Hiperu 1

Te Kupu a te Atua i roto i Tāna Tama

1 He maha ngā wāhi, he maha ngā huarahi i kōrero ai te Atua i mua, arā ngā poropiti, ki ngā mātua, 2 i ēnei rā whakamutunga nā tāna Tama āna kōrero ki a tātou, ko tāna hoki tērā i mea ai māna ngā mea katoa, ko tāna kaihanga hoki tērā o ngā ao. 3 Ko ia te kānapatanga o tōna korōria, te tino āhua o tōna pūmautanga, e whakaū nei i ngā mea katoa ki te kupu o tōna kaha, ka oti i a ia ake anō te horoi ō tātou hara, nā noho ana ia i te ringa matau o te Nui i runga rawa.

4 Ā, meinga ana ia kia pai ake i ngā anahera, kia pērā me te ingoa i riro i a ia he nui atu i tō rātou.

Te Nui o te Tama a te Atua

5 Ki a wai hoki o ngā anahera tāna meatanga i mua,

"Ko koe tāku Tama,

nō nāianei koe i whakatupuria ai e ahau"?

Me tēnei anō,

"Ko ahau hei Matua ki a ia,

ko ia hei Tama ki ahau?"

6 I tāna kawenga mai anō hoki i te whānau mātāmua ki te ao, ka mea ia,

"Kia koropiko ngā anahera katoa a te Atua ki a ia."

7 Ko tāna kupu ia mō ngā anahera,

"Meinga ana e ia āna anahera hei wairua,

āna kaimahi hei mura ahi."

8 Mō te Tama ia, i kī ia,

"Pūmau tonu tōu torōna, e te Atua, ake, ake;

ā, ko te hēpeta o te tika te hēpeta o tōu kīngitanga.

9 I arohaina e koe te tika, i kinongia e koe te hara;

nō reira nui atu i tō ōu hoa

te whakawahinga a te Atua,

a tōu Atua, i a koe ki te hinu o te hari."

10 Me tēnei anō,

"Nāu, e te Ariki, i te tīmatanga i whakatakoto te whenua;

he mahi anō ngā rangi nā ōu ringa.

11 Ko ērā e hemo atu, ko koe ia e mau tonu:

ka tawhitotia katoatia hoki ērā me he kākahu.

12 Ka pōkaitia e koe, ānō he koheka,

ka whakaputaia kētia.

Ko koe tonu anō ia koe,

kāhore hoki he mutunga o ōu tau."

13 Ki tēhea hoki o ngā anahera tāna meatanga i mua,

"Hei tōku ringa matau koe noho ai,

kia meinga rā anō e ahau ōu hoariri

hei tūranga waewae mōu"?

14 He teka ianei he wairua kaimahi rātou katoa, he mea tonotono hei minita, he whakaaro ki te hunga mō rātou nei te ora?

Voortreflikheid van Christus bo die engele.

1 NADAT God baiekeer en op baie maniere in die ou tyd gespreek het tot die vaders deur die profete, het Hy in hierdie laaste dae tot ons gespreek deur die Seun

2 wat Hy as erfgenaam van alles aangestel het, deur wie Hy ook die wêreld gemaak het.

3 Hy, wat die afskynsel is van sy heerlikheid en die afdruksel van sy wese en alle dinge dra deur die woord van sy krag, nadat Hy deur Homself die reiniging van ons sondes bewerk het, het gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoogte,

4 terwyl Hy soveel uitnemender geword het as die engele namate Hy 'n voortrefliker naam geërf het as hulle.

5 Want aan wie van die engele het Hy ooit gesê: U is my Seun, vandag het Ek U gegenereer? en weer: Ek sal vir Hom 'n Vader wees, en Hy sal vir My 'n Seun wees?

6 En wanneer Hy weer die Eersgeborene in die wêreld inbring, sê Hy: En al die engele van God moet Hom aanbid.

7 En van die engele sê Hy wel: Hy wat van sy boodskappers winde maak en van sy dienaars vuurvlamme;

8 maar van die Seun: U troon, o God, is tot in alle ewigheid, die septer van u koninkryk is 'n regverdige septer;

9 U het geregtigheid liefgehad en ongeregtigheid gehaat; daarom het, o God, u God U gesalf met vreugde-olie bo u metgeselle;

10 en: U, o Here, het in die begin die aarde gegrondves en die hemele is werke van u hande.

11 Hulle sal vergaan, maar U bly; en hulle sal almal soos 'n kleed verslyt,

12 en soos 'n mantel sal U hulle toerol, en hulle sal verander word, maar U is dieselfde, en u jare het geen einde nie.

13 En aan watter een van die engele het Hy ooit gesê: Sit aan my regterhand totdat Ek u vyande gemaak het 'n voetbank van u voete?

14 Is hulle nie almal dienende geeste wat vir diens uitgestuur word ter wille van die wat die saligheid sal beërwe nie?