1 Nā, kia mataku tātou, i te mea ka tukua iho nei he kōrero pai mō tātou kia tae atu ki tōna okiokinga, kei tirohia mai tētahi o koutou kua mahue ki muri. 2 He mea kauwhau hoki te rongopai ki a tātou, he pērā anō me tērā i a rātou. Heoi, kīhai te kupu i rangona i whai pai ki a rātou; nō te mea kīhai i whakananua ki te whakapono i roto i te hunga i rangona ai. 3 Ka taea hoki te okiokinga e tātou kua whakapono nei; ka rite ki tāna i kī rā:
"Nā reira i riri ai ahau, i oati ai hoki,
‘E kore rātou e tae ki tōku okiokinga!’ "
Kua oti nā hoki ngā mahi i te tīmatanga rā anō o te ao. 4 Ko tāna kupu hoki tēnei i tētahi wāhi mō te rā whitu, "Ā, ka okioki te Atua i te rā whitu i āna mahi katoa." 5 I tēnei wāhi anō hoki, "E kore rātou e tae ki tōku okiokinga."
6 Nā, tērā atu anō he taenga mō ētahi ki reira; kīhai hoki te hunga i kauwhautia ai te rongopai ki a rātou i mua i tae, nō te mea kāhore ō rātou whakapono; 7 ā, ka motuhia mai e ia tētahi rā, i a ia i mea rā i tā Rāwiri, Hei āianei, i muri i taua wā roa rā; ko te kupu hoki tēnei:
"Hei āianei, ki te rongo koutou ki tōna reo,
kaua e whakapakeketia ō koutou ngākau."
8 Mehemea hoki i whai okiokinga rātou i a Hohua, e kore e kōrerotia e ia tētahi atu rā i muri iho. 9 Inā, tērā atu anō he hāpati okiokinga mō te iwi o te Atua. 10 Ki te tae hoki te tangata ki tōna okiokinga, ka okioki anō ia i āna mahi ake, ka pērā me te Atua i okioki i āna mahi ake. 11 Nā, kia puta tō tātou uaua ki te tomo ki taua okiokinga, kei pērā te whakapono kore o tētahi, ā, ka hinga.
12 Ora tonu hoki te kupu a te Atua, mana tonu, koi rawa atu i tētahi hoari matarua, ngoto tonu, ā, wehea noatia te ngākau me te wairua, ngā ponapona me te hinu wheua, e wawae ana anō i ngā whakaaro, i ngā hihiritanga o te ngākau. 13 Kāhore hoki he mea hanga i ngaro ki tōna aroaro. Heoi, e takoto kau ana, e tuwhera ana ngā mea katoa ki ōna kanohi, kei a ia nei he kupu mō tātou.
Ko Īhu te Tohunga Nui
14 Nā, he tino tohunga nui tō tātou, kua tomo ki ngā rangi, a Īhu, te Tama a te Atua, kia mau pū tātou ki te tikanga i whakaaetia e tātou. 15 Ehara hoki tō tātou i te tohunga nui e kore e āhei kia mamae tahi me tātou e ngoikore nei; i whakamātautauria nei hoki ia i ngā mea katoa, i pēneitia me tātou, kāhore ia he hara. 16 Nā, kia haere māia atu tātou ki te torōna o te aroha noa, kia puta mai ai ki a tātou te mahi tohu, kia kitea ai e tātou tā te aroha noa hei āwhina mai mō ngā wā e mate ai.
1 LAAT ons dan vrees dat, terwyl die belofte om in sy rus in te gaan nog standhou, dit nie miskien sal blyk dat iemand van julle agtergebly het nie.
2 Want aan ons is die evangelie ook verkondig net soos aan hulle; maar die woord van die prediking het hulle nie gebaat nie, omdat dit by die hoorders nie met die geloof verenig was nie.
3 Want ons wat geglo het, gaan die rus in, soos Hy gesê het: Daarom het Ek in my toorn gesweer, hulle sal in my rus nie ingaan nie — alhoewel sy werke van die grondlegging van die wêreld af volbring is.
4 Want Hy het êrens van die sewende dag so gespreek: En God het op die sewende dag van al sy werke gerus;
5 en nou hier weer: Hulle sal in my rus nie ingaan nie.
6 Terwyl dit dan so is dat sommige daar ingaan, en diegene aan wie die evangelie eers verkondig is, deur ongehoorsaamheid nie ingegaan het nie,
7 bepaal Hy weer 'n sekere dag, naamlik vandag, as Hy soveel later deur Dawid spreek, soos gesê is: Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie.
8 Want as Josua aan hulle rus gegee het, sou Hy nie van 'n ander dag daarná spreek nie.
9 Daar bly dus 'n sabbatsrus oor vir die volk van God;
10 want wie in sy rus ingegaan het, rus ook self van sy werke soos God van syne.
11 Laat ons ons dan beywer om in te gaan in dié rus, sodat niemand in dieselfde voorbeeld van ongehoorsaamheid mag val nie.
12 Want die woord van God is lewend en kragtig en skerper as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg, en is 'n beoordelaar van die oorlegginge en gedagtes van die hart.
13 En daar is geen skepsel onsigbaar voor Hom nie, maar alles is oop en bloot voor die oë van Hom met wie ons te doen het.
Christus oortref die hoëpriesters van die ou verbond.
14 TERWYL ons dan 'n groot Hoëpriester het wat deur die hemele deurgegaan het, naamlik Jesus, die Seun van God, laat ons die belydenis vashou.
15 Want ons het nie 'n hoëpriester wat nie met ons swakhede medelye kan hê nie, maar een wat in alle opsigte versoek is net soos ons, maar sonder sonde.
16 Laat ons dan met vrymoedigheid na die troon van die genade gaan, sodat ons barmhartigheid kan verkry en genade vind om op die regte tyd gehelp te word.