Waiata 144

Te Īnoi o tētahi Kīngi

Nā Rāwiri.

1 Kia whakapaingia a Ihowā, tōku kāmaka,

e whakaako nei i ōku ringa ki te whawhai,

i ōku maihao ki te tatau;

2 ko te atawhai mōku, ko tōku pā,

ko tōku pourewa me tōku kaiwhakaora,

ko tōku whakangungu rākau, ko tāku e whakawhirinaki ai,

ko te kaipēhi hoki o tōku iwi ki raro i ahau.

3 E Ihowā, he aha te tangata i maharatia ai ia e koe,

te tama rānei a te tangata i whakaaroa ai ia e koe?

4 Ko te rite o te tangata kei te mea memeha noa;

ōna rā me te mea he ātārangi e rere atu ana.

5 Whakapikoa iho ōu rangi e Ihowā, ā, heke iho;

pā ki ngā maunga, ā, ka pongere.

6 Kōkiritia mai he uira hei whakamarara i a rātou;

kōperea mai āu pere, kia whati ai rātou.

7 Totoro iho tōu ringa i runga;

tangohia ahau, whakaorangia ahau i ngā wai nunui,

i te ringa o ngā tāngata kē;

8 e kōrero teka nei tō rātou māngai,

ā, he ringa matau teka tō rātou ringa matau.

9 Ka waiatatia e ahau he waiata hou ki a koe, e te Atua;

ka hīmene atu ahau ki a koe i runga i te hātere aho tekau.

10 Ko ia te kaihōmai i te whakaoranga ki ngā kīngi,

te kaiwhakaora i a Rāwiri, i tāna pononga, i te hoari whakamate.

11 Tangohia ahau, whakaorangia hoki

i ngā ringa o ngā tāngata kē,

e kōrero teka nei ō rātou māngai,

ā, he ringa matau teka tō rātou ringa matau.

12 Ā, kia rite ā mātou tama i tō rātou taitamarikitanga

ki ngā māhuri e tupu ake ana;

ā mātou tamāhine hoki ki ngā kōhatu kokonga,

whakapaipai rawa, nō te whare rangatira te tauira.

13 Kia kī ā mātou pākoro,

mō te tiki noa atu i tēnā mea, i tēnā mea;

kia mano, kia tini ngā hua o ā mātou hipi i ō mātou pārae;

14 kia taimaha ā mātou kau i ngā pīkaunga.

Kia kāhore he pākarutanga mai ki roto,

he whatinga atu hoki ki waho,

ā, kia kāhore he auē i ō mātou huarahi.

15 Ka hari te iwi e pēnā ana;

āe, ka hari te iwi ko Ihowā nei tō rātou Atua.

Gebed vir die oorwinning en 'n beeld van toekomstige seën.

1 'n PSALM van Dawid.

Geloofd sy die Here, my rots, wat my hande leer om te veg, my vingers om oorlog te voer —

2 my goedertierenheid en my bergvesting, my skans en my redder, my skild en die Een by wie ek skuil, wat my volk aan my onderwerp.

3 oHere, wat is die mens dat U hom ken, die mensekind dat U op hom ag gee?

4 Die mens is soos die nietigheid; sy dae is soos 'n vlugtige skaduwee.

5 Buig u hemele, Here, en daal neer; raak die berge aan, dat hulle rook!

6 Slinger bliksems en verstrooi hulle; stuur u pyle uit en verwar hulle!

7 Strek uit die hoogte u hande uit; ruk my uit, en red my uit groot waters, uit die hand van vreemdes,

8 wie se mond leuens spreek en wie se regterhand 'n regterhand van bedrog is.

9 o God, ek wil 'n nuwe lied sing tot u eer, op die tiensnarige harp wil ek U psalmsing.

10 U wat aan konings die oorwinning gee, wat u kneg Dawid ontruk aan die gevaarlike swaard.

11 Ruk my uit en red my uit die hand van vreemdes, wie se mond leuens spreek en wie se regterhand 'n regterhand van bedrog is;

12 sodat ons seuns soos plante mag wees wat opgekweek is in hulle jeug, ons dogters soos hoekpilare wat uitgebeitel is na die boustyl van 'n paleis;

13 dat ons skure vol mag wees, wat allerhande soorte voorraad oplewer; ons kleinvee by duisende mag aanteel, by tienduisende vermeerder word op ons velde;

14 ons beeste gelaai mag wees; geen bres in ons mure en geen uittog daaruit, en geen geskreeu op ons pleine nie.

15 Welgeluksalig is die volk met wie dit so gaan; welgeluksalig is die volk wie se God die Here is!