2 Koriniti 1

He Mihi

1 Nā Pāora, i paingia e te Atua hei āpōtoro mā Īhu Karaiti, nā te teina hoki, nā Tīmoti,

Ki te hāhi a te Atua i Koriniti, rātou ko te hunga tapu katoa i Akāia puta noa:

2 Kia tau ki a koutou te aroha noa me te rangimārie, he mea nā te Atua, nā tō tātou Matua, nā te Ariki hoki, nā Īhu Karaiti.

Ka Whakawhetai a Pāora ki te Atua

3 Kia whakapaingia te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti, te Matua o ngā mahi tohu, te Atua o te whakamārie katoa; 4 ko ia hoki te kaiwhakamārie i a mātou i ō mātou pāweratanga katoa, e taea ai e mātou te whakamārie te hunga e pēhia ana e te aha, e te aha, mā te whakamārie e whakamārie nei te Atua i a mātou. 5 I te mea kei te hira tonu ngā mamae o te Karaiti i roto i a mātou, kei te pērā anō te hira o tō mātou whakamārietanga i roto i a te Karaiti. 6 Nā, ahakoa tūkinotia mātou, he mea tēnā kia whakamārietia ai, kia whakaorangia ai koutou; ahakoa rānei whakamārietia mātou, he mea tēnā kia whakamārietia ai koutou, koia tēnā e mahi nā, i a koutou ka whakaririka kau nā ki aua mamae e mamae nei hoki mātou. 7 E ū ana hoki tō mātou whakaaro ki a koutou, i te mōhio iho, ka uru nā koutou ki ngā mamae, ka uru anō hoki koutou ki te whakamārietanga.

8 Kāhore hoki mātou e pai kia ngaro i a koutou, e ōku tēina, te pāweratanga i tūpono ki a mātou i Āhia, te tino taimaha o te pēhanga i a mātou, nuku noa atu i tō mātou kaha, nā poroporoaki ana mātou ki te ora. 9 Āe, i roto anō i a mātou te kupu mō te mate, kia kaua ō mātou whakaaro e ū ki a mātou anō, engari ki te Atua, ki te kaiwhakaara i te hunga mate. 10 Nāna mātou i whakaora i taua mate nui, ā, e whakaora anō ia. E ū ana ō mātou whakaaro ki a ia, tērā ia e whakaora tonu i a mātou; 11 me koutou hoki ka āwhina tahi nā, ki tā koutou īnoi mō mātou; kia whakawhetai te tokomaha mō mātou, mō te aroha noa nā te tokomaha i hōmai ki a mātou.

Ka Rerekē ngā Whakaaro o Pāora

12 Ko tā mātou whakamanamana hoki ko tēnei, ko te whakaaetanga ake o tō mātou hinengaro, kei runga i te tapu, i te tapatahi o te Atua, ehara i te mea kei runga i tō te kikokiko mōhio, engari i tō te Atua aroha noa, tā mātou whakahaere i te ao, ki a koutou rawa anō ia. 13 Ehara hoki tā mātou e tuhituhi atu nei ki a koutou i te mea kē i tā koutou e kōrero nā i te pukapuka, e whakaae nā; ā, e ū ana tōku whakaaro, e whakaae koutou taea noatia te mutunga; 14 me koutou anō i whakaae mai nā ko tētahi wāhi ki a mātou, ko mātou tā koutou e whakamanamana ai, pērā hoki me koutou, ko koutou tā mātou e whakamanamana ai i te rā o tō tātou Ariki, o Īhu.

15 Nā, i tōku whakapono ki tēnei, i mea ahau kia haere atu i mua rā ki a koutou, kia rua ai painga ki a koutou; 16 kia tika atu mā koutou nā ki Makeronia, ā, kia hoki mai i Makeronia ki a koutou, ā, mā koutou e whakatika atu tāku haere ki Hūria. 17 Nā, i ahau ka whakaaro i tēnei, i hanga noa iho rānei tōku ngākau? He whakaaro rānei nō te kikokiko ōku whakaaro e mea ai ahau, "Āe, āe, kāhore, kāhore?"

18 Otirā, i te mea he pono te Atua, ehara tā mātou kupu ki a koutou i te "Āe," i te "Kāhore." 19 Ko te Tama hoki a te Atua, ko Īhu Karaiti, i kauwhautia rā e mātou i roto i a koutou, arā e ahau, e Hirawanu, e Tīmoti, ehara i te "Āe," i te "Kāhore" rānei, engari he "Āe" i roto i a ia. 20 Pēwhea ake hoki te maha o ngā kupu hōmai a te Atua, kei roto tonu i a ia te "Āe"; ā, mā roto mai hoki i a ia te "Āmine," hei korōria mō te Atua i roto i a tātou. 21 Nā, ko te kaiwhakaū i a mātou me koutou i roto i a te Karaiti, ko te kaiwhakawahi i a tātou, ko te Atua; 22 nāna tātou i hīri, nāna hoki i hōmai te wāhi tuatahi, arā te Wairua ki roto ki ō tātou ngākau.

23 Nā, ka karanga ahau ki te Atua hei kaititiro mō tōku wairua, he tohu nāku i a koutou tē haere wawe atu ai ahau ki Koriniti. 24 Ehara i te mea hei rangatira mātou mō tō koutou whakapono, engari hei hoa mahi mātou i te hari mō koutou; nā te whakapono hoki koutou i tū ai.

Opskrif en seëngroet.

1 PAULUS, 'n apostel van Jesus Christus deur die wil van God, en Timótheüs, die broeder, aan die gemeente van God wat in Korinthe is, saam met al die heiliges wat in die hele Acháje is:

2 Genade vir julle en vrede van God, onse Vader, en die Here Jesus Christus.

Danksegging van Paulus vir die vertroostinge wat God hom geskenk het.

3 GESEËND is die God en Vader van onse Here Jesus Christus, die Vader van ontferminge en die God van alle vertroosting,

4 wat ons troos in al ons verdrukking, sodat ons die wat in allerhande verdrukking is, kan troos deur die vertroosting waarmee ons self deur God getroos word.

5 Want soos die lyde van Christus oorvloedig is in ons, so is ons troos ook oorvloedig deur Christus.

6 Maar of ons verdruk word, dit is julle tot troos en redding; en dit laat sy werking blyk deurdat julle dieselfde lyding verduur wat ons ook ondergaan; en of ons getroos word, dit is julle tot troos en redding.

7 En ons hoop vir julle is vas, omdat ons weet dat net soos julle deelgenote is aan die lyding, so ook aan die troos.

8 Want ons wil nie hê, broeders, dat julle onbekend moet wees met ons verdrukking wat oor ons in Asië gekom het nie, dat ons dit bo ons krag uitermate swaar gehad het, sodat ons selfs aan ons lewe gewanhoop het.

9 Ja, ons het al self by onsself die doodvonnis oor ons gehad, sodat ons nie op onsself sou vertrou nie, maar op God wat die dode opwek;

10 wat ons verlos het uit so 'n groot doodsgevaar en nog verlos; op wie ons hoop dat Hy ook nog sal verlos,

11 terwyl julle ook vir ons saamwerk deur die gebed, sodat daar vir die genadegawe aan ons deur baie persone op baie maniere vir ons gedank mag word.

Redes waarom Paulus sy besoek aan Korinthe uitgestel het.

12 WANT ons roem is dit: die getuienis van ons gewete dat ons in eenvoudigheid en reinheid van God, nie in vleeslike wysheid nie, maar in die genade van God in die wêreld verkeer het, en veral by julle.

13 Want ons skryf aan julle niks anders as wat julle lees of ook verstaan nie, en ek hoop dat julle dit ook tot die einde toe sal verstaan,

14 soos julle ook gedeeltelik van ons verstaan het dat ons julle roem is, net soos julle ook ons roem is in die dag van die Here Jesus.

15 En in hierdie vertroue wou ek vroeër na julle kom, dat julle 'n tweede genade kan ontvang,

16 en by julle langs deurgaan na Macedónië, om weer van Macedónië af by julle te kom en deur julle voortgehelp te word na Judéa.

17 Het ek dan miskien ligsinnig gehandel toe ek my dit voorgeneem het? Of wat ek my voorneem, neem ek my dit voor na die vlees sodat by my tegelyk is: ja ja, en nee nee?

18 So waar as God getrou is — ons woord tot julle was nie ja en nee nie!

19 Want die Seun van God, Jesus Christus, wat deur ons onder julle verkondig is, deur my en Silvánus en Timótheüs, was nie ja en nee nie, maar was ja in Hom.

20 Want hoeveel beloftes van God daar ook mag wees, in Hom is hulle ja en in Hom amen, tot heerlikheid van God deur ons.

21 Maar Hy wat ons saam met julle bevestig in Christus en ons gesalf het, is God,

22 wat ons ook verseël het en die Gees as onderpand in ons harte gegee het.

23 Maar ek roep God as getuie aan oor my siel dat ek om julle te spaar nog nie na Korinthe gekom het nie —

24 nie dat ons heers oor julle geloof nie, maar ons is medewerkers aan julle blydskap; want in die geloof staan julle vas.