Ngā Tangi 2

Te Whakawhiunga a Ihowā i Hiruhārama

1 Taukiri e! Te taupokinga a Ihowā i te tamāhine a Hiona

ki te kapua, i a ia e riri ana!

Kua makā iho e ia te ātaahua o Īharaira

i runga i te rangi ki te whenua;

kīhai anō i mahara ki tōna tūranga waewae

i te rā i riri ai ia.

2 Kua horomia e te Ariki ngā nohoanga katoa o Hākopa,

kīhai i tohungia;

i a ia i riri rā, wāhia iho e ia

ngā pā kaha o te tamāhine a Hūrā;

tae tonu ki te whenua;

poke iho i a ia te kīngitanga me ōna rangatira.

3 Pōutoa katoatia atu ana e ia te haona o Īharaira

i tōna riri e mura ana.

Whakahokia mai ana e ia ki muri tōna ringa matau

i te aroaro o te hoariri.

Ngiha mai ana ia ki a Hākopa,

ānō he mura ahi e kai ana i tētahi taha, i tētahi taha.

4 Kua piko i a ia tāna kōpere, koia anō kei tā te hoariri;

ko tōna ringa matau i a ia i tū rā,

rite tonu ki tō te hoa whawhai,

tukitukia ana e ia te hunga katoa i āhuareka mai ki te titiro atu;

i roto i te tapenākara o te tamāhine a Hiona,

ānō he ahi tōna riri e ringihia mai ana e ia.

5 Kua rite te Ariki ki te hoariri,

kua horomia e ia a Īharaira;

kua horomia e ia ōna whare kīngi katoa,

kua whakamōtītia e ia ōna pā taiepa.

Ā, kua whakanuia e ia te tangi me te auē

o te tamāhine a Hūrā.

6 Kua tākiritia e ia tōna tīhokahoka, ānō nō te kāri;

mōtī iho i a ia tōna wāhi whakaminenga.

Kua meinga e Ihowā te huihui nui me te hāpati

kia warewaretia i roto i Hiona,

whakahāweatia iho e ia te kīngi rāua ko te tohunga

i tōna riri e āritarita ana.

7 Kua pangā atu e te Ariki tāna āta,

kua weriweri ia ki tōna wāhi tapu.

Tukua atu ana e ia ngā taiepa o ō reira whare kīngi

ki roto ki te ringa o te hoariri;

kua hāmama rātou i roto i te whare o Ihowā,

me te mea ko te rā o te hākari nui.

8 He whakaaro tō Ihowā mō te whakamōtī

i te taiepa o te tamāhine a Hiona;

kua oti te aho te whakamārō atu e ia,

kāhore anō tōna ringa i pēpeke, whakangaro tonu ia.

Nā reira, tangi ana i a ia te pekerangi me te taiepa;

rāua ngātahi, ngohe kau.

9 Kua totohu ōna kēti ki roto ki te whenua;

kua kore i a ia, kua whati hoki ōna tūtaki;

kei roto tōna kīngi me ōna rangatira i ngā tauiwi,

kāhore nei o reira ture;

āe rā, kāhore āna poropiti e whiwhi

ki te kite nā Ihowā.

10 Kei runga i te whenua ngā kaumātua o te tamāhine a Hiona

e noho ana, whakarongo kau ana.

Opehia ake e rātou he puehu ki runga ki ō rātou māhunga;

whītiki rawa te kākahu taratara.

Ko ngā wāhina o Hiruhārama,

tuohu tonu ō rātou māhunga ki te whenua.

11 Matawaia rawa ōku kanohi i te roimata,

e ohooho ana ōku whēkau,

kua maringi tōku ate ki runga ki te whenua,

he meatanga ki te wawāhanga o te tamāhine a tōku iwi;

nō te mea hemo ana ngā kōhungahunga

me ngā mea ngote ū i ngā huarahi o te pā.

12 Kei te kī atu rātou ki ō rātou whaea,

"Kei hea he wīti, he wāina?"

i a rātou e hemo ana, e pērā ana me te hunga kua patua

ki ngā huarahi o te pā,

e maringi ana ō rātou wairua

ki ngā uma o ō rātou whaea.

13 Ko te aha tāku hei whakaatu ki a koe?

Ko te aha e waiho e ahau hei āhua mōu,

e te tamāhine a Hiruhārama?

Ko wai e waiho e ahau hei rite ki a koe,

e whakamārie ai ahau i a koe,

e te tamāhine wāhina a Hiona?

He nui hoki tōu pakaru, koia anō kei te moana;

ko wai hei rongoā i a koe?

14 Ko ngā mea i kitea e ōu poropiti mōu,

he teka, he mea horihori;

kīhai anō i hurahia e rātou tōu hē,

e hoki ai koe i te whakarau.

Heoi anō tā rātou i kite ai mōu he poropititanga wairangi,

he mea hei pana atu i a koe.

15 Kei te papaki ringa ki a koe

te hunga katoa e tika ana i te ara,

e hī ana, rūrū ana ō rātou māhunga

ki te tamāhine a Hiruhārama;

ko tā rātou kupu, "Ko te pā ianei tēnei i kōrerotia nei,

ko te tino o te ātaahua,

ko te whakahari o te whenua katoa?"

16 Hāmama tonu ki a koe

ngā māngai o ōu hoariri katoa;

e hī ana, tetē ana ō rātou niho,

e mea ana: "Kua horomia ia e tātou.

Ko te rangi pū anō tēnei tāria atu e tātou,

kua tūpono mai ki a tātou, kua kitea e tātou."

17 Kua oti i a Ihowā tāna i whakaaro ai;

kua whakaritea tāna kupu i whakahaua e ia i ngā rā ō mua.

Wāhia iho e ia, kīhai hoki i tohungia;

kua meinga e ia te hoariri kia koa ki a koe,

kua ara i a ia te haona o ōu hoariri.

18 I karanga ō rātou ngākau ki te Ariki!

E te taiepa o te tamāhine a Hiona!

Kia rere iho ngā roimata ānō he awa,

i te ao, i te pō;

kei whakatā koe,

kei mutu tā te whatu o tōu kanohi!

19 Maranga, hāmama i te pō,

i te tīmatanga o ngā mataaratanga:

ringihia atu tōu ngākau ānō he wai

ki tō te Ariki aroaro.

Kia ara ake ōu ringa ki a ia,

kia ora ai āu kōhungahunga

e hemo nei i te kai

i te ahunga mai o ngā huarahi katoa.

20 "Titiro mai, e Ihowā,

whakaaroa ko wai i pēneitia e koe!

E kai rānei ngā wāhine i ō rātou hua,

i ngā kōhungahunga e hikihikitia ana?

Kia patua koia te tohunga me te poropiti

ki te wāhi tapu o te Ariki?

21 "Kei te takoto te taitama rāua ko te koroheke

i runga i te whenua i ngā huarahi;

kua hinga āku wāhina,

āku taitamariki, i te hoari;

he mea whakamate nāu i te rā i riri ai koe;

tukitukia ana e koe, kīhai hoki i tohungia.

22 "Kua karanga koe ki ōku whakawehi i ngā taha katoa,

pērā i te rā o te huihuinga nui,

ā, kāhore tētahi i mawhiti,

i mahue rānei i te rā i riri ai a Ihowā;

ko āku i hikihiki ai, i whakatuputupu ai,

poto ake i tōku hoariri."

Beleëring en verwoesting van Jerusalem.

1 Alef. AG, hoe het die Here in sy toorn die dogter van Sion met wolke oordek! Hy het die sieraad van Israel uit die hemel op die aarde neergewerp en nie gedink aan die voetbank van sy voete op die dag van sy toorn nie.

2 Bet. Die Here het al die woonplekke van Jakob sonder verskoning verslind; in sy grimmigheid het Hy die vestings van die dogter van Juda verwoes, op die grond gewerp, die koninkryk en sy vorste ontheilig.

3 Gimel. Hy het in gloeiende toorn elke horing van Israel afgekap; Hy het sy regterhand teruggetrek voor die vyand, en in Jakob het Hy gebrand soos 'n vuurvlam wat rondom verteer.

4 Dalet. Hy het sy boog gespan soos 'n vyand, Hom opgestel met sy regterhand soos 'n teëstander en gedood alles wat 'n lus was vir die oog in die tent van die dogter van Sion; Hy het sy grimmigheid uitgegiet soos vuur.

5 He. Die Here het soos 'n vyand geword, Hy het Israel verslind, al sy paleise verslind, sy vestings verwoes en geklaag en geklag by die dogter van Juda vermenigvuldig.

6 Wau. En Hy het sy eie omheining soos 'n tuin verniel, sy eie feesplek verwoes; die Here het in Sion feestyd en sabbat laat vergeet, en in sy grimmige toorn koning en priester verwerp.

7 Sajin. Die Here het sy altaar verwerp, sy heiligdom ontheilig, die mure van haar paleise in die hand van die vyand oorgelewer; hulle het gedruis gemaak in die huis van die Here soos op 'n feesdag.

8 Get. Die Here het Hom voorgeneem om die muur van die dogter van Sion te verwoes; Hy het die meetsnoer gespan, sy hand nie teruggetrek van vernietiging nie; ja, Hy het voorskans en muur laat treur, saam sak hulle inmekaar.

9 Tet. Haar poorte het in die grond gesink, Hy het haar grendels te gronde gerig en verbreek; haar koning en haar vorste is onder die heidene; daar is geen onderwysing nie, en haar profete ontvang geen gesig van die Here nie.

10 Jod. Die oudstes van die dogter van Sion sit en swyg op die grond, hulle het stof op hul hoof gegooi, rouklere aangegord; die jonkvroue van Jerusalem het hulle hoof na die aarde gebuig.

11 Kaf. My oë teer weg in trane, my ingewande is in beroering, my lewer is op die grond uitgeskud vanweë die verbreking van die dogter van my volk, omdat kind en suigling op die pleine van die stad versmag,

12 Lamed. wat aan hulle moeders sê: Waar is koring en wyn? terwyl hulle versmag soos gewondes op die pleine van die stad, terwyl hulle lewe uitgestort word aan die bors van hul moeders.

13 Mem. Watter getuienis kan ek vir jou aflê, waarmee kan ek jou vergelyk, dogter van Jerusalem? Waarmee sal ek jou gelykstel, dat ek jou kan troos, jonkvrou, dogter van Sion? Want jou verbrokenheid is so groot soos die see — wie kan jou gesond maak?

14 Noen. Jou profete het vir jou bedrieglike en ongerymde dinge gesien en jou ongeregtigheid nie geopenbaar om jou lot te verander nie, maar hulle het vir jou godsprake gesien tot bedrog en verstoting.

15 Samek. Almal wat met die pad verbygaan, slaan die hande saam oor jou; hulle spot en skud hulle hoof oor die dogter van Jerusalem: Is dit die stad waarvan hulle gesê het: Volmaak in skoonheid, vreugde van die hele aarde?

16 Pe. Al jou vyande rek hulle mond oop oor jou, hulle spot en kners op die tande, hulle sê: Ons het verslind, ja, dit is die dag wat ons verwag het; ons het dit bereik, dit belewe!

17 Ajin. Die Here het gedoen wat Hy Hom voorgeneem het, sy woord volbring wat Hy sedert die dae van die voortyd beveel het; Hy het sonder verskoning afgebreek en die vyand oor jou bly gemaak, die horing van jou teëstanders verhoog.

18 Sade. Hulle hart roep na die Here. Muur van die dogter van Sion, laat trane afloop soos 'n stroom, dag en nag; gun jouself geen verposing nie, laat jou oogappel nie rus nie.

19 Kof. Staan op, skreeu in die nag by die begin van die nagwake, stort jou hart uit soos water voor die aangesig van die Here, hef jou hande op na Hom, ter wille van die lewe van jou kinders wat versmag van honger by die hoek van al die strate.

20 Resj. Aanskou, Here, en merk op aan wie U so gedoen het! Moet vroue dan hulle vrug eet, kindertjies wat op die hande gedra word? Moet dan in die heiligdom van die Here priester en profeet gedood word?

21 Sjin. Op die grond lê jonk en oud in die strate; my jonkvroue en my jongmanne het deur die swaard geval; U het hulle gedood op die dag van u toorn, U het geslag sonder verskoning.

22 Tau. U het soos op 'n feesdag my verskrikkinge geroep van rondom, en niemand het op die dag van die Here se toorn vrygeraak of ontkom nie; die wat ek op die hande gedra en grootgemaak het — my vyand het hulle omgebring.