Hiperu 3

He Nui kē ake a Īhu i a Mohi

1 Nā, e ōku tēina tapu, e te hunga kua uru nei ki tā te rangi karanga, whakaaroa a Īhu Karaiti, te Āpōtoro, te Tohunga Nui o te tikanga kua whakaaetia nei e tātou; 2 i pono nei ki tōna kaiwhakarite mai, i pērā anō me Mohi i tōna whare katoa. 3 I tika hoki kia nui ake te korōria mō tēnei tangata i tō Mohi, nō te mea nui ake i tō te whare te hōnore o te kaihanga. 4 He mea hanga hoki nā tētahi ngā whare katoa; ko te Atua ia te kaihanga o ngā mea katoa. 5 Ā, i pono anō a Mohi i roto i tōna whare katoa, i pērā me te pononga, hei whakaatu mō ngā mea ka kōrerotia i muri; 6 ko te Karaiti ia i rite ki te tama i tōna whare anō; ko tōna whare tonu hoki tātou, ki te ū tō tātou māia me te whakamanamana ki te mea e tūmanakohia atu nei, ā taea noatia te mutunga.

He Okiokinga mō te Hunga a te Atua

7 Nā, kia rite ki tā te Wairua Tapu i mea ai:

"Ki te rongo koutou ki tōna reo āianei,

8 kaua e whakapakeketia ō koutou ngākau,

kei pērā me o te whakatoinga,

i te rā o te whakamātautauranga i te koraha.

9 I ahau i whakamātautauria e ō koutou mātua, i ahau i āta mōhiotia,

e whā tekau ngā tau i kite ai rātou i āku mahi.

10 Nā, ka hōhā ahau ki taua whakatupuranga, ka mea,

‘Kotiti kē tonu ō rātou ngākau;

kāhore rātou e mōhio ki āku ara.’

11 Nā reira i riri ai ahau, i oati ai hoki:

‘E kore rātou e tae ki tōku okiokinga.’ "

12 Kia tūpato, e ōku tēina, kei noho te ngākau kino, whakapono kore i roto i tētahi o koutou; kei whakarērea te Atua ora. 13 Engari, me whakahau koutou tētahi i tētahi i tēnei rā, i tēnei rā, i te mea e kīia ana "Ko tēnei rā," kei whakapakeketia tētahi o koutou e te tinihanga o te hara. 14 Ka uru hoki tātou ki tā te Karaiti, ki te mea ka mau i a tātou te tīmatanga o te whakaaro pūmau, taea noatia te mutunga. 15 I te mea hoki e kōrerotia ana:

"Ki te rongo koutou ki tōna reo āianei,

kaua e whakapakeketia ō koutou ngākau,

kei pērā me o te whakatoinga."

16 Ko wai hoki i whakatoi i tō rātou rongonga? He teka ianei ko te hunga katoa i haere mai i Īhipa, a Mohi i ārahi rā? 17 I riri hoki ia ki a wai i ngā tau e whā tekau? He teka ianei ki te hunga i hara, i hinga rā ō rātou tinana ki te koraha? 18 I oati anō ia ki a wai, e kore rātou e tae ki tōna okiokinga? He teka ianei ki te hunga kīhai nei i whakapono? 19 Nā, ka kite nei tātou kīhai rātou i āhei te tae atu i te kore o te whakapono.

Christus groter as Moses. Waarskuwing teen ongeloof en ongehoorsaamheid.

1 DAAROM, heilige broeders, deelgenote van die hemelse roeping, let op die Apostel en Hoëpriester van ons belydenis, Christus Jesus,

2 wat getrou was aan Hom wat Hom aangestel het, net soos Moses ook in sy hele huis.

3 Want Hy is meer heerlikheid waardig geag as Moses, namate hy wat die huis gebou het, meer eer het as die huis;

4 want elke huis word deur iemand gebou, maar Hy wat alle dinge gebou het, is God.

5 En Moses was wel getrou in sy hele huis as 'n dienaar, om te getuig van wat nog gespreek sou word,

6 maar Christus as Seun oor sy huis. En ons is sy huis as ons net die vrymoedigheid en die roem van die hoop tot die einde toe onwrikbaar vashou.

7 Daarom, soos die Heilige Gees spreek: Vandag as julle sy stem hoor,

8 verhard julle harte nie soos in die verbittering, in die dag van die versoeking in die woestyn nie,

9 waar julle vaders My versoek, My beproef het en my werke veertig jaar lank gesien het.

10 Daarom het Ek vertoornd geword op daardie geslag en gesê: Altyd dwaal hulle met die hart. Maar húlle het my weë nie leer ken nie,

11 sodat Ek in my toorn gesweer het: Hulle sal in my rus nie ingaan nie.

12 Sorg daarvoor, broeders, dat daar nie miskien in een van julle 'n bose en ongelowige hart is deurdat hy van die lewende God afvallig word nie.

13 Maar vermaan mekaar elke dag so lank as dit vandag genoem word, sodat niemand van julle deur die verleiding van die sonde verhard word nie.

14 Want ons het deelgenote van Christus geword, as ons net die begin van ons vertroue tot die einde toe onwrikbaar vashou;

15 omdat daar gesê word: Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie soos in die verbittering nie.

16 Wie was dit dan wat gehoor het en Hom verbitter het? Was dit nie almal wat onder leiding van Moses uit Egipte gegaan het nie?

17 En op wie was Hy veertig jaar lank vertoornd? Was dit nie op die wat gesondig het, wie se lyke in die woestyn geval het nie?

18 En aan wie het Hy gesweer dat hulle in sy rus nie sal ingaan nie, behalwe aan die ongehoorsames?

19 En ons sien dat hulle deur ongeloof nie kon ingaan nie.