1 Nā, ka huihui te iwi katoa ānō he tangata kotahi, ki te marae i te Kūwaha Wai, ā, ka mea ki a Etera karaipi kia mauria mai te Pukapuka o te Ture a Mohi, o tērā i whakahaua e Ihowā ki a Īharaira.
2 Nā, ka mauria mai e Etera tohunga te ture ki te aroaro o te whakaminenga, o te tāne, o te wāhine, o te hunga katoa e mōhio ana ki te whakarongo, i te rā tuatahi o te whitu o ngā marama. 3 Ā, ka kōrerotia e ia i te marae i te Kūwaha Wai, i te ata iho ā taea noatia a waenganui o te rā, i te aroaro o ngā tāne, o ngā wāhine, o te hunga whai whakaaro. Nā, tau tonu mai ngā taringa o te iwi katoa ki te Pukapuka o te Ture.
4 I tū anō a Etera karaipi i runga i te tūranga rākau i hangā nei hei mea pērā, me te tū anō a Matitia, a Hema, a Anaia, a Uria, a Hirikia, a Maaheia ki tōna taha ki matau, ā, ki tōna taha ki mauī ko Peraia, ko Mihāera, ko Marakia, ko Hahumu, ko Hahaparana, ko Hakaraia, ko Mehūrāma.
5 Nā, wherahia ana e Etera te pukapuka i te aroaro o te iwi katoa; i runga ake hoki ia i te iwi katoa, ā, i tāna wherahanga, tū ana te iwi katoa. 6 Nā, ka whakapai a Etera ki a Ihowā, ki te Atua nui, ā, ka whakahokia e te iwi katoa, "Āmine, āmine." Me te ara anō ō rātou ringa, nā, tuohu ana rātou, koropiko ana ki a Ihowā, me te ahu anō ngā kanohi ki te whenua.
7 Ko Hehua anō, ko Pani, ko Herepia, ko Iamini, ko Akupu, ko Hapetai, ko Horīa, ko Maaheia, ko Kerita, ko Atāria, ko Iotāpara, ko Hanana, ko Peraia, me ngā Rīwaiti, kei te whakamārama i te iwi ki te ture; tū tonu hoki tērā te iwi. 8 Ā, mārama tonu tā rātou kōrero i te Pukapuka o te Ture, me te whakaatu anō i ngā tikanga, me te whakamārama anō i a rātou i te kōrerotanga.
9 Nā, ka mea a Nehemia, ko ia nei te kāwana, a Etera tohunga, te karaipi, me ngā Rīwaiti i whakaako nei i te iwi, ki te iwi katoa, "He rā tapu tēnei nā Ihowā, nā tō koutou Atua; kaua e tangi, kaua e pōuri." I te tangi hoki te iwi katoa i tō rātou rongonga i ngā kupu o te ture.
10 Kātahi ia ka mea ki a rātou, "Haere, kainga ngā mea mōmona, inumia ngā mea reka, hoatu anō ētahi wāhi kia kawea mā te hunga kāhore nei i takā he mea mā rātou. He rā tapu hoki tēnei nā tō tātou Ariki; kaua hoki e pōuri; kei te koa hoki ki a Ihowā he kaha mō koutou."
11 Heoi, i whakamārie ngā Rīwaiti i te iwi katoa, i mea, "Whakarongoa; he tapu hoki te rā nei, kaua hoki e pōuri."
12 Nā, haere ana te iwi katoa ki te kai, ki te inu, ki te hoatu i ētahi wāhi mā ētahi, ki te whakanui i te hari, nō rātou ka mōhio ki ngā kupu i whakapuakina nei ki a rātou.
Te Hākari o Ngā Whare Wharau
13 Nā, i te rua o ngā rā ka huihui ngā ariki o ngā whare o ngā mātua o te iwi katoa, rātou ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, ki a Etera karaipi, kia mōhiotia ai ngā kupu o te ture. 14 Nā, ka kitea he mea i tuhituhia ki te ture i whakahaua e Ihowā, arā e Mohi, mō ngā tama a Īharaira kia noho ki ngā tīhokahoka i te hākari i te whitu o ngā marama, 15 kia karanga nui hoki, kia pakū te reo ki ō rātou pā katoa, ki Hiruhārama hoki, kia mea, "Haere ki te maunga, tīkina he rau ōriwa, he rau rākau hinu, he rau ramarama, he rau nīkau, he rau rākau rau maha, hei hanga mō ngā tīhokahoka, kia rite ai ki te mea i tuhituhia."
16 Heoi, kua puta te iwi ki waho, kei te tiki, hangā ana e rātou he tīhokahoka mō rātou ki te tuanui o te whare o tēnei, o tēnei, ki ō rātou marae, ki ngā marae anō o te whare o te Atua, ki te marae i te Kūwaha Wai, ki te marae i te Kūwaha o Ēparaima. 17 Nā, kua hangā he tīhokahoka e te whakaminenga katoa o te hunga i hoki mai i te whakarau, ā, noho ana i raro i ngā tīhokahoka; kīhai hoki ngā tama a Īharaira i pērā, o ngā rā anō i a Hohua tama a Nunu ā taea noatia taua rā, ā, nui atu te koa.
18 I kōrerotia anō e ia te Pukapuka o te Ture a te Atua i tēnei rā, i tēnei rā, i te rā tuatahi ā tae noa ki te rā whakamutunga. Nā, e whitu ngā rā i mahi ai rātou i te hākari, ā, i te waru o ngā rā ko te huihuinga nui, ko te mea i whakaritea.
Esra lees die wet voor. Die huttefees word gevier.
1 EN toe die sewende maand aankom, terwyl die kinders van Israel in hulle stede was,
2 het die hele volk soos een man op die plein voor die Waterpoort bymekaargekom en aan Esra, die skrifgeleerde, gesê om die boek van die wet van Moses, wat die Here Israel beveel het, te bring.
3 En Esra, die priester, het die wet voor die vergadering gebring, manne sowel as vroue en almal wat met verstand kon luister, op die eerste dag van die sewende maand.
4 En hy het daaruit voorgelees voor die plein wat voor die Waterpoort was, vandat dit lig geword het tot die middag, in teenwoordigheid van die manne en die vroue en die wat kon verstaan; en die ore van die hele volk was op die wetboek gerig.
5 En Esra, die skrifgeleerde, het op 'n houtverhoog gestaan wat hulle vir die geleentheid gemaak het, en langs hom het aan sy regterhand gestaan: Mattítja en Sema en Anánja en Uría en Hilkía en Maäséja; en aan sy linkerhand: Pedája en Mísael en Malkía en Hasum en Hasbaddána, Sagaría, Mesúllam.
6 En Esra het die boek oopgemaak voor die oë van die hele volk, want hy het bokant die hele volk gestaan; en toe hy dit oopmaak, het die hele volk opgestaan.
7 En Esra het die Here, die grote God, geloof, en die hele volk het geantwoord: Amen, amen! met opheffing van hulle hande; en hulle het hul gebuig en die Here aanbid met die aangesig na die aarde toe.
8 En Jésua en Bani en Serébja, Jamin, Akkub, Sábbetai, Hodía, Maäséja, Kelíta, Asárja, Jósabad, Hanan, Pelája en die Leviete het die volk in die wet onderrig, onderwyl die volk op hulle plek bly staan.
9 En hulle het uit die boek, uit die wet van God, duidelik voorgelees en dit verklaar, sodat hulle verstaan het wat voorgelees is.
10 Daarop het Nehemía — hy was die goewerneur — en Esra, die priester, die skrifgeleerde, en die Leviete wat die volk onderrig, aan die hele volk gesê: Hierdie dag is heilig aan die Here julle God; treur nie en ween nie! Want die hele volk het geween toe hulle die woorde van die wet hoor.
11 Verder het hy vir hulle gesê: Gaan, eet lekker spys en drink soet dranke en stuur porsies aan hulle vir wie niks berei is nie; want hierdie dag is heilig aan onse Here. Wees dan nie bedroef nie, want die blydskap in die Here — dit is julle beskutting.
12 En die Leviete het die hele volk tot bedaring gebring en gesê: Wees stil! want hierdie dag is heilig; wees dus nie bedroef nie.
13 Toe het die hele volk weggegaan om te eet en te drink en porsies te stuur en groot vreugde te bedrywe; want hulle het ag gegee op die woorde wat aan hulle bekend gemaak is.
14 En op die tweede dag het die familiehoofde van die hele volk, die priesters en die Leviete by Esra, die skrifgeleerde, vergader om naamlik die woorde van die wet te ondersoek.
15 Toe vind hulle uit dat in die wet wat die Here deur die diens van Moses beveel het, geskrywe was dat die kinders van Israel op die fees in die sewende maand in hutte moes woon,
16 en dat hulle moes afkondig en rondstuur deur al hulle stede en in Jerusalem om te sê: Trek uit op die gebergte en bring olyftakke en oliewenhouttakke en mirtetakke en palmtakke en takke van digte bome om hutte te maak soos geskrywe is.
17 En die volk het uitgetrek en dit gebring en vir hulle hutte gemaak, elkeen op sy dak en op hulle erwe en in die voorhowe van die huis van God en op die plein van die Waterpoort en op die plein van die Efraimspoort.
18 En die hele vergadering wat uit die gevangenskap teruggekom het, het hutte gemaak en in die hutte gewoon; want van die dae van Jésua af, die seun van Nun, tot op daardie dag het die kinders van Israel nie só gedoen nie; en daar was baie groot blydskap.
19 En hy het dag vir dag, van die eerste dag af tot die laaste dag toe, voorgelees uit die wetboek van God; en hulle het sewe dae lank fees gehou en op die agtste dag 'n feestyd volgens verordening.