Waiata 22

He Tangi Aurere me te Waiata Whakamoemiti

Ki te tino kaiwhakatangi: Airete Hahara. He hīmene nā Rāwiri.

1 E tōku Atua, e tōku Atua, he aha koe i whakarere ai i ahau?

He aha koe i matara atu ai ki te whakaora i ahau,

i ngā kupu hoki o tāku hāmama?

2 E tōku Atua, e karanga nei ahau i te awatea,

heoi kāhore koe e rongo,

i te pō anō kāhore ahau e wahangū.

3 Otiia he tapu koe,

kei ngā whakamoemiti a Īharaira tōu nohoanga.

4 I whakawhirinaki ō mātou mātua ki a koe,

i whakawhirinaki, ā, whakaorangia ana e koe.

5 I karanga rātou ki a koe, ā, kua ora;

i whakawhirinaki ki a koe, ā, kīhai i whakamā.

6 Ko ahau ia he toke, ehara i te tangata;

e tāwaia ana e te tangata,

e whakahāweatia ana e te iwi.

7 Kataina iho ahau e te hunga katoa e kite ana i ahau,

kō ana ō rātou ngutu, rūrū ana ō rātou mātenga, e kī mai ana,

8 "Tukua atu koe ki a Ihowā, māna ia e whakaora;

māna ia e whakaora, e pai ana hoki ia ki a ia."

9 Nāu ia ahau i whakawhānau mai i roto i te kōpū,

i mea hoki kia tūmanako, i ahau i ngā ū o tōku whaea.

10 He mea whakarere atu ahau ki runga ki a koe nō te kōpū mai;

ko koe tōku Atua nō te kōpū mai anō o tōku whaea.

11 Kei mamao atu i ahau,

e tata ana hoki te hē,

kāhore hoki he kaiāwhina.

12 He tini ngā pūru e karapoti nei i ahau;

e whakapaea ana ahau e ngā mea kaha o Pahana.

13 E hāmama ana ō rātou māngai ki ahau,

ānō he raiona e haehae ana, e hāmama ana.

14 Kua ringihia ahau, ānō he wai,

kua takoki katoa ōku iwi;

me te ware pī tōku ngākau,

e rewa ana i waenganui i ōku whēkau.

15 Kua maroke tōku kaha, ānō he maramara rīhi,

piri tonu tōku arero ki ōku kauae.

Kua whakatakotoria anō ahau e koe ki te puehu o te mate.

16 Kua karapotia nei hoki ahau e te kīrehe,

kua muia e te whakaminenga o ngā tāngata hara;

kua pokaia e rātou ōku ringa me ōku waewae.

17 E taea e ahau te tatau ōku iwi katoa;

e titiro mai ana rātou, e mātakitaki ana ki ahau.

18 E wehewehea ana ōku kākahu mō rātou,

e maka rota ana mō tōku weruweru.

19 Kaua rā ia koe e matara atu, e Ihowā;

e tōku kaha, hohoro mai hei āwhina mōku.

20 Whakaorangia tōku wairua i te hoari,

tāku hoki e matenui nei i te kurī.

21 Whakaorangia ahau i te māngai o te raiona.

Āe, i ngā haona o ngā kau mākā kua whakahokia mai e koe he kupu ki ahau.

22 Ka kōrerotia e ahau tōu ingoa ki ōku tēina,

ka whakamoemititia koe e ahau i waenganui i te whakaminenga.

23 E te hunga e wehi ana ki a Ihowā, whakamoemiti ki a ia;

whakakorōriatia ia, e te uri katoa o Hākopa,

kia wehi hoki ki a ia, e te uri katoa o Īharaira.

24 Kīhai hoki ia i whakahāwea,

kīhai i whakarihariha ki te auē o te ngākau mamae;

kīhai anō i huna i tōna mata ki a ia,

engari i tāna karangatanga ki a ia i whakarongo ia.

25 Ko koe tāku e whakamoemiti ai i waenganui o te whakaminenga nui,

ka whakamanā e ahau āku kupu taurangi

ki te aroaro o te hunga e wehi ana ki a ia.

26 Ka kai te hunga māhaki, ā, ka mākona;

ka whakamoemiti ki a Ihowā te hunga e rapu ana ki a ia.

Kia ora tonu ō koutou ngākau, ake, ake!

27 E mahara ngā pito katoa o te whenua,

ā, ka tahuri ki a Ihowā;

ka koropiko anō

ngā hapū katoa o ngā iwi ki tōu aroaro.

28 Nō Ihowā hoki te rangatiratanga,

ko ia anō te kāwana i waenganui o ngā iwi.

29 Ka kai, ā, ka koropiko ngā tāngata tetere katoa o te whenua;

ka tuohu ki tōna aroaro te hunga katoa e heke ana ki te puehu;

tae noa ki te tangata kāhore e ora i a ia tōna wairua.

30 Tērā e mahi tētahi uri ki a ia;

ka waiho ki te Ariki hei whakatupuranga.

31 E haere mai rātou, e kauwhau i tōna tika

ki te iwi e whānau ā mua,

he meatanga tēnei nāna.

My God, waarom het U my verlaat?

1 VIR die musiekleier; op die wysie van: „Die hert van die dageraad." 'n Psalm van Dawid.

2 My God, my God, waarom het U my verlaat, ver van my hulp, van die woorde van my gebrul?

3 My God, ek roep bedags, maar U antwoord nie; en snags, en ek kan nie swyg nie.

4 Tog is U die Heilige wat woon onder die lofsange van Israel!

5 Op U het ons vaders vertrou; hulle het vertrou, en U het hulle uitgered.

6 Hulle het U aangeroep en het ontvlug; op U het hulle vertrou en nie beskaamd gestaan nie.

7 Maar ek is 'n wurm en geen man nie, 'n smaad van die mense en verag deur die volk.

8 Almal wat my sien, spot met my; hulle steek die lip uit, hulle skud die hoof en sê:

9 Laat dit aan die Here oor! Laat Hy hom red, laat Hy hom bevry: Hy het mos behae in hom!

10 Ja, U is dit wat my uit die moederskoot uitgetrek het, wat my veilig laat rus het aan my moeder se bors.

11 Aan U is ek oorgegee van die geboorte af; van die skoot van my moeder af is U my God.

12 Wees nie ver van my af nie, want die nood is naby, want daar is geen helper nie.

13 Baie stiere het my omsingel, sterkes van Basan het my omring.

14 Hulle het hul mond teen my oopgespalk soos 'n leeu wat verskeur en brul.

15 Ek is uitgestort soos water; al my beendere raak los; my hart het soos was geword; dit het gesmelt binne-in my ingewande.

16 My krag is verdroog soos 'n potskerf, en my tong kleef aan my verhemelte; en U lê my neer in die stof van die dood.

17 Want honde het my omsingel; 'n bende kwaaddoeners het my omring; hulle het my hande en my voete deurgrawe.

18 Al my beendere kan ek tel; húlle kyk, hulle sien met welgevalle op my neer!

19 Hulle verdeel my klere onder mekaar en werp die lot oor my gewaad.

20 Maar U, Here, wees nie ver nie; my Sterkte, maak tog gou om my te help!

21 Red my siel van die swaard, my enigste uit die mag van die hond.

22 Verlos my uit die bek van die leeu, en uit die horings van die buffels het U my verhoor!

23 Ek wil u Naam aan my broers vertel, in die vergadering U prys.

24 Julle wat die Here vrees, prys Hom! Al die nakomelinge van Jakob, vereer Hom! Ja, vrees Hom, al die nakomelinge van Israel!

25 Want Hy het die ellende van die ellendige nie verag of verfoei en sy aangesig vir hom nie verberg nie; maar Hy het gehoor toe dié Hom aangeroep het om hulp.

26 Van U kom my lof in 'n groot vergadering; ek sal my geloftes betaal in teenwoordigheid van die wat Hom vrees.

27 Die ootmoediges sal eet en versadig word; húlle sal die Here prys wat na Hom soek; mag julle hart vir ewig lewe!

28 Al die eindes van die aarde sal daaraan dink en hulle tot die Here bekeer, en al die geslagte van die nasies sal voor u aangesig aanbid.

29 Want die koninkryk behoort aan die Here, en Hy heers oor die nasies.

30 Al die grotes van die aarde sal eet en aanbid; almal wat in die stof neerdaal, sal voor sy aangesig kniel en hy wat sy siel nie in die lewe kan hou nie.

31 'n Nageslag sal Hom dien; dit sal vertel word van die Here aan die volgende geslag.

32 Hulle sal aankom en sy geregtigheid verkondig aan die volk wat gebore word; want Hy het dit gedoen.