Ko Īhu, tō Mātou Tohunga Nui
1 Nā, ko te tino tēnei o ēnei kōrero; he tohunga pērā tō tātou, kua noho ki matau o te torōna o te Nui i ngā rangi; 2 he minita mō te wāhi tapu, mō te tapenākara pono, tōna kaiwhakaara nei ko te Ariki, ehara i te tangata.
3 Ko ngā tohunga nui katoa hoki, he mea whakarite hei tāpae atu i ngā whakahere, i ngā patunga tapu; nā konei hoki i tika ai kia whai mea anō tēnei tohunga nui hei tāpaenga atu māna. 4 Me i runga hoki ia i te whenua, kāhore ōna tohungatanga; tēnei hoki ngā tohunga hei tāpae i ngā whakahere i runga i tā te ture. 5 Ko tā rātou mahi he ritenga, he ātārangi nō ngā mea i te rangi, he pērā anō me te mea i tohutohungia ki a Mohi, i a ia meāke hanga i te tapenākara, i mea hoki ia, "Kia mahara kia hangā e koe ngā mea katoa kia rite ki te tauira i whakakitea ki a koe i runga i te maunga." 6 Tēnā ko tēnei, he nui kē te mahi minita kua riro nei i a ia, he pai rawa hoki te kawenata ko tōna takawaenga nei ko ia, he pai rawa anō hoki ngā kupu whakaari, i whakatakotoria ai taua kawenata.
7 Mehemea hoki kīhai i whai hē taua kawenata ō mua, e kore e rapua he wāhi mō te tuarua. 8 I a ia hoki e whakahē ana, i mea ia ki a rātou:
"Nanā, tēnei ake ko ngā rā, e ai tā te Ariki,
e whakaritea ai e ahau he kawenata hou ki te whare o Īharaira,
ki te whare anō hoki o Hūrā.
9 E kore e rite ki te kawenata i whakaritea e ahau ki ō rātou mātua,
i te rā i mau ai ahau ki ō rātou ringaringa,
i ārahi mai ai i a rātou i te whenua o Īhipa.
Kīhai nei hoki rātou i ū ki tāku kawenata,
ā, kore ake ōku whakaaro ki a rātou,
e ai tā te Ariki.
10 Ko te kawenata hoki tēnei e whakarite ai ahau ki te whare o Īharaira
i muri iho i aua rā, e ai tā te Ariki:
Ka hoatu e ahau āku ture ki ō rātou hinengaro,
ka tuhituhia anō hoki ki ō rātou ngākau.
Ko ahau hei Atua mō rātou
ko rātou hoki hei iwi māku.
11 I kore anō hoki rātou e whakaako i tōna hoa,
i tōna hoa, i tōna teina, i tōna tuakana, e mea,
‘Kia mātau koe ki te Ariki,’
e mātau katoa hoki rātou ki ahau,
te nohinohi o rātou, te nui anō hoki o rātou.
12 Ka mahi tohu hoki ahau ki ō rātou kino,
e kore anō hoki e maharatia e ahau ō rātou hara ā mua ake nei."
13 I a ia i mea, "He kawenata hou," kua whakatawhitotia e ia te mea tuatahi. Nā, ko te mea kua tawhitotia, kua koroheketia, ka tata te memeha.
Die ou verbond is 'n voorbeeld en is verbygaande. Christus is die Middelaar van 'n beter en ewige verbond.
1 DIE hoofsaak nou van wat ons gesê het, is dít: Ons het so 'n Hoëpriester wat gaan sit het aan die regterhand van die troon van die Majesteit in die hemele,
2 'n Bedienaar van die heilige dinge en van die ware tabernakel wat die Here opgerig het en nie 'n mens nie.
3 Want elke hoëpriester word aangestel om gawes en offers te bring. Daarom moes Hy ook iets hê om te offer.
4 Want as Hy op aarde was, sou Hy selfs geen priester wees nie, omdat daar priesters is wat volgens die wet die gawes offer,
5 hulle wat 'n afbeeldsel en skaduwee van die hemelse dinge bedien, soos Moses 'n goddelike bevel ontvang het toe hy die tabernakel sou voltooi; want Hy het gesê: Kyk dat jy alles maak volgens die voorbeeld wat jou op die berg getoon is.
6 Maar nou het Hy 'n voortrefliker bediening verkry vir sover Hy ook Middelaar is van 'n beter verbond wat op beter beloftes wettelik gegrond is.
7 Want as daardie eerste een onberispelik was, sou daar nie plek vir 'n tweede gesoek word nie.
8 Want Hy berispe hulle en sê: Kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek met die huis van Israel en die huis van Juda 'n nuwe verbond tot stand sal bring,
9 nie volgens die verbond wat Ek met hulle vaders gemaak het op die dag toe Ek hulle aan die hand geneem het om hulle uit Egipteland uit te lei nie; want hulle het nie gebly by my verbond nie, en Ek het hulle veronagsaam, spreek die Here.
10 Want dit is die verbond wat Ek ná dié dae sal sluit met die huis van Israel, spreek die Here: Ek sal my wette in hulle verstand gee en dit op hulle hart skrywe; en Ek sal vir hulle 'n God wees, en hulle sal vir My 'n volk wees.
11 En hulle sal nie meer elkeen sy naaste en elkeen sy broer leer en sê: Ken die Here nie; want almal sal My ken, klein en groot onder hulle.
12 Want Ek sal barmhartig wees oor hulle ongeregtighede en aan hulle sondes en hulle oortredinge nooit meer dink nie.
13 As Hy sê 'n nuwe verbond, het Hy die eerste oud gemaak; en wat oud word en verouder, is naby die verdwyning.