Ngā Tangi 4

Te Whakapaeanga o Hiruhārama

1 Taukiri e! Tōna haumarurutanga o te kōura!

Tōna putanga kētanga o te kōura parakore, tino pai!

Kua ringihia ngā kōhatu o te wāhi tapu

ki te ahunga mai o ngā ara katoa.

2 Ko ngā tamariki a Hiona ko ngā mea papai,

i rite nei ki te kōura parakore, taukiri e!

Kua kīia rātou he hāka oneone,

he mea hanga nā ngā ringa o te kaipokepoke.

3 Ko ngā kīrehe mohoao nei hoki, e tukua iho ana te ū e rātou,

e whakangotea ana e rātou ā rātou kūao;

kua taikaha te tamāhine a tōku iwi,

kua rite ki ngā otereti o te koraha.

4 Piri ana te arero o te tamaiti

ngote ū ki te ngao o tōna māngai i te hiainu;

e tono ana ngā kōhungahunga i te taro mā rātou,

heoi kāhore he tangata hei whatiwhati atu mā rātou.

5 Ko te hunga i kai i ngā mea papai

kei te noho mokemoke i ngā ara.

Ko te hunga i whakatupuria i roto i ngā kākahu ngangana,

kei te awhi i ngā pūranga paru.

6 Nō te mea ko te hē o te tamāhine a tōku iwi

nui atu i te hara o Horoma,

i hurihia ohoreretia rā i mua,

kāhore hoki he ringa i ū ki a ia.

7 Ko ōna rangatira pai atu i te hukarere te pokekore,

mā atu hoki rātou i te waiū,

pūwhero ake ō rātou tinana i ngā rupi,

orohina ake rātou ki te oro o te hapaira.

8 Mangu iho tō rātou mata i tētahi ngārahu;

kāhore rātou e mōhiotia i ngā ara.

Piri tonu ō rātou kiri ki ō rātou wheua;

kua memenge, kua rite ki te rākau.

9 Ko te hunga i patua e te hoari,

pai ake tō rātou i tō te hunga i patua e te hemokai;

nō te mea ka honia noatia ēnei, ka werohia,

he kore hoki nō ngā hua o te māra.

10 Ko ngā wāhine, ko te hunga aroha,

kei te kōhua i ā rātou tamariki ki ō rātou ringa;

he kai ērā mā rātou

i te wawāhanga o te tamāhine a tōku iwi.

11 Kua whakapaua e Ihowā tōna riri nui,

kua ringihia mai e ia tōna riri nui;

kua tahuna hoki e ia he ahi ki Hiona,

nā reira i pau ai ōna tūranga.

12 Kīhai i whakapono mai ngā kīngi o te whenua,

kīhai anō hoki ngā tāngata o te ao,

tērā te hoariri rāua ko te hoa whawhai e tomo mai

ki ngā kūwaha o Hiruhārama.

13 I pērā ai he hara nō ōna poropiti,

he hē nō ōna tohunga kua whakaheke nei

i ngā toto o te hunga tika

ki waenganui ōna.

14 E kōpikopiko ana rātou

ānō he matapō i ngā ara;

Kua poke rātou i te toto,

tē pā ai te tangata ki ō rātou kākahu.

15 I karanga rātou ki a rātou; "Haere atu, e poke ana!

Haere atu, haere atu, kei pā!"

I tō rātou whatinga, i a rātou e ātiutiu noa atu ana,

i kī ngā tāngata i roto i ngā tauiwi,

"Kāhore he nohoanga iho mō rātou ki konei."

16 Kua wehewehea rātou e te riri o Ihowā;

e kore ia e titiro ki a rātou i muri nei.

Kīhai rātou i whakaaro ki ngā kanohi o ngā tohunga,

kīhai i manako ki ngā kaumātua.

17 E matawaia tonu ana ō tātou kanohi

i a tātou e titiro ana ki te āwhina tekateka noa mō tātou;

i a tātou e tiaki atu ana,

i whanga noa tātou ki te iwi e kore e whakaora.

18 E whāia ana e rātou ō tātou hīkoinga,

tē haere ai tātou i ō tātou waharoa.

Kua tata tō tātou whakamutunga, kua rite ō tātou rā;

nō te mea kua tae mai tō tātou whakamutunga.

19 Nui atu te tere o ō tātou kaiwhai

i tō ngā ēkara o te rangi;

i arumia tātou e rātou i runga i ngā maunga;

i whanga mai anō rātou ki a tātou i te koraha.

20 Ko te manawa o ō tātou pongaponga,

ko tā Ihowā i whakawahi ai,

i mau ki roto ki ā rātou rua;

i kī rā tātou mōna, "Mā tōna taumarumarunga iho

ka ora ai tātou i roto i ngā tauiwi."

21 Kia hari, kia koa, e te tamāhine a Ēroma

e noho nā i te whenua o Uhu;

ka tae atu anō te kapu ki a koe;

ka haurangi koe, ka whakarere anō koe i ōu kākahu.

22 Kua rite te whiu mō tōu hē, e te tamāhine a Hiona;

heoi anō tāna whakaraunga i a koe.

Ka whiua e ia tōu hē, e te tamāhine a Ēroma,

ka hurahia anō e ia ōu hara.

Klagte oor die lot van die Joodse volk.

1 Alef. AG, hoe is die goud verdonker, die goeie goud verander, die heilige stene weggegooi op die hoek van al die strate!

2 Bet. Die kinders van Sion, die kosbares, wat teen fyn goud geskat was, ag, hoe is hulle gereken soos erdekruike, die werk van pottebakkershande.

3 Gimel. Selfs jakkalse gee die speen, laat hulle kleintjies drink, maar die dogter van my volk het wreed geword soos die volstruise in die woestyn.

4 Dalet. Die tong van die suigling kleef aan sy verhemelte van dors, kindertjies vra brood, niemand breek dit vir hulle nie.

5 He. Hulle wat lekkernye geëet het, het versmag op die strate; die wat op purper gedra is, het die ashope omarm.

6 Wau. Want die ongeregtigheid van die dogter van my volk was groter as die sonde van Sodom wat soos in 'n oomblik omgekeer is, sonder dat iemand die hand daaraan geslaan het.

7 Sajin. Haar vorste was helderder as sneeu, witter as melk, rooier van liggaam as korale, hulle gestalte 'n saffier.

8 Get.Maar hulle voorkoms het donkerder as swartsel geword, hulle is nie herken op die strate nie; hulle vel kleef aan hul gebeente, dit het droog geword soos hout.

9 Tet. Die wat deur die swaard verslaan is, is gelukkiger as die wat deur die honger verslaan is, wat, deurboor, vergaan het uit gebrek aan veldvrugte.

10 Jod. Die hande van teerhartige vroue het hulle eie kinders gekook; dit het hulle voedsel geword in die verbreking van die dogter van my volk.

11 Kaf. Die Here het sy grimmigheid laat uitwoed, sy toorngloed uitgegiet en in Sion 'n vuur aangesteek wat die fondamente daarvan verteer het.

12 Lamed. Hulle het dit nie geglo nie, die konings van die aarde en al die inwoners van die wêreld, dat 'n teëstander of 'n vyand in die poorte van Jerusalem sou kom nie.

13 Mem. Dit was oor die sondes van haar profete, die ongeregtighede van haar priesters wat daar binne-in die bloed van die regverdiges vergiet het.

14 Noen. Blind het hulle deur die strate gewaggel, met bloed bevlek, sodat 'n mens hulle klere nie kon aanraak nie.

15 Samek. Staan opsy, onrein! — het die mense hulle toegeroep. Staan opsy, staan opsy, moenie aanraak nie! As hulle vlug, ja waggel, is onder die heidene gesê: Hulle mag hier nie langer vertoef nie.

16 Pe. Die aangesig van die Here het hulle verstrooi, Hy sal hulle verder nie meer met welgevalle aansien nie. Vir die persoon van die priesters het hulle geen agting gehad, aan die grysaards het hulle geen genade bewys nie.

17 Ajin. Nog altyddeur smag ons oë tevergeefs na hulp vir ons; op ons wagpos sien ons met verwagting uit na 'n nasie wat nie sal help nie.

18 Sade. Hulle het jag gemaak op ons voetstappe, sodat ons op ons pleine nie kon loop nie; ons einde het nader gekom, ons dae was vol, ja, ons einde het gekom.

19 Kof. Ons vervolgers was vinniger as die arende van die hemel, op die berge het hulle ons hewig agtervolg, in die woestyn het hulle ons voorgelê.

20 Resj. Die asem van ons neus, die gesalfde van die Here, is in hulle kuile gevang, hy onder wie se skaduwee ons gedink het om te lewe onder die nasies.

21 Sjin. Verbly en verheug jou, dogter van Edom, wat in die land Us woon; ook na jou sal die beker kom, jy sal dronk word en jouself ontbloot.

22 Tau. Jou straf het sy einde bereik, dogter van Sion, Hy sal jou nie weer in ballingskap laat wegvoer nie. Hy besoek jou ongeregtigheid, dogter van Edom, Hy openbaar jou sondes.