Waiata 39

Te Whākina a te Tangata e Mamae ana

Ki te tino kaiwhakatangi: ki a Ierutunu. He hīmene nā Rāwiri.

1 I mea ahau, "Ka āta whakaaro ahau ki ōku ara,

kei hara tōku arero;

ka tiakina tōku māngai, paraire rawa,

i te mea kei tōku aroaro te tangata kino.

2 I whakamoroki ahau, i wahangū,

kīhai i puaki tāku kupu, ahakoa pai;

ā, ka oho tōku mamae.

3 Werawera ana tōku ngākau i roto i ahau;

i ahau e whakaaro ana ka kā te ahi,

ā, ka kōrero tōku arero:

4 "E Ihowā, meinga ahau kia mātau ki tōku mutunga,

ki te maha hoki o ōku rā, e hia rānei;

kia mātau ai ahau he mea memeha noa ahau.

5 Nanā, he whānuitanga ringa ōku rā kua hōmai nei e koe;

he kāhore noa iho anō ōku tau i tōu aroaro.

Ahakoa ū noa te tū o ngā tāngata katoa,

he mea memeha kau. Hera

6 He pono kei roto i te ātārangi te tangata e kōpikopiko noa ana;

he pono e ohorere noa ana rātou;

e āmi ana ia i te taonga, ā, kāhore e mātau mā wai rānei e kohi.

7 "Nā, he aha tāku e tatari atu nei, e te Ariki?

Ko koe tāku e tūmanako ai.

8 Whakaorangia ahau i āku mahi tutū katoa;

kaua ahau e waiho hei tāwainga mā te wairangi.

9 Wahangū ana ahau; kīhai i kuihi tōku māngai;

he meatanga hoki tēnei nāu.

10 Nekehia atu i ahau tāu whiu;

ka ngaro ahau i te pakinga a tōu ringa.

11 "Ka pākia e koe te tangata,

ka whakatūpehupehutia mō te hara,

ka meinga e koe tōna ātaahua kia memeha,

kia pērā me te pūrehurehu.

He pono he mea teka noa ngā tāngata katoa. Hera

12 "Whakarongo ki tāku īnoi e Ihowā,

kia tītaha mai tōu taringa ki tāku karanga;

kei wahangū koe ki ōku roimata.

He heke hoki ahau nāu, he manene,

he pērā me ōku mātua katoa.

13 Kia āta hanga ki ahau, kia tā ai tōku manawa,

keiwhā haere atu ahau, i konei, ā, ka kāhore noa iho."

Gebed in aanvegtinge.

1 VIR die musiekleier; vir Jedútun. 'n Psalm van Dawid.

2 Ek het gesê: Ek wil my weë bewaar, sodat ek nie sondig met my tong nie; ek wil my mond in toom hou solank as die goddelose nog voor my is.

3 Ek was stom in stilte, ek het geswyg, ver van die goeie af; maar my smart is aangewakker.

4 My hart het warm geword in my binneste; 'n vuur het ontvlam by my gesug; ek het gespreek met my tong:

5 Here, maak my einde aan my bekend en wat die maat van my dae is; laat my weet hoe verganklik ek is.

6 Kyk, U het my dae 'n paar handbreedtes gemaak, en my leeftyd is soos niks voor U nie; ja, as pure nietigheid staan elke mens daar! Sela.

7 Waarlik, die mens wandel as skadubeeld rond; ja, hulle woel verniet; hulle stapel op en weet nie wie dit sal insamel nie.

8 En nou, wat verwag ek, o Here? My hoop is op U.

9 Red my van al my oortredinge; maak my nie 'n smaad van die dwaas nie.

10 Ek is stom, ek sal my mond nie oopmaak nie; want Ú het dit gedoen.

11 Neem u plaag van my weg; ek vergaan vanweë die bestryding van u hand.

12 Tugtig U die mens met strawwe oor die ongeregtigheid, dan laat U sy skoonheid vergaan soos deur 'n mot; ja, elke mens is 'n asemtog! Sela.

13 Hoor, Here, my gebed, en luister na my hulpgeroep; swyg nie by my trane nie; want ek is 'n vreemdeling by U, 'n bywoner soos al my vaders.

14 Wend u oog van my af, dat ek vrolik kan word voordat ek heengaan en daar nie meer is nie.