Epeha 4

Kotahitanga o te Tinana

1 Koia ahau, tā te Ariki herehere, ka whakahau nei i a koutou kia rite tā koutou haere ki te karangatanga i karangatia ai koutou, 2 kia pāpaku rawa te ngākau, kia māhaki, kia manawanui, kia āta hanga tētahi ki tētahi, i runga i te aroha; 3 me whai kia mau te kotahitanga o te Wairua, he mea paihere nā te rangimārie. 4 Kotahi tonu te tinana, kotahi te Wairua, pērā hoki me tō koutou karangatanga, kotahi tonu te mea o tō koutou karangatanga hei tūmanakotanga atu; 5 kotahi Ariki, kotahi whakapono, kotahi iriiri, 6 kotahi Atua, ko te Matua o ngā mea katoa, kei runga nei ia i ngā mea katoa, puta noa ia i ngā mea katoa, kei roto hoki i te katoa.

7 Kua oti ia te aroha noa te hōmai ki tēnei, ki tēnei, o tātou, i runga i te mēhua o tā te Karaiti hōmaitanga. 8 Nā reira hoki ia i mea ai:

"I tōna kakenga ki runga,

whakaraua ana e ia ngā whakarau,

ā, hoatu mea ana ia mā ngā tāngata."

9 (Nā, ko tēnei, "I kake ia ki runga," he aha, mehemea kāhore ia i mātua heke ki ngā wāhi o raro rawa o te whenua? 10 Tērā i heke rā, ko ia anō i kake atu nei ki runga ake i ngā rangi katoa, kia kī ai ngā mea katoa i a ia.) 11 Ā, hōmai ana e ia ko ētahi hei āpōtoro; ko ētahi hei poropiti; ko ētahi hei kaikauwhau i te rongopai; ko ētahi hei hēpara, hei kaiwhakaako; 12 kia tino rite ai te hunga tapu mō te mahi minita, mō te hanga i te whare, arā i te tinana o te Karaiti; 13 kia tae katoa rā anō tātou ki te kotahitanga o te whakapono, o te mātauranga hoki ki te Tama a te Atua, kia tino tangata, kia eke ki te mēhua o te tino kaumātuatanga e tutuki ai ki tō te Karaiti.

14 Kia mutu ai tō tātou tamarikitanga, te ākina, te kāhakihakina e ngā hau katoa o te whakaako, he whakawiringa kē nā te tangata, he māminga, he whakapōhēhē. 15 Engari, kia kōrero pono ai i runga i te aroha, kia tupu ai tātou ki roto ki a ia i ngā mea katoa, ko te upoko nei ia, ko te Karaiti; 16 nōna nei te tinana katoa, he mea whakapiri mārie, he mea āta hono e ngā meatanga a ngā hononga katoa, whakarite rawa ki te nui o te mahinga a ia wāhi, a ia wāhi, e mea ana i te tinana kia neke ake, hei whare e hanga ana i a ia i runga i te aroha.

Te Oranga Hou i roto i te Karaiti

17 Nā, ko tāku tēnei e kī nei, e whakaatu nei i roto i te Ariki, kia kāti tā koutou haere pērā me ērā atu tauiwi, e haere nei i roto i te whakahīhī o tō rātou hinengaro, 18 kua oti nei te whakapōuri ō rātou whakaaro, kua tangata kē ki tō te Atua ora, i te kūware o roto i a rātou, he pakeke hoki nō ō rātou ngākau. 19 Kāhore ō rātou ohoohonga, ā, tukua ana rātou e rātou anō ki te hiahia taikaha; riro pū rātou ki te mahi i ngā mea poke katoa.

20 Ko koutou ia kīhai i pērā tō koutou ako i a te Karaiti, 21 ki te mea kua rongo koutou ki a ia, kua whakaakona e ia ki ngā mea e rite ana ki te pono i roto i a Īhu. 22 Kia whakarērea e koutou te tangata tawhito, he āhua nō tō koutou whakahaere ō mua; he mea pirau nei hoki ia i runga i ngā hiahia tinihanga; 23 kia whakahoutia te wairua o tō koutou hinengaro; 24 kia kākahuria iho hoki ki a koutou te tangata hou, nō tā te Atua nei te hanganga i runga i te tika, i te tapu o te pono.

25 Heoi, whakarērea atu te teka; kia pono te kōrero ki tōna hoa, ki tōna hoa; he wāhi hoki tātou tētahi nō tētahi. 26 "Kia riri, ā, kaua e hara": kei toene te rā ki tō koutou riri, 27 kaua hoki tētahi wāhi e tukua ki te rēwera. 28 Ko te tangata tāhae, me whakamutu tāna tāhae; engari me mahi ko ōna ringa anō hei mahi i te mea pai, kia whai rawa ai ia hei hoatutanga māna ki te rawakore.

29 Kei puta tētahi kupu kino i ō koutou māngai, engari hei te mea e tau ana hei hanga i te pai, kia whiwhi ai ki te pai ngā tāngata e rongo ana. 30 Kaua hoki e whakapōuritia te Wairua Tapu o te Atua, nāna nei koutou i hīri mō te rā o te whakaoranga. 31 Kia wehea rawatia atu i roto i a koutou te nanakia, te riri, te āritarita, te ngangau, te kōrero kino, me te mauāhara katoa; 32 kia ngāwari tō koutou tikanga tētahi ki tētahi, kia pai te ngākau, me te hohou noa iho i te rongo tētahi ki tētahi, kia pērā anō me te Atua i hohou nei i te rongo ki a koutou i roto i a te Karaiti.

Die eenheid van die geloof.

1 EK vermaan julle dan, ek, die gevangene in die Here, om te wandel waardig die roeping waarmee julle geroep is,

2 met alle nederigheid en sagmoedigheid, met lankmoedigheid, terwyl julle mekaar in liefde verdra

3 en ernstig strewe om die eenheid van die Gees te bewaar deur die band van die vrede.

4 Dit is een liggaam en een Gees, soos julle ook geroep is in een hoop van julle roeping;

5 een Here, een geloof, een doop,

6 een God en Vader van almal, wat oor almal en deur almal en in julle almal is.

7 Maar aan elkeen van ons is die genade gegee volgens die mate van die gawe van Christus.

8 Daarom sê Hy: Toe Hy opgevaar het in die hoogte, het Hy die gevangenes gevange geneem en gawes aan die mense gegee.

9 Maar dít: Hy het opgevaar — wat beteken dit anders as dat Hy ook eers neergedaal het in die onderste dele van die aarde?

10 Hy wat neergedaal het, is dieselfde as Hy wat opgevaar het bokant al die hemele, sodat Hy alles tot volheid kan bring.

11 En Hy het gegee sommige as apostels, ander as profete, ander as evangeliste, ander as herders en leraars,

12 om die heiliges toe te rus vir hulle dienswerk, tot opbouing van die liggaam van Christus,

13 totdat ons almal kom tot die eenheid van die geloof en van die kennis van die Seun van God, tot 'n volwasse man, tot die mate van die volle grootte van Christus;

14 sodat ons nie meer kinders sou wees nie wat soos golwe geslinger en heen en weer gedryf word deur elke wind van lering, deur die bedrieëry van die mense, deur sluheid om listiglik tot dwaling te bring;

15 maar, terwyl ons in liefde die waarheid betrag, in alles sou opgroei in Hom wat die Hoof is, naamlik Christus,

16 uit wie die hele liggaam — goed saamgevoeg en saamverbind deur die ondersteuning wat elke lid gee volgens die werking van elke afsonderlike deel in sy mate — die groei van die liggaam bevorder vir sy eie opbouing in liefde.

Die Christelike heiligmaking teenoor die bedorwe sedes van die heidene.

17 DIT sê en betuig ek dan in die Here, dat julle nie meer moet wandel soos die ander heidene ook wandel in die verdwaasdheid van hulle gemoed nie —

18 mense wat verduisterd is in die verstand en vervreemd van die lewe van God deur die onkunde wat in hulle is vanweë die verharding van hulle hart;

19 wat ongevoelig geword het en hulle oorgegee het aan die ongebondenheid om in hebsug allerhande onreinheid te bedrywe.

20 Maar julle het Christus nie so leer ken nie,

21 as julle ten minste van Hom gehoor het en in Hom onderrig is soos die waarheid is in Jesus:

22 dat julle, wat die vorige lewenswandel betref, die oue mens moet aflê wat deur die begeerlikhede van die verleiding te gronde gaan,

23 en dat julle vernuwe moet word in die gees van julle gemoed

24 en julle met die nuwe mens moet beklee wat na God geskape is in ware geregtigheid en heiligheid.

25 Daarom, lê die leuen af en spreek die waarheid, elkeen met sy naaste, want ons is mekaar se lede.

26 Word toornig en moenie sondig nie; laat die son nie ondergaan oor julle toorn nie;

27 en gee aan die duiwel geen plek nie.

28 Laat die een wat steel, nie meer steel nie; maar laat hom liewer arbei deur met sy hande te werk wat goed is, sodat hy iets kan hê om mee te deel aan die een wat gebrek het.

29 Laat daar geen vuil woord uit julle mond uitgaan nie, maar net 'n woord wat goed is vir die nodige stigting, sodat dit genade kan gee aan die wat dit hoor.

30 En bedroef nie die Heilige Gees van God nie, deur wie julle verseël is tot die dag van verlossing.

31 Alle bitterheid en woede en toorn en geskreeu en lastering moet van julle verwyder word, saam met alle boosheid.

32 Maar wees vriendelik en vol ontferming teenoor mekaar; vergeef mekaar soos God ook in Christus julle vergewe het.