Epeha 5

Noho Ora i roto i te Māramatanga

1 Nā, kia rite tā koutou ki tā te Atua, kia pērā me tā ngā tamariki e arohaina ana; 2 haere hoki i runga i te aroha, kia pērā me te Karaiti i aroha ki a tātou, i tuku i a ia anō mō tātou hei whakahere, hei patunga tapu ki te Atua, hei kakara pai.

3 Ko te moepuku ia, me ngā mahi poke katoa, me te apo, kaua ēnā e whakahuatia i roto i a koutou, kia rite ki tā te hunga tapu tikanga. 4 Kaua hoki te mea paru­paru, te kōrero wai­rangi, te kōrero māminga, kāhore nei i tika, erangi ia te whaka­whetai. 5 E tino mātau ana hoki koutou ki tēnei, e kore tētahi tangata moe­puku, poke rānei, apo rānei, he kai­karakia nei hoki ia ki te whaka­pakoko, e whai wāhi ki te ranga­tira­tanga o te Karaiti, ā, o te Atua.

6 Kei tini­hanga­tia koutou e te tangata ki ngā kupu teka­teka noa; nā ēnei mea hoki te riri o te Atua e puta nei ki ngā tama­riki a te tutū. 7 Nā, kaua koutou e uru ki tā rātou. 8 He pōuri hoki koutou i mua, tēnā ko tēnei, he mārama i roto i te Ariki. Kia rite tā koutou haere ki tā ngā tamariki o te mārama – 9 kei runga hoki te hua o te mārama i te pai katoa, i te tika, i te pono. 10 Me whakamātau anō e koutou tā te Ariki e pai ai. 11 Kei uru koutou ki ngā mahi huakore o te pōuri, engari whakahēngia. 12 He mea whakamā hoki te whakahua kau i ngā mea e meinga ngarotia nei e rātou. 13 Ko ngā mea katoa hoki e whakahēngia ana, mā te mārama e whakakite; he mārama hoki ngā mea katoa e whakakitea ana. 14 Koia hoki tāna kupu nei:

"Maranga, e tēnei e moe nei,

ara ake i roto i te hunga mate,

ā, ka whiti a te Karaiti ki runga ki a koe."

15 Nā reira, kia āta tirotiro i tā koutou haere, kei rite ki tā ngā whakaarokore, engari ki tā ngā whakaaro nui; 16 hokona te tāima mā koutou, he kino hoki ngā rā. 17 Mō konei rā kei whakaarokore koutou, engari kia mātau ki tā te Ariki e pai ai. 18 Kaua hoki e haurangi i te wāina, he tōreretanga hoki tēnā ki te hē; engari kia kī i te Wairua; 19 ko tā koutou kōrero ki a koutou anō, hei te waiata tapu, hei te hīmene, hei te waiata wairua; waiata, hīmene atu, i roto i ō koutou ngākau ki te Ariki; 20 me te whakawhetai ki te Atua, arā ki te Matua i ngā wā katoa, mō ngā mea katoa, i runga i te ingoa o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti.

Ngā Wāhine me ngā Tāne

21 Kia ngohengohe tētahi ki tētahi i runga i te wehi ki a te Karaiti.

22 E ngā wāhine, kia ngohengohe ki ā koutou tāne ake, hei mea ki te Ariki. 23 Nō te mea ko te tāne te upoko o te wahine, e rite ana hoki ki a te Karaiti, ko te upoko ia o te hāhi; ko te kaiwhakaora anō ia o te tinana. 24 Otiia, e ngohengohe ana te hāhi ki tā te Karaiti, kia pērā anō ngā wāhine ki ā rātou tāne i ngā mea katoa.

25 E ngā tāne, arohaina ā koutou wāhine, kia pērā hoki me te Karaiti i aroha nei ki te hāhi, i hoatu hoki i a ia anō mō taua hāhi; 26 hei whakatapunga māna, mā rawa i a ia i te horoinga ki te wai, i runga i te kupu, 27 hei hāhi tāpae māna ki a ia anō, he hāhi korōria rawa, kāhore he ira, kāhore he korukoru, tētahi atu mea pērā rānei, engari kia tapu, kia kohakore. 28 Me aroha e ngā tāne ā rātou wāhine me te mea ko ō rātou tinana ake anō. Ko te tangata e aroha ana ki tāna wahine ake, e aroha ana ki a ia ake anō. 29 Kāhore hoki tētahi kia kino noa ki tōna kikokiko ake; engari e atawhai ana, e whakaahuru ana, e pērā tonu ana me tā te Karaiti ki te hāhi; 30 he wāhi hoki tātou nō tōna tinana. 31 "Mō konei rā ka whakarērea ai e te tangata tōna pāpā me tōna whaea, ā, ka piri ki tāna wahine, ka kikokiko kotahi tō rāua tokorua." 32 He nui tēnei mea ngaro; otiia, mō te Karaiti rāua ko te hāhi tāku kōrero. 33 Engari, kia rite ki tōna aroha ki a ia ake anō tō koutou aroha, tō tēnei, tō tēnei, ki tāna wahine, ki tāna wahine; me te wahine anō, kia hopohopo ia ki tāna tāne.

1 WEES dan navolgers van God soos geliefde kinders;

2 en wandel in liefde, soos Christus ons ook liefgehad het en Hom vir ons oorgegee het as 'n gawe en offer aan God tot 'n lieflike geur.

3 Maar hoerery en allerhande onreinheid of hebsug moet onder julle selfs nie genoem word nie, soos dit die heiliges betaam;

4 ook nie gemeenheid en dwase of lawwe praatjies wat nie pas nie, maar liewer danksegging.

5 Want dit moet julle weet dat geen hoereerder of onreine of gierigaard, wat 'n afgodedienaar is, 'n erfdeel het in die koninkryk van Christus en van God nie.

6 Laat niemand julle met ydel woorde verlei nie, want daardeur kom die toorn van God oor die kinders van die ongehoorsaamheid.

7 Wees dan nie hulle deelgenote nie.

8 Want vroeër was julle duisternis, maar nou is julle lig in die Here — wandel soos kinders van die lig.

9 Want die vrug van die Gees bestaan in alle goedheid en geregtigheid en waarheid.

10 En beproef wat die Here welbehaaglik is;

11 en hou nie gemeenskap met die onvrugbare werke van die duisternis nie, maar bestraf dit liewer.

12 Want wat in die geheim deur hulle gedoen word, is skandelik selfs om te noem.

13 Maar al die dinge wat deur die lig bestraf word, word openbaar; want alles wat openbaar word, is lig.

14 Daarom sê Hy: Ontwaak, jy wat slaap, en staan op uit die dode, en Christus sal oor jou skyn.

15 Pas dan op dat julle nougeset wandel, nie as onwyse nie, maar as wyse;

16 en koop die tyd uit, omdat die dae boos is.

17 Daarom moet julle nie onverstandig wees nie, maar verstaan wat die wil van die Here is.

18 Moenie dronk word van wyn nie — daarin is losbandigheid; maar word met die Gees vervul.

19 Spreek onder mekaar met psalms en lofsange en geestelike liedere; en sing en psalmsing in julle hart tot eer van die Here,

20 terwyl julle God die Vader altyd vir alles dank in die Naam van onse Here Jesus Christus,

21 en aan mekaar onderdanig is in die vrees van God.

Huislike pligte.

22 VROUE, wees aan julle eie mans onderdanig, soos aan die Here.

23 Want die man is die hoof van die vrou, soos Christus ook Hoof is van die gemeente; en Hy is die Verlosser van die liggaam.

24 Maar soos die gemeente aan Christus onderdanig is, so moet die vroue dit ook in alles aan hul eie mans wees.

25 Manne, julle moet jul eie vroue liefhê, soos Christus ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee het

26 om dit te heilig, nadat Hy dit gereinig het met die waterbad deur die woord,

27 sodat Hy die gemeente voor Hom kon stel, verheerlik, sonder vlek of rimpel of iets dergeliks; maar dat dit heilig en sonder gebrek sou wees.

28 So behoort die mans hulle eie vroue lief te hê soos hul eie liggame. Wie sy eie vrou liefhet, het homself lief;

29 want niemand het ooit sy eie vlees gehaat nie, maar hy voed en koester dit, net soos die Here die gemeente.

30 Want ons is lede van sy liggaam, van sy vlees en van sy bene.

31 Daarom moet die man sy vader en sy moeder verlaat en sy vrou aankleef, en hulle twee sal een vlees word.

32 Hierdie verborgenheid is groot, maar ek sê dit met die oog op Christus en die gemeente.

33 In alle geval moet elkeen van julle ook afsonderlik sy eie vrou liefhê net soos homself, en die vrou moet die man eerbiedig.