki. 17 Nā, ko te Ariki, ko te Wairua ia; ko te wāhi i noho ai te Wairua o te Ariki, kei reira te tikanga herekore. 18 Ko tātou katoa ia kāhore he hīpoki mō te mata, e whakaahua ana i te korōria o te Atua, ānō kei roto i te whakaata, ā, e whakaputaia kētia ana kia rite ki taua āhua anō, he korōria hono iho ki te korōria, i runga i tā te Wairua o te Ariki.

1 BEGIN ons weer om onsself aan te beveel? Of het ons miskien, soos sommige, aanbevelingsbriewe nodig aan julle of van julle?

2 Julle is ons brief, geskrywe in ons harte, geken en gelees deur alle mense;

3 omdat julle duidelik 'n brief van Christus is deur ons diens berei, geskrywe nie met ink nie, maar met die Gees van die lewende God; nie op kliptafels nie, maar op die vleestafels van die hart.

4 So 'n vertroue het ons deur Christus by God.

5 Nie dat ons uit onsself bekwaam is om iets as uit onsself te bedink nie, maar ons bekwaamheid is uit God,

6 wat ons ook bekwaam gemaak het as dienaars van 'n nuwe testament, nie van die letter nie, maar van die gees; want die letter maak dood, maar die gees maak lewend.

7 En as die bediening van die dood, met letters op klippe gegraveer, in heerlikheid was, sodat die kinders van Israel nie die oë kon vestig op die aangesig van Moses nie vanweë die heerlikheid van sy aangesig, wat tog moes vergaan,

8 hoeveel te meer sal die bediening van die Gees dan nie in heerlikheid wees nie?

9 Want as die bediening wat veroordeel, heerlikheid was, veel meer is die bediening wat regverdig maak, oorvloedig in heerlikheid.

10 Want wat verheerlik was, is ook in hierdie geval nie verheerlik nie, vanweë die alles oortreffende heerlikheid.

11 Want as wat moes vergaan, met heerlikheid was, veel meer is wat moet bly, in heerlikheid.

12 Terwyl ons dan sodanige hoop het, gebruik ons baie vrymoedigheid;

13 nie soos Moses nie, wat 'n bedekking oor sy aangesig gesit het, sodat die kinders van Israel nie die oë kon vestig op die einde van wat moes vergaan nie.

14 Maar hulle sinne is verhard. Want tot vandag toe bly by die lesing van die Ou Testament dieselfde bedekking sonder dat dit opgelig word, die bedekking wat in Christus vernietig word.

15 Ja, tot vandag toe, wanneer Moses gelees word, lê daar 'n bedekking oor hulle hart;

16 maar wanneer hulle tot die Here bekeer is, word die bedekking weggeneem.

17 Die Here is die Gees, en waar die Gees van die Here is, daar is vryheid.

18 En terwyl ons almal met onbedekte gesig soos in 'n spieël die heerlikheid van die Here aanskou, word ons van gedaante verander na dieselfde beeld, van heerlikheid tot heerlikheid, as deur die Here wat die Gees is.