He Tāne Whakapoururu
1 Ko ahau te tangata kua kite i te pōuri,
he mea nā te rākau o tōna riri.
2 I ārahina e ia, i meinga kia haere i te pōuri,
kāhore i te mārama.
3 He pono kua tahuri mai ia ki ahau,
kua anga mai tōna ringa ki ahau, ā pau noa te rā.
4 Kua meinga nei e ia ōku kikokiko me tōku kiri kia rite ki ō te koroheke,
mangungu kau i a ia ōku wheua.
5 Kua hangā e ia he patu mōku;
karapotia ana ahau ki te wai kawa, ki te raruraru.
6 Kua meinga ahau e ia kia noho ki ngā wāhi pōuri,
kia pērā me te hunga kua mate noa ake.
7 Kua oti ahau te taiepa mai e ia, tē puta atu ahau;
kua meinga e ia tōku mekameka kia taimaha.
8 Āe rā, i ahau e karanga ana, e hāmama ana kia āwhinatia,
ka āraia mai e ia tāku īnoi.
9 Kua oti anō ōku ara te taiepa mai e ia ki te kōhatu tārai,
whakakōpikopikoa ake e ia ōku ara.
10 Ko tōna rite ki ahau kei te pea e whanga ana,
kei te raiona i ngā wāhi ngaro.
11 Whakangaua kētia ana e ia ōku ara, haehaea pūtia iho ahau;
meinga ana ahau e ia kia noho kau noa iho.
12 Kua whakapikoa e ia tāna kōpere,
ā, whakatūria ake ahau e ia hei kōperenga pere.
13 Kua meinga e ia ngā pere o tāna papa pere
kia ngoto ki ōku whatumanawa.
14 Kua waiho ahau hei katanga mā tōku iwi katoa;
hei waiata mā rātou ā pau noa te rā.
15 Kua whakakīia ahau e ia ki ngā mea kawa,
whakainumia rawatia ana ahau e ia ki te taru kawa.
16 Kua whatiwhatiia anō hoki e ia ōku niho ki te kirikiri,
hīpokina ana ahau e ia ki te pungarehu.
17 Kua nekehia atu e koe tōku wairua kei tata ki te rangimārie;
i wareware ahau ki te pai.
18 Kī tonu ake ahau, "Kua pirau tōku kaha,
kāhore he tūmanakohanga māku ki a Ihowā."
19 Mahara ki tōku ngākau mamae, ki tōku pōuri,
ki te taru kawa, ki te wai kawa!
20 Māharahara tonu tōku wairua ki a rātou,
piko tonu iho i roto i ahau.
21 E whakahokia ake ana tēnei e ahau ki tōku ngākau,
koia i tūmanako ai ahau.
22 He mahi tohu nā Ihowā tē poto ai tātou,
he kore nō āna mahi aroha e mutu.
23 E hou tonu ana rātou i tēnei ata, i tēnei ata;
he nui tōu pono.
24 "Ko Ihowā te wāhi mōku," e ai tā tōku wairua;
"nō reira ka tūmanako ahau ki a ia."
25 He pai a Ihowā ki te hunga e tūmanako ana ki a ia,
ki te wairua e rapu ana i a ia.
26 He pai anō kia tūmanako te tangata,
kia tatari mārie hoki ki tā Ihowā whakaora.
27 He pai anō mō te tangata kia amohia e ia
te ioka i tōna tamarikitanga.
28 Me noho ia, tōna kotahi, me whakarongo puku hoki,
nō te mea nāna i uta ki a ia.
29 Me tuku e ia tōna māngai ki te puehu;
mehemea pea tērā he tūmanakohanga.
30 Me hoatu e ia tōna pāpāringa ki te tangata e papaki ana i a ia;
kia kī tonu ia i te tāwai.
31 E kore hoki e mau tonu
tā Ihowā panga.
32 Ahakoa whakapōuri ia, ka aroha anō ia,
ka rite ki te nui o tāna mahi tohu.
33 Kāhore hoki ōna ngākau whiu,
whakapōuri rānei, i ngā tama a te tangata.
34 Ko te kuru i ngā herehere katoa o te whenua
ki raro i ōna waewae;
35 ko te whakapeau kē i te tika o te tangata ina whakawākia
i te aroaro o te Runga Rawa;
36 ko te whakariro kē i tā te tangata ina totohe,
e kore tēnā e whakapaingia e te Ariki.
37 Ko wai tēnei hei kī mai, ā, ka oti,
i te mea kīhai i whakahaua e te Ariki?
38 He teka ianei e puta mai ana te kino me te pai
i roto i te māngai o te Runga Rawa?
39 He aha te tangata ora i amuamu ai,
te tangata ina whiua mō ōna hara?
40 E rapu tātou, e kimi i ō tātou ara,
ā, ka tahuri anō ki a Ihowā.
41 Kia ara atu ō tātou ngākau me ō tātou ringa
ki te Atua i te rangi.
42 I hē mātou, i whakakeke;
kīhai anō koe i muru i tō mātou hē.
43 Kua hīpokina nei e koe ki te riri, tūkinotia ana mātou e koe;
tukitukia ana e koe, kīhai anō i tohungia e koe.
44 Hīpokina ana e koe he kapua ki a koe,
kei puta atu tā mātou īnoi.
45 Kua meinga mātou e koe hei paru tāhinga,
hei mea ākiri i waenga i ngā iwi.
46 Kua hāmama mai ngā māngai
o ō mātou hoariri katoa ki a mātou.
47 Ko te wehi, ko te rua, kua tae mai kei a mātou,
te whakamōtī me te wāwāhi.
48 Kei te tārere nei ngā awa wai i tōku kanohi,
mō te wawāhanga o te tamāhine a tōku iwi.
49 Māturuturu ana te wai i tōku kanohi,
kāhore hoki e mutu, tē ai he pārīrātanga,
50 kia titiro mai rā anō a Ihowā,
kia kite mai rā anō ia i runga i te rangi.
51 E meatia iho ana tōku ngākau e tōku kanohi,
mō ngā tamāhine katoa o tōku pā.
52 Kua whāia kinotia ahau ānō he manu e rātou,
e te hunga e hoariri ana ki ahau, kāhore he take.
53 Ngaro iho i a rātou tōku ara i roto i te poka,
kua makā e rātou he kōhatu ki runga ki ahau.
54 I rere ngā wai i runga i tōku māhunga;
i mea ahau, "Kua motuhia kētia ahau."
55 I karanga ahau ki tōu ingoa, e Ihowā,
i roto i te poka i raro rawa.
56 I rongo koe ki tōku reo; "Kaua e hunā tōu taringa
ki te tānga o tōku manawa, ki tāku karanga."
57 I whakatata mai koe i te rā i karanga ai ahau ki a koe;
i kī mai koe, "Kaua e wehi."
58 Kua tohea e koe, e te Ariki, ngā tohe a tōku wairua;
kua hokona e koe tōku ora.
59 Kua kite koe, e Ihowā, i te hē i mahia ki ahau.
Māu e whakarite tāku whakawā.
60 Kua kite koe i tō rātou mauāhara katoa,
i ō rātou whakaaro katoa mōku.
61 Kua rongo koe ki tā rātou tāwai, e Ihowā,
ki ō rātou whakaaro katoa mōku;
62 ki ngā ngutu o te hunga i whakatika mai ki ahau,
ki tā rātou tikanga mōku, ā pau noa te rā.
63 Tirohia mai tō rātou nohoanga iho, tō rātou whakatikanga ake;
ko ahau te waiatatia nei e rātou.
64 Hoatu he utu ki a rātou, e Ihowā,
kia rite ki te mahi a ō rātou ringa.
65 Hoatu ki a rātou he ngākau pakeke,
tāu kanga ki a rātou.
66 Whāia rātou i runga i te riri, whakangaromia atu rātou
i raro i ngā rangi o Ihowā.
Aansporing tot selfvernedering en gebed.
1 Alef. EK is die man wat ellende gesien het deur die roede van sy grimmigheid.
2 My het Hy gelei en laat wandel in duisternis sonder lig.
3 Ja, altyd weer draai Hy die hele dag sy hand teen my.
4 Bet. Hy het my vlees en my vel laat wegteer, my gebeente verbreek.
5 Hy het my met 'n bouwerk omsingel van gif en moeite.
6 Hy het my in donker plekke laat sit soos die wat lankal dood is.
7 Gimel. Hy het my toegemuur, sodat ek nie kan uitkom nie, my koperboeie swaar gemaak.
8 Al skreeu ek ook en al roep ek om hulp, Hy laat my gebed onverhoord.
9 Hy het my weë toegemuur met gekapte klip, my paaie onbegaanbaar gemaak.
10 Dalet. Hy is 'n beer wat my voorlê, 'n leeu in skuilplekke.
11 Hy het my weë laat wegdraai en my verskeur, my tot 'n woesteny gemaak.
12 Hy het sy boog gespan en my as 'n teiken vir die pyl opgestel.
13 He. Hy het die pyle uit sy pylkoker in my niere laat ingaan.
14 Ek het 'n belagging geword vir my hele volk, hulle spotlied die hele dag.
15 Hy het my met bitter kruie versadig, my genoeg wildeals laat drink.
16 Wau. En Hy het my die tande op gruisklippertjies laat stukkend byt, my in die as neergedruk.
17 En U het my siel van die vrede verstoot, ek het die goeie vergeet.
18 Ja, ek het gesê: My roem het vergaan en my hoop op die Here.
19 Sajin. Dink aan my ellende en my omswerwing, aan die wildeals en die gif.
20 As my siel terdeë daaraan dink, buig hy hom neer in my.
21 Dit sal ek ter harte neem, daarom sal ek hoop:
22 Get. dit is die goedertierenhede van die Here dat ons nie omgekom het nie, want sy barmhartighede het geen einde nie;
23 hulle is elke môre nuut; u trou is groot.
24 Die Here is my deel, sê my siel, daarom sal ek op Hom hoop.
25 Tet. Goed is die Here vir die wat op Hom hoop, vir die siel wat Hom soek.
26 Dit is goed om in stilheid te hoop op die hulp van die Here.
27 Dit is goed vir 'n man dat hy die juk in sy jeug dra.
28 Jod. Laat hom eensaam sit en swyg, as Hy hom dit opgelê het.
29 Laat hy sy mond in die stof steek — miskien is daar hoop!
30 Laat hy die wang gee vir die wat hom slaan, laat hy genoeg kry van smaad.
31 Kaf. Want die Here sal nie vir ewig verstoot nie.
32 Maar as Hy bedroef het, ontferm Hy Hom na die grootheid van sy goedertierenhede;
33 want nie van harte verdruk of bedroef Hy die mensekinders nie.
34 Lamed. Dat hulle al die gevangenes van die aarde onder hul voete vertrap,
35 dat hulle die reg van 'n man verdraai voor die aangesig van die Allerhoogste,
36 dat hulle 'n mens onregverdig behandel in sy regsaak — het die Here dit nie gesien nie?
37 Mem. Wie spreek daar, en dit gebeur? Het die Here dit nie beveel nie?
38 Gaan uit die mond van die Allerhoogste nie kwaad sowel as goed nie?
39 Wat klaag 'n mens in sy lewe? Laat elkeen klaag oor sy sondes.
40 Noen. Laat ons ons weë naspeur en deursoek en ons tot die Here bekeer;
41 laat ons ons hart saam met die hande ophef tot God in die hemel en sê:
42 Óns het oortree en ons was wederstrewig — Ú het nie vergewe nie.
43 Samek. U het U in toorn gehul en ons agtervolg, U het gedood sonder verskoning.
44 U het Uself in 'n wolk gehul, sodat daar geen gebed kon deurdring nie;
45 U het ons 'n uitvaagsel en 'n wegwerpsel onder die volke gemaak.
46 Pe. Al ons vyande het hulle mond teen ons oopgerek;
47 skrik en kuil het ons deel geword, ondergang en verbreking.
48 My oog loop af in waterstrome oor die verbreking van die dogter van my volk.
49 Ajin. My oog vloei rusteloos weg sonder ophou,
50 totdat die Here uit die hemel neersien en aanskou.
51 My oog gee my pyn oor al die dogters van my stad.
52 Sade. Hulle het my soos 'n voël rondgejaag, die wat sonder oorsaak my vyande is;
53 hulle het my lewe in 'n kuil tot niet gemaak en klippe op my gegooi.
54 Water het oor my hoof gestroom, ek het gesê: Dit is klaar met my!
55 Kof. Ek roep u Naam aan, Here, uit die onderste kuil.
56 U hoor my stem; verberg u oor nie vir my ontboeseming, vir my hulpgeroep nie.
57 U kom nader die dag as ek U aanroep, U sê: Wees nie bevrees nie!
58 Resj. U, Here, verdedig my regsaak, U verlos my lewe.
59 U sien, Here, my verdrukking; verskaf my tog reg.
60 U sien al hulle wraaksug, al hulle planne teen my.
61 Sjin. U hoor hulle smaadrede, Here, al hulle planne teen my,
62 die lippe van my teëstanders en hulle bedenksels die hele dag teen my.
63 Aanskou tog hulle sit en hulle opstaan, ek is hulle spotlied.
64 Tau. U sal hulle vergeld vir wat hulle gedoen het, Here.
65 U sal hulle gee verblinding van hart, u vervloeking oor hulle.
66 U sal hulle in toorn vervolg en hulle verdelg van onder die hemel van die Here uit.