Nehemia 2

Ka Tonoa a Nehemia ki Hūrā

1 Heoi, i te marama Nihana i te rua tekau o ngā tau o Kīngi Arataherehe, i te mea he wāina i tōna aroaro, ka hāpainga ake e ahau te wāina, hoatu ana ki te kīngi. Kāhore hoki ahau i pōuri i mua atu i tōna aroaro. 2 Nā, ka mea te kīngi ki ahau, "He aha tōu kanohi i pōuri ai, kāhore nei hoki ōu mate? Ehara tēnei i te mea kē atu i te pōuri o te ngākau."

Nā, nui atu tōku wehi. 3 Anō rā ko ahau ki te kīngi, "Kia ora tonu te kīngi; he aha tōku mata i kore ai e pōuri, i te mea kua ururuatia te pā, te whare o ngā tanumanga o ōku mātua, ā, kua pau ōna kēti i te ahi?"

4 Anō rā ko te kīngi ki ahau, "He aha te mea ka tonoa nei e koe?"

Heoi, ko tāku īnoinga ki te Atua o te rangi. 5 Nā, ka kī atu ahau ki te kīngi, "Ki te pai te kīngi, ki te mea hoki e paingia ana tāu pononga i tōu aroaro, kia ungā ahau e koe ki Hūrā, ki te pā o ngā tanumanga o ōku mātua, kia hangā ai e ahau."

6 Nā, ka mea te kīngi ki ahau (i tōna taha anō hoki te kuīni e noho ana), "Kia pēhea te roa ōu ka haere nei, ā, hei āhea koe hoki mai ai?" Nā, kua pai ki te kīngi kia ungā ahau, ā, whakaritea ana e ahau he wā ki a ia.

7 I mea anō ahau ki te kīngi, "Ki te pai te kīngi, me hōmai he pukapuka ki ahau ki ngā kāwana i tāwāhi o te awa, kia tukua ahau e rātou kia puta atu ā tae noa ki Hūrā; 8 he pukapuka anō hoki ki a Āhapa, kaitiaki o te ngahere a te kīngi, kia hōmai e ia ētahi rākau ki ahau hei hanga mō ngā kurupae o ngā kēti o te nohoanga rangatira i te whare, mō te taiepa hoki o te pā, mō te whare hoki e haere atu ai ahau." Nā, ka hōmai e te kīngi ki ahau; i rite tonu ki tā te ringa pai o tōku Atua i runga i ahau.

9 Kātahi ka haere ahau ki ngā kāwana i tērā taha o te awa, hoatu ana e ahau ngā pukapuka a te kīngi ki a rātou. I ungā anō e te kīngi ētahi rangatira hōia, me ētahi hōia eke hōiho hei hoa mōku. 10 Ā, nō te rongonga o Hanaparata Horoni rāua ko te pononga, ko Tōpia Āmoni, nui rawa te kino i kino ai ki a rāua, nō te mea kua tae he tangata hei rapu i te pai mō ngā tama a Īharaira.

Tā Nehemia Tirotirohanga i ngā Taiepa

11 Heoi, kua tae ahau ki Hiruhārama, ā, e toru ōku rā ki reira. 12 Nā, ka maranga ahau i te pō, mātou ko ētahi tāngata torutoru hei hoa mōku; kīhai hoki i kōrerotia e ahau ki tētahi tā tōku Atua i hōmai ai ki tōku ngākau kia meatia ki Hiruhārama. Kāhore hoki ōku kararehe; heoi anō ko te kararehe i eke ai ahau.

13 I haere anō ahau i te pō i te Kūwaha o te Raorao, ki te ritenga o te puna tarakona, ki te Kūwaha Paru anō hoki, ā, tirotirohia iho e ahau ngā taiepa o Hiruhārama kua pakaru nei me ōna kēti kua pau nei i te ahi. 14 Kātahi ahau ka haere ki te Kūwaha o te Puna, ki te poka wai anō a te kīngi; heoi kāhore he wāhi e haere atu ai te kararehe e waha ana i ahau. 15 Nā, piki ana ahau i te awaawa i te pō, tirotirohia ana e ahau te taiepa. Nā, tahuri ana ahau, tomo ana nā te Kūwaha o te Raorao, hoki ana. 16 Heoi, kīhai ngā rangatira i mōhio e haere ana rānei ahau ki hea, he aha rānei tāku e mea nei; kāhore anō kia kōrerotia noatia e ahau ki ngā Hūrai, ki ngā tohunga, ki ngā tino tāngata, ki ngā rangatira, ki tērā atu hunga rānei i mahi nei i ngā mahi.

Te Whakaritenga kia Whakahou ngā Taiepa

17 Kātahi ka mea ahau ki a rātou, "Ka kite koutou i te nui o tō tātou aituā, ko Hiruhārama kua ururuatia, ko ōna kēti kua wera i te ahi. Haere mai, tātou ka hanga i te taiepa o Hiruhārama; kei waiho tonu tātou hei tāwainga." 18 Nā, ka kōrerotia e ahau ki a rātou te ringa o tōku Atua i pai nei ki runga i ahau, me ngā kupu a te kīngi i kōrerotia ki ahau.

Nā, ka mea rātou, "Tātou ka whakatika, ka hanga." Heoi, kei te whakakaha rātou i ō rātou ringa mō tēnei mahi pai.

19 I te rongonga ia o Hanaparata Horoni, rātou ko te pononga, ko Tōpia Āmoni, ko Keheme Ārapi, ka whakahī mai rātou ki a mātou, ka whakahāwea ki a mātou, ka mea, "He aha tēnei mea ka meatia nei e koutou? Ka whakakeke rānei koutou ki te kīngi?"

20 Kātahi ka whakahoki ahau ki a rātou, ka mea ki a rātou, "Ko te Atua o te rangi, māna e tika ai tā mātou. Nā, ka whakatika mātou, āna tāngata, ka hanga. Ko koutou ia, kāhore he wāhi, he tikanga, he maharatanga rānei, i Hiruhārama."

Artasásta gee Nehemía verlof om Jerusalem te gaan herbou.

1 EN in die maand Nisan van die twintigste jaar van koning Artasásta toe daar wyn voor hom was, het ek die wyn opgehef en aan die koning gegee; en omdat ek nooit voor hom bedroef was nie,

2 het die koning my gevra: Waarom is jou aangesig so bedroef; jy is tog nie siek nie? Dit is niks anders as hartseer nie. En ek het baie bevrees geword

3 en aan die koning gesê: Mag die koning ewig lewe! Waarom sou my aangesig nie bedroef wees nie, terwyl tog die stad waar my vaders begrawe is, woes lê en sy poorte deur vuur verteer is?

4 Daarop vra die koning my: Wat is dan jou begeerte? En ek het tot die God van die hemel gebid

5 en aan die koning gesê: As die koning dit goedvind en as u dienaar welgevallig is in u oë, stuur my dan na Juda, na die stad waar my vaders begrawe lê, dat ek dit kan opbou.

6 Toe vra die koning my, terwyl die koningin langs hom sit: Hoe lank sal jou reis duur, en wanneer sal jy terugkom? En die koning het dit goedgevind om my te stuur. En ek het hom 'n bepaalde tyd aangegee

7 en aan die koning gesê: As die koning dit goedvind, kan hulle vir my briewe saamgee aan die goewerneurs wes van die Eufraat, dat hulle my laat deurtrek totdat ek in Juda kom;

8 en 'n brief aan Asaf, opsigter van die park van die koning, dat hy aan my hout lewer om die poorte van die vesting wat by die tempel behoort, met balke uit te lê, en vir die muur van die stad en vir die huis waar ek sal intrek. En die koning het my dit toegestaan volgens die goeie hand van my God oor my.

9 En ek het by die goewerneurs gekom wes van die Eufraat en die briewe van die koning aan hulle gegee. Ook leërowerstes en perderuiters het die koning met my saamgestuur.

10 Maar toe Sanbállat, die Horoniet, en Tobía, die Ammonitiese kneg, hoor dat iemand gekom het om vir die kinders van Israel iets goeds te soek, was hulle daaroor erg ontstemd.

11 En toe ek in Jerusalem kom en daar drie dae was,

12 het ek my in die nag gereedgemaak, ek en enkele manne saam met my; maar ek het aan geen mens meegedeel wat my God in my hart gegee het om vir Jerusalem te doen nie; daar was ook geen dier by my nie, behalwe die dier waar ek op gery het.

13 En ek het in die nag deur die Dalpoort uitgery en na die kant van die Slangfontein en na die Aspoort toe; en ek het die mure van Jerusalem besigtig wat stukkend lê, en sy poorte wat deur vuur verteer was.

14 En ek het verder gegaan na die Fonteinpoort en na die Koningsvywer. Maar daar was geen plek vir die dier om onder my verder te gaan nie.

15 Daarna het ek in die nag in die dal opgeklim en die muur besigtig. Toe het ek weer deur die Dalpoort ingekom en teruggegaan.

16 Maar die leiers het nie geweet waar ek heengegaan het en wat ek doen nie; want ek het tot nog toe die Jode en die priesters en die edeles en die leiers en die ander wat die werk moes doen, niks te kenne gegee nie.

17 Daarop sê ek vir hulle: Julle sien die nood waar ons in is, dat Jerusalem woes lê en sy poorte met vuur verbrand is; kom, laat ons die muur van Jerusalem opbou, dat ons nie langer 'n voorwerp van smaad kan wees nie.

18 En ek vertel hulle van die hand van my God wat goed was oor my, en ook van die woorde van die koning wat hy my gesê het. En hulle sê: Ons sal ons klaarmaak en bou! En hulle het hulle hande sterk gemaak vir die goeie werk.

19 Maar toe Sanbállat, die Horoniet, en Tobía, die Ammonitiese kneg, en Gesem, die Arabier, dit hoor, het hulle ons bespot en ons verag en gesê: Wat is dit vir 'n ding wat julle doen? Wil julle teen die koning rebelleer?

20 Toe antwoord ek hulle en sê vir hulle: Die God van die hemel, Hy sal ons dit laat geluk, en ons, sy knegte, sal ons klaarmaak en bou; maar julle het geen deel of reg of gedagtenis in Jerusalem nie.