Waiata 59

He Īnoi mō te Whakangungu

Ki te tino kaiwhakatangi: Aratakiti. He Mikitama nā Rāwiri, i a Haora i tono tāngata hei tiaki mō te whare, hei whakamate mōna.

1 Whakaorangia ahau, e tōku Atua, i ōku hoariri;

whakateiteitia ake ahau i te hunga e whakatika ana ki ahau.

2 Whakaorangia ahau i ngā kaimahi i te kino;

kia ora ahau i te hunga toto.

3 Kei te whanga nei hoki rātou mō tōku wairua;

e whakamine ana te hunga kaha ki te whawhai ki ahau;

kāhore nei ōku tutū, kāhore ōku hara, e Ihowā.

4 Hore ōku kino, oma ana rātou, kei te takatū;

e ara hei āwhina mōku, titiro mai hoki.

5 Āe rā, maranga, e Ihowā, e te Atua o ngā mano, e te Atua o Īharaira,

tirohia iho ngā tauiwi katoa:

kaua e tohungia tētahi o te hunga kino, e poka kē nei. Hera

6 Ka hoki mai rātou i te ahiahi, kei te tau,

ānō he kurī, taiāwhiotia ana e rātou te pā.

7 Nanā, kei te kūpā ō rātou māngai,

he hoari kei ō rātou ngutu;

ki tā rātou, "Ko wai e rongo?"

8 Ko tāu ia, e Ihowā, he kata ki a rātou;

hei tāwainga māu ngā tauiwi katoa.

9 E tōku kaha, ka tatari ahau ki a koe;

ko te Atua hoki tōku pā.

10 Kei mua i ahau tōku Atua aroha;

mā te Atua ahau ka kite i tāku i hiahia ai ki ōku hoariri.

11 Kaua rātou e whakamatea, kei wareware tōku iwi;

kia whakamararatia rātou e tōu kaha; whakatakā iho rātou,

e te Ariki, e tō mātou whakangungu rākau.

12 Mō te hara o tō rātou māngai,

mō ngā kupu a ō rātou ngutu,

hopukia rātou i runga i tō rātou whakakake,

mō tā rātou kōrero, he kanga, he teka.

13 Whakamōtītia i runga i te riri,

kia kāhore ai rātou;

ā, kia mātau rātou ko te Atua te Kāwana o Hākopa

puta noa ki ngā pito o te whenua. Hera

14 I te ahiahi tukua rātou kia hoki,

tukua rātou kia tau, ānō he kurī,

kia taiāwhio rātou i te pā.

15 Ka kōpikopiko noa rātou ki te rapu kai,

ā, ka tauwhanga i te pō roa ina kore rātou e mākona.

16 Ko ahau ia, ka waiatatia e ahau tōu kaha;

āe, i te ata ka hāmamatia e ahau tāu mahi tohu.

Ko koe hoki tōku pā,

tōku piringa i te rā o tōku pōuri.

17 Ka hīmene ahau ki a koe, e tōku kaha;

ko te Atua nei hoki tōku pā,

tōku Atua aroha.

Hulp teenoor vermetele rowers.

1 VIR die musiekleier; op die wysie van: „Moenie verwoes nie." Van Dawid. 'n Gedig, toe Saul gestuur het en hulle die huis laat bewaak het om hom dood te maak.

2 Red my van my vyande, o my God! Beskerm my teen my teëstanders!

3 Red my van die werkers van ongeregtigheid, en verlos my van die manne van bloed!

4 Want kyk, hulle lê en loer op my lewe; sterkes val my aan, sonder oortreding en sonder sonde van my kant, o Here!

5 Buiten my skuld hardloop hulle en maak hulle klaar. Ontwaak, my tegemoet, en kyk!

6 Ja U, Here, God van die leërskare, God van Israel, word wakker om oor al die heidene besoeking te doen; wees al die ongeregtige trouelose nie genadig nie! Sela.

7 Elke aand kom hulle terug; hulle huil soos honde en dwaal deur die stad.

8 Kyk, hulle smaal met hul mond; swaarde is op hulle lippe, want — wie sou dit hoor?

9 Maar U, o Here, lag oor hulle; U spot met al die heidene.

10 My Sterkte, op U wil ek wag, want God is my rotsvesting.

11 My genadige God sal my tegemoetkom; God sal my op my vyande laat neersien.

12 Moet hulle nie ombring nie, sodat my volk dit nie vergeet nie: laat hulle rondswerwe deur u krag, en werp hulle neer, o Here, ons Skild!

13 Sonde van hulle mond is die woord van hulle lippe; laat hulle dan gevang word in hul trots, en vanweë die vloek en die leuen wat hulle vertel.

14 Vernietig hulle in grimmigheid, vernietig hulle, sodat hulle daar nie meer is nie; en laat hulle weet dat God heers in Jakob, tot by die eindes van die aarde! Sela.

15 En elke aand kom hulle terug; hulle huil soos honde en dwaal deur die stad.

16 Húlle swerwe rond om voedsel te soek; as hulle nie versadig word nie, vertoef hulle die hele nag.

17 Maar ék sal sing van u sterkte en elke môre jubel oor u goedertierenheid, want U was 'n rotsvesting vir my en 'n toevlug in die dag toe ek benoud was.

18 My Sterkte, tot u eer wil ek psalmsing, want God is my rotsvesting, my genadige God.