Ngā Tangi 1

Ngā Pōuri o Hiruhārama

1 Taukiri e! Noho mokemoke ana te pā

i kī nei i te tangata!

Ānō tōna rite he pouaru!

Kua waiho hei hoatu takoha te mea i nui nei i roto i ngā iwi,

te rangatira i roto i ngā kāwanatanga!

2 Nui atu tāna tangi i te pō,

ā, kei ōna pāpāringa ōna roimata;

i roto i te hunga katoa i aroha ki a ia,

kāhore he kaiwhakamārie mōna;

kua tinihanga ōna hoa ki a ia,

kua meinga rātou hei hoariri mōna.

3 Kua haere a Hūrā ki te whakarau,

he tangi hoki, he whakamahinga nui;

kei te noho ia i roto i ngā tauiwi,

kāhore e kitea e ia he tānga manawa.

Kua hopukia ia e ōna kaiwhai katoa

i roto i ngā wāhi kūiti.

4 Kei te tangi ngā ara o Hiona,

nō te mea kāhore he tangata e haere mai ana ki te huihuinga nui.

Kua ururuatia ōna kūwaha katoa,

e auē ana āna tohunga,

ko āna wāhina kei te pōuri,

ā, ko ia, kei roto ia i te mamae.

5 Kua waiho ōna hoariri hei upoko,

kei te noho hūmārie ōna hoa whawhai.

Nō te mea kua whiua ia e Ihowā

mō ōna hē maha.

Kua riro āna tamariki hei pārau

i te aroaro o te hoariri.

6 Kua wehe atu i te tamāhine a Hiona

tōna nui katoa.

Kua rite ōna rangatira ki ngā hāta

kīhai i pono ki te wāhi kai,

haere kahakore ana rātou

i te aroaro o te kaiwhai.

7 E mahara ana a Hiruhārama

i ngā rā o tōna tangi, o ōna wherūtanga,

ki āna mea āhuareka katoa

o ngā rā ō mua.

I te takanga o tōna iwi ki roto ki te ringa o te hoariri,

ā, kāhore he kaiāwhina mōna,

ka kite ngā hoariri i a ia,

ka kata ki ōna mutunga.

8 Nui atu te hara o Hiruhārama;

nā reira ia i meinga ai, anō hei mea poke.

Ko te hunga katoa i whakahōnore i a ia, whakahāwea ana ki a ia,

nō te mea kua kite rātou i tōna tahangatanga;

āe rā, kei te auē ia,

kei te hoki ki muri.

9 Kei ōna kurupatu tōna poke,

kāhore ōna mahara ki tōna whakamutunga;

nā reira he hanga whakamīharo tōna tukunga iho ki raro;

kāhore he kaiwhakamārie mōna.

"E Ihowā, titiro mai ki tōku mate,

kua whakahirahira hoki te hoariri i a ia!"

10 Kua wherahia atu te ringa o te hoariri ki runga

ki āna mea āhuareka katoa;

kua kite nei ia i ngā iwi

e tomo mai ana ki tōna wāhi tapu,

ērā i ako rā koe kia kaua rātou

e uru ki tāu whakaminenga.

11 Kei te auē tōna iwi katoa,

kei te rapu taro rātou;

e hoatu ana e rātou ā rātou mea āhuareka hei utu kai,

hei whakahauora ake mō te wairua.

"Titiro mai, e Ihowā, whakaaro mai,

kua whakahouhou hoki ahau."

12 "He kāhore noa iho tēnei ki a koutou,

e koutou e haere nei i te ara?

Whakaaro mai, titiro mai,

e rite ana rānei tētahi mamae ki tōku mamae,

e mahia nei mōku,

ki tā Ihowā nei whiu mōku

i te rā i mura ai tōna riri?

13 "Kua tukua iho nei e ia i runga,

he ahi ki ōku wheua, ā, e wera ana i tērā.

Kua horahia e ia he kupenga mō ōku waewae,

kua whakahokia ahau ki muri.

Kua tukua ahau e ia ki te kāhore,

ki te whakaruhi, ā pau noa te rā.

14 "Ko te ioka o ōku hē herea iho

e tōna ringa, whiri rawa,

kua eke ake ki runga ki tōku kakī;

kua hē i a ia tōku kaha,

kua tukua ahau e te Ariki ki te ringa tāngata,

ā, kāhore ōku kaha ki te whakatika ake.

15 "Kua kore noa iho i te Ariki

ōku mārohirohi katoa i roto i ahau;

kua karangatia e ia he huihui ki ahau

hei wāwāhi i āku taitama.

Kua takatakahia e te Ariki

te tamāhine wāhina a Hūrā,

ānō he takahanga wāina.

16 "Nā ēnei mea ahau i tangi ai;

ko tōku kanohi, tārere ana te wai o tōku kanohi.

Nō te mea kei tawhiti atu i ahau te kaiwhakamārie

hei whakahauora ake i tōku wairua.

Ko āku tamariki kei te noho kau noa iho,

nō te mea kua kaha te hoariri."

17 Kua wherahia e Hiona ōna ringa;

kāhore he kaiwhakamārie mōna.

Nā Ihowā te whakahau mō Hākopa,

hei hoariri mōna te hunga e karapoti ana i a ia;

kua rite a Hiruhārama

i roto i a rātou ki te wahine e paheke ana.

18 "He tika hoki a Ihowā;

i whakakeke hoki ahau ki tāna kupu.

Tēnā whakarongo mai, e ngā iwi katoa,

titiro mai hoki ki tōku mamae;

kua riro āku wāhina, āku taitama,

i te whakarau.

19 "I karanga ahau ki te hunga i aroha ki ahau,

heoi kei te tinihanga ki ahau;

ko ōku tohunga, ko ōku kaumātua,

hemo noa iho rātou i roto i te pā,

i a rātou e rapu kai ana

mā rātou hei whakahauora ake i ō rātou wairua.

20 "Titiro mai, e Ihowā, he mamae hoki tōku,

e ohooho ana ōku whēkau;

ko tōku ngākau hurikiko ana i roto i ahau;

he nui noa atu hoki tōku whakakeke.

I waho ko te hoari ki te whakamōtī,

i roto kei te mate te rite.

21 "Kua rongo rātou kei te auē ahau,

tē ai he kaiwhakamārie mōku.

Kua rongo ōku hoariri katoa ki tōku matenga,

koa ana rātou ki tāu i mea ai.

Ka kawea mai e koe te rā i karangatia e koe,

ā, ka rite rātou ki ahau.

22 "Kia tae tō rātou kino katoa ki tōu aroaro;

meatia anō ki a rātou tāu

i mea mai ai ki ahau mō ōku hē katoa.

Ka maha nei hoki ōku auētanga;

ko tōku ngākau whakaruhi rawa."

Treurige toestand van Jerusalem.

1 Alef. AG, hoe verlate sit die stad wat vol mense was! Sy het soos 'n weduwee geword, sy wat magtig was onder die nasies; die vorstin onder die provinsies het dienspligtig geword.

2 Bet. Bitterlik ween sy snags — haar trane oor haar wange! Sy het geen trooster onder al haar liefhebbers nie; al haar vriende het troueloos teen haar gehandel, haar vyande geword.

3 Gimel. Juda is ontvolk deur ellende en deur sware diensbaarheid; hy sit onder die nasies, sonder om 'n rusplek te vind; al sy vervolgers het hom ingehaal tussen die engtes in.

4 Dalet. Die weë na Sion treur, omdat daar geen feesgangers is nie; al haar poorte lê woes, haar priesters sug, haar jonkvroue is bedroef, en sy self het dit bitter.

5 He. Haar teëstanders het die oorhand gekry, haar vyande lewe rustig; want die Here het haar droefheid aangedoen vanweë die menigte van haar oortredinge; haar kinders het in gevangenskap gegaan voor die teëstander uit.

6 Wau. En van die dogter van Sion het gewyk al haar heerlikheid; haar vorste het geword soos takbokke wat geen weiveld vind nie en kragteloos heengegaan het voor die vervolger uit.

7 Sajin. Jerusalem dink, in die dae van haar ellende en haar omswerwinge, aan al haar kosbaarhede wat gewees het van die dae van die voortyd af. Toe haar volk deur die hand van die teëstander geval het en daar vir haar geen helper was nie, het die teëstanders haar aanskou, hulle het gelag oor haar ongelukkige uiteinde.

8 Get. Jerusalem het swaar gesondig, daarom het sy 'n voorwerp van afsku geword; almal wat haar geëer het, verag haar, omdat hulle haar naaktheid gesien het; sy self sug en het haar weggedraai.

9 Tet. Haar onreinheid kleef aan haar some, sy het aan haar einde nie gedink nie, en sy het wonderbaarlik gesink, sonder dat sy 'n trooster het. Sien my ellende aan, Here, want die vyand hou hom groot.

10 Jod. Die teëstander het sy hand uitgesteek na al haar kosbaarhede; ja, sy het gesien hoedat heidene in haar heiligdom kom, van wie U bevel gegee het dat hulle in u vergadering nie mag kom nie.

11 Kaf. Haar hele bevolking sug, hulle soek brood, hulle het hul kosbaarhede vir voedsel gegee, om hulleself te verkwik. Aanskou, Here, en merk op dat ek 'n veragte geword het.

12 Lamed. Raak dit julle nie, julle almal wat met die pad verbygaan? Aanskou en kyk of daar 'n smart is soos my smart wat my aangedoen is, waarmee die Here my bedroef het op die dag van sy toorngloed.

13 Mem. Uit die hoogte het Hy vuur gestuur in my gebeente en dit oorweldig, Hy het 'n net voor my voet uitgesprei, Hy het my agteruit laat wyk, Hy het my woes gemaak, die hele dag ellendig.

14 Noen. Die juk van my oortredinge is vasgebind deur sy hand, hulle is saamgevleg, hulle het op my nek gekom, dit het my krag laat struikel. Die Here het my oorgegee in die hande van een teen wie ek geen teëstand kon bied nie.

15 Samek. Die Here het al my magtiges binne-in my verwerp, Hy het teen my 'n feestyd uitgeroep om my jongmanne te verbreek; die Here het die parskuip getrap vir die jonkvrou, die dogter van Juda.

16 Ajin. Daarom ween ek, my oog, my oog loop af in water, want ver van my is die trooster wat my verkwik; my kinders is verbyster, omdat die vyand die oorhand het.

17 Pe. Sion brei haar hande uit, sy het geen trooster nie; die Here het die wat rondom hom was, teen Jakob ontbied as sy teëstanders; Jerusalem het in hul midde 'n voorwerp van afsku geword.

18 Sade. Regverdig is Hy, die Here, want ek was teen sy mond wederstrewig. Hoor tog, alle volke, en aanskou my smart; my jonkvroue en my jongmanne het in gevangenskap gegaan.

19 Kof. Ek het geroep na my liefhebbers — hulle het my in die steek gelaat; my priesters en my oudstes het in die stad beswyk toe hulle voedsel vir hulle gesoek het om hulleself te verkwik.

20 Resj. Aanskou, Here, hoe benoud ek is, my ingewande is in beroering, my hart draai om in my binneste, want ek was baie wederstrewig; buitekant het die swaard berowe, binnekant is dit soos die pes.

21 Sjin. Hulle hoor dat ek sug, ek het geen trooster nie; al my vyande hoor van my onheil, hulle is bly dat U dit gedoen het. U laat die dag kom wat U uitgeroep het, dat hulle kan wees soos ek,

22 Tau. dat al hulle boosheid voor u aangesig kom; en doen aan hulle soos U aan my gedoen het vanweë al my oortredinge, want my versugtinge is baie, en my hart is krank.