Waiata 105

Ko te Atua me Tāna Iwi

1 Whakawhetai ki a Ihowā, karanga atu ki tōna ingoa;

whakapuakina āna mahi ki waenganui o ngā iwi.

2 Waiata ki a ia, hīmene ki a ia;

kōrerotia āna mahi whakamīharo katoa.

3 Whakamanamana ki tōna ingoa tapu;

kia hari te ngākau o te hunga e rapu ana i a Ihowā.

4 Rapua a Ihowā me tōna kaha;

rapua tonutia tōna mata, ake ake.

5 Maharatia āna mahi whakamīharo i mahia e ia,

āna merekara me ngā whakaritenga a tōna māngai,

6 e ngā uri o Āperahama, o tāna pononga,

e ngā tama a Hākopa, e āna i whiriwhiri ai.

7 Ko Ihowā ia, ko tō tātou Atua;

kei te whenua katoa āna whakaritenga.

8 Mahara tonu ia ki tāna kawenata ake ake,

ki te kupu i kīia iho e ia ki te mano o ngā whakatupuranga.

9 Ki tāna i whakarite ai ki a Āperahama,

ki tāna oati hoki ki a Īhaka,

10 ā, whakapūmautia iho e ia hei tikanga ki a Hākopa,

hei kawenata mau tonu ki a Īharaira.

11 I a ia rā i mea, "Ka hoatu e ahau ki a koe te whenua o Kanaana

hei wāhi pūmau mō koutou."

12 I te mea he hunga torutoru rātou;

āe rā, he iti rawa, he manene anō ki reira.

13 I a rātou e hāereere ana i tēnei iwi ki tērā atu iwi,

i tētahi rangatiratanga ki tētahi iwi kē,

14 kīhai rātou i tukua e ia kia tūkinotia e te tangata;

he whakaaro anō ki a rātou i rīria ai e ia ngā kīngi,

15 i mea ia, "Kei pā ki āku i whakawahi ai;

kei kino ki āku poropiti."

16 I karangatia e ia te matekai ki te whenua;

whati katoa i a ia te tokotoko, arā te taro.

17 I tonoa e ia he tangata i mua i a rātou;

i hokona a Hōhepa hei pononga.

18 I whakamamaetia ōna waewae ki te mekameka;

takoto ana ia i te rino;

19 ā puta noa tāna kupu,

whakamātautauria ana ia e te kupu a Ihowā.

20 I tono te kīngi, ā, wetekina ana ia;

arā te kīngi o ngā iwi, ā, tukua ana ia.

21 Ā, meinga ana ia e ia hei ariki mō tōna whare,

hei rangatira mō ōna taonga katoa;

22 hei herehere i āna rangatira ua pai ia,

hei ako i āna kaumātua ki te whakaaro.

23 I haere mai anō a Īharaira ki Īhipa;

ā, noho ana a Hākopa ki te whenua o Hama.

24 Nā, ka tino whakanuia e ia tāna iwi;

ā, ka meinga rātou kia kaha ake i ō rātou hoariri.

25 I whakakoarotia e ia tō rātou ngākau kia kino ki tāna iwi,

kia mahi hīanga ki āna pononga.

26 I tonoa e ia a Mohi, tāna pononga,

rāua ko Ārona, ko tāna i whiriwhiri ai.

27 Whakaputaina ana e rāua āna tohu i waenganui i a rātou,

he merekara i te whenua o Hama.

28 I tukua e ia te pōuri, ā, kua pōuri;

kīhai anō rātou i whakakeke ki āna kupu.

29 I whakaputaia kētia e ia ō rātou wai hei toto;

ā, mate ake i a ia ā rātou ngohi.

30 I whakangahue ake tō rātou whenua i te poroka,

i roto i ngā whare moenga o ō rātou kīngi.

31 I whai kupu ia, ā, puta ana mai ngā pōkai namu;

me te kutu i ō rātou kāinga.

32 I tukua iho e ia ki a rātou te whatu hei ua,

me te ahi mura ki tō rātou whenua.

33 I pākia anō e ia ā rātou wāina me ā rātou piki;

ā, whatiwhatiia ana e ia ngā rākau o ō rātou kāinga.

34 I kōrero ia, ā, puta ana mai te māwhitiwhiti

me te moka, tē taea te tatau,

35 ā, kainga katoatia āna ngā otaota o tō rātou whenua;

pau ake ngā hua o tō rātou oneone.

36 I whakamatea katoatia anō hoki e ia ngā mātāmua o tō rātou whenua,

te muanga o tō rātou kaha.

37 Ā, whakaputaina mai ana rātou e ia, me te hiriwa, me te kōura,

kāhore hoki he mea tūoi i roto i āna iwi.

38 Nā, hari ana a Īhipa i tō rātou haerenga;

i mau hoki tō rātou wehi ki a rātou.

39 I horahia e ia te kapua hei hīpoki,

me te ahi hei whakamārama i te pō.

40 I īnoi rātou, ā, hōmai ana e ia te koitareke;

ā, ka mākona rātou i te taro o te rangi.

41 I wāhia e ia te kōhatu, ā, ka pakaru mai ngā wai;

rere ana i ngā wāhi maroke, koia anō kei te awa.

42 I mahara hoki ia ki tāna kupu tapu,

ki a Āperahama anō, ki tāna pononga.

43 Ā, whakaputaina mai ana e ia tāna iwi i runga i te hari,

āna i whiriwhiri ai i runga i te koa.

44 Ā, hōmai ana e ia ki a rātou ngā whenua o ngā tauiwi;

ā, riro ana i a rātou ngā māuiuitanga o te iwi,

45 kia puritia ai e rātou āna tikanga,

kia mau ai ki āna ture.

Whakamoemititia a Ihowā!

'n Dankbare terugblik.

1 LOOF die Here, roep sy Naam aan, maak onder die volke sy dade bekend.

2 Sing, psalmsing tot sy eer, spreek van al sy wonders.

3 Beroem julle in sy heilige Naam; laat die hart van die wat die Here soek, bly wees.

4 Vra na die Here en sy sterkte; soek sy aangesig altyddeur.

5 Dink aan sy wonders wat Hy gedoen het, aan sy wondertekens en die oordele van sy mond,

6 o nageslag van Abraham, sy kneg, o kinders van Jakob, sy uitverkorenes!

7 Hy, die Here, is onse God; oor die hele aarde is sy oordele.

8 Hy dink vir ewig aan sy verbond, aan die woord wat Hy ingestel het vir duisend geslagte —

9 die verbond wat Hy met Abraham gesluit het, en sy eed aan Isak;

10 wat Hy ook vir Jakob as insetting bekragtig het, vir Israel as 'n ewige verbond,

11 met die woorde: Ek sal aan jou die land Kanaän gee, julle aangewese erfdeel.

12 Toe hulle min mense was, min en vreemdelinge daarin,

13 en hulle getrek het van nasie tot nasie, van die een koninkryk na die ander volk,

14 het Hy geen mens toegelaat om hulle te verdruk nie; ook het Hy konings om hulle ontwil gestraf en gesê:

15 Raak my gesalfdes nie aan en doen my profete geen kwaad nie.

16 En Hy het 'n hongersnood oor die land geroep: elke staf van brood het Hy verbreek.

17 Hy het 'n man voor hulle uit gestuur: Josef is as slaaf verkoop.

18 Hulle het sy voete in boeie geknel, hy self het in die ysters gekom,

19 tot op die tyd dat sy woord uitgekom het, die woord van die Here hom beproef verklaar het.

20 Die koning het gestuur en hom losgemaak, die heerser van die volke, en hom losgelaat.

21 Hy het hom aangestel as heer oor sy huis en as heerser oor al sy goed;

22 om sy vorste te bind na sy begeerte, en aan sy oudstes moes hy wysheid leer.

23 Toe het Israel na Egipte gekom, en Jakob het as vreemdeling vertoef in die land van Gam.

24 En Hy het sy volk baie vrugbaar gemaak en dit meer versterk as sy teëstanders.

25 Hy het hulle hart verander, om sy volk te haat, om listig teen sy knegte te handel.

26 Hy het Moses, sy kneg, gestuur en Aäron wat Hy uitgekies het.

27 Dié het onder hulle sy aangekondigde tekens gedoen en wonders in die land van Gam.

28 Hy het duisternis gestuur en dit donker gemaak; en hulle was teen sy woorde nie wederstrewig nie.

29 Hy het hulle waters verander in bloed en hulle visse laat sterwe.

30 Hulle land het gewemel van paddas, in die kamers van hulle konings.

31 Hy het gespreek, en daar het steekvlieë gekom, muskiete in hulle hele grondgebied.

32 Hy het hulle reëns hael gemaak, vuurvlamme in hulle land.

33 En Hy het hulle wingerdstok en hulle vyeboom geslaan en die bome van hulle grondgebied verbreek.

34 Hy het gespreek, en daar het sprinkane gekom en voetgangers sonder getal,

35 wat al die plante in hulle land opgeëet het, ja, opgeëet het die vrugte van hulle grond.

36 Hy het ook al die eersgeborenes in hulle land getref, die eerstelinge van al hulle krag.

37 Toe het Hy hulle laat uitgaan met silwer en goud, en onder sy stamme was daar niemand wat struikel nie.

38 Egipte was bly toe hulle uittrek, want vrees vir hulle het op hulle geval.

39 Hy het 'n wolk uitgebrei as bedekking en vuur om die nag te verlig.

40 Hulle het gebid: toe laat Hy kwartels kom; en Hy het hulle versadig met hemelbrood.

41 Hy het 'n rots oopgemaak, en waters het gevloei; dit het geloop deur die dor plekke — 'n rivier!

42 Want Hy het gedink aan sy heilige woord, aan Abraham, sy kneg.

43 En Hy het sy volk laat uitgaan met vreugde, sy uitverkorenes met gejubel.

44 En Hy het aan hulle die lande van die heidene gegee, en wat deur volke met moeite verwerf is, het hulle in besit geneem,

45 dat hulle sy insettinge kan onderhou en sy wette bewaar. Halleluja!