Ngā Tangi 5

He Īnoi mō te Mahi Aroha

1 Kia mahara, e Ihowā, ki te mea kua pā nei ki a mātou;

tirohia mai, kia kite ai koe i tō mātou ingoa kino.

2 Kua riro tō mātou wāhi tupu i ngā tāngata kē,

ō mātou whare i ngā tautāngata.

3 He pani mātou, kāhore he matua,

ko ō mātou whaea ānō he pouaru.

4 Nā te moni i inu wai ai mātou;

ko ā mātou wahie he mea hoko.

5 Kei runga kei ō mātou kakī ō mātou kaiwhai;

e māuiui ana mātou, kāhore he tānga manawa mō mātou.

6 Kua hoatu e mātou te ringa ki ngā Īhipiana, ki ngā Ahiriana,

kia mākona ai mātou i te taro.

7 I hara ō mātou mātua, ā, kua kore;

ā, kua whakawahā e mātou ō rātou hē.

8 Ko ngā pononga ō mātou rangatira;

kāhore he kaiwhakaora mō mātou i ō rātou ringa.

9 E tata mate mātou ka whiwhi ai i te taro,

i te hoari hoki o te koraha.

10 Mangu ana ō mātou kiri ānō he oumu,

i te wera ngau kino o te hemokai.

11 Taea ana e rātou ngā wāhine o Hiona,

ngā wāhina i ngā pā o Hūrā.

12 Ko ngā rangatira, tāronatia ake e tō rātou ringa;

kīhai ngā kanohi o ngā kaumātua i whakahōnoretia.

13 Ko ngā taitama kei te waha i te huri,

hinga ana ngā tamariki i te pīkaunga wahie.

14 Ko ngā kaumātua i ngā kūwaha kua kore,

me te waiata hoki a ngā taitama.

15 Kua mutu te koa o ō mātou ngākau,

kua puta kē tā mātou kanikani hei uhunga.

16 Kua taka te karauna o tō mātou māhunga;

auē te mate mō mātou kua hara hoki mātou.

17 Nā reira, whakaruhi noa iho ō mātou ngākau;

nā ēnei mea pōuriuri ana ō mātou kanohi.

18 Nā te maunga hoki o Hiona kua ururuatia nei,

e hāereerea nei e ngā pokiha.

19 Pūmau tonu koe, ake ake, e Ihowā;

ko tōu torōna kei tērā whakatupuranga, kei tērā whakatupuranga.

20 He aha koe i wareware tonu ai ki a mātou?

He aha koe i whakarere ai i a mātou, ā roa noa iho ngā rā?

21 Whakatahuritia atu mātou ki a koe, e Ihowā, ā, ka tahuri mātou;

whakahoutia ō mātou rā, kia rite ki ō mua.

22 Otiia, kua tino whakakāhore rawa koe ki a mātou,

e tino nui ana tōu riri ki a mātou.

Leed van hede en verlede.

1 DINK, Here, aan wat oor ons gekom het, sien en aanskou ons smaad.

2 Ons erfdeel het na vreemdes oorgegaan, ons huise na uitlanders.

3 Ons het wese geword, sonder 'n vader, ons moeders is soos weduwees.

4 Ons water drink ons vir geld, ons hout kom teen betaling in.

5 Ons vervolgers is op ons nek; ons is afgemat sonder dat daar rus aan ons gegun word.

6 Na Egipte het ons die hand uitgestrek, na Assur om met brood versadig te word.

7 Ons vaders het gesondig; hulle is daar nie meer nie, en óns dra hulle ongeregtighede.

8 Knegte heers oor ons, niemand ruk ons uit hulle hand weg nie.

9 Met lewensgevaar bring ons ons brood in vanweë die swaard van die woestyn.

10 Ons vel gloei soos 'n oond vanweë die gloed van die honger.

11 Hulle het vroue in Sion onteer, jonkvroue in die stede van Juda.

12 Vorste is deur hulle hand opgehang, die persoon van die grysaards nie geëer nie.

13 Jongmanne dra die handmeul, en seuns struikel onder die drag hout.

14 Die oudstes is nie meer in die poort nie, die jongmanne sonder hulle snarespel.

15 Die vreugde van ons hart het opgehou, ons koordans het in treurigheid verander.

16 Die kroon van ons hoof het geval; wee ons, dat ons gesondig het.

17 Hierom het ons hart krank geword, hierom is ons oë verduister:

18 ter wille van die berg Sion wat woes lê, waar die jakkalse op rondloop.

19 Ú, Here, sit vir ewig, u troon is van geslag tot geslag.

20 Waarom sou U ons vir altyd vergeet, ons verlaat tot in lengte van dae?

21 Bekeer ons tot U, Here, dan sal ons ons bekeer; vernuwe ons dae soos in die voortyd.

22 Of het U ons heeltemal verwerp, is u toorn teen ons alte groot?