Waiata 104

Ko Ihowā te Kaihanga me te Kaiwhāngai

1 Whakapaingia a Ihowā, e tōku wairua.

E Ihowā, e tōku Atua, he nui rawa koe.

He hōnore, he korōria ōu kākahu,

2 e roropi nei i te mārama ki a koe ānō he kākahu.

E hora nei i ngā rangi ānō he kākahu tauārai,

3 e whakanoho nei i ngā kurupae o ōna rūma ki ngā wai,

e mea nei i ngā kapua hei hāriata mōna,

e haere nei i runga i ngā pākau o te hau.

4 E mea nei i ngā hau hei karere māna,

i te mura ahi hei kaimahi māna.

5 Nāna nei i whakatū te whenua ki runga ki ōna tūranga,

kei nekenekehia ake ake.

6 Nāu anō i hīpoki ki te rire hei kākahu;

tū ana ngā wai i runga i ngā maunga.

7 Rere ana rātou i tāu riri;

tahuti tonu atu i te reo o tāu whatitiri.

8 Puke ake ana rā ngā maunga,

heke iho ana mā ngā whāwhārua

ki te wāhi i whakaritea e koe mō rātou.

9 Kua whakatakotoria e koe he rohe kei koni mai rātou,

kei hoki mai hei taupoki mō te whenua.

10 Nāna i tono ngā puna ki roto ki ngā awaawa,

e rere nei i waenga o ngā puke.

11 Hei wai mō ngā kīrehe katoa o te pārae;

nā noa te matewai o ngā kāihe mohoao.

12 Kei reira ngā nohoanga o ngā manu o te rangi,

e korihi nei i roto i ngā manga.

13 He mea whakamākūkū nāna ngā puke i ōna rūma;

ka mākona te whenua i ngā hua o āu mahi.

14 Ko ia hei whakatupu i te tarutaru mā te kararehe,

i te otaota hei mea mā te tangata,

kia whakaputaina ake ai he taro i te whenua,

15 he wāina hei whakahari i te ngākau o te tangata,

he hinu e pīata ai tōna mata,

me te taro hei whakakaha i te ngākau o te tangata.

16 Kī tonu i te wai ngā rākau a Ihowā,

ngā hīta o Repanōna i whakatōkia e ia.

17 Hangā ake e ngā manu he ōhanga ki reira;

te tāka, ko ngā kauri tōna whare.

18 Hei piringa ngā puke tiketike mō ngā koati mohoao;

ngā kōhatu mō ngā rāpeti.

19 I hangā e ia te marama hei tohu tāima;

e mātau ana te rā ki tōna torengitanga.

20 Ko koe hei whakapōuri, ā, kua pō;

nā ngōki mai ana ngā kīrehe katoa o te ngahere.

21 Ko ngā kūao raiona ngengere ana rātou, he mea kai,

he rapu kai mā rātou i te Atua.

22 Ko te putanga mai o te rā ka poto atu rātou,

takoto ana i ō rātou kuhunga.

23 Ko te tangata ka haere ki āna hanga,

ki tāna mahi, ā ahiahi noa.

24 Anō te tini o āu mahi, e Ihowā!

He mōhio rawa tāu mahi i aua mea katoa;

kī tonu te whenua i āu taonga.

25 Kei kō rā ko te moana, tōna nui tuauriuri;

kei reira ngā mea ngōkingōki e kore e taea te tatau,

ngā kīrehe hoki, āna nonohi, āna nunui.

26 Kei reira ngā kaipuke e teretere ana;

kei reira taua rewiatana i hangā e koe hei tākaro ki reira.

27 E tatari katoa ana ēnei ki a koe,

kia hoatu e koe te kai mā rātou i te wā e tika ai;

28 ko tāu e hoatu ai mā rātou, kohikohia ana e rātou;

te wherahanga o tōu ringa, mākona tonu rātou i te pai.

29 Ko te hunanga o tōu mata, pororaru ana rātou;

ka kapohia e koe tō rātou manawa, ka marere rātou,

ā, ka hoki anō ki tō rātou puehu.

30 Ko tāu tononga mai i tōu wairua, kua hangā rātou;

ā, whakahoutia ana e koe te mata o te whenua.

31 Kia whai korōria a Ihowā ake ake,

kia hari a Ihowā ki āna mahi –

32 tāna tirohanga iho ki te whenua, rū ana;

kua pā ki ngā puke, nā, pongere ana.

33 Ka waiata ahau ki a Ihowā i ahau e ora ana;

ka hīmene ki tōku Atua i ahau anō i te ao nei.

34 Kia reka tōku whakaaronga ki a ia,

ka hari ahau ki a Ihowā.

35 Kia mōtī ngā tāngata hara i runga i te whenua,

ko te hunga kino kia poto katoa atu.

Whakapaingia a Ihowā, e tōku wairua!

Whakamoemititia a Ihowā!

Die lied van die skepping.

1 LOOF die Here, o my siel! Here my God, U is baie groot! Met majesteit en heerlikheid is U bekleed —

2 wat Uself omhul met die lig soos met 'n kleed, wat die hemel uitspan soos 'n tentdoek;

3 wat sy solders bou in die waters, wat van die wolke sy wa maak, wat op die vleuels van die wind wandel,

4 wat van die winde sy boodskappers maak, van vuurvlamme sy dienaars.

5 Hy het die aarde gegrond op sy grondveste, sodat dit vir ewig en altyd nie wankel nie.

6 U het dit met die wêreldvloed soos met 'n kleed oordek; die waters het bo-oor die berge gestaan.

7 Vir u dreiging het hulle gevlug, vir die stem van u donder het hulle weggeskrik —

8 berge het opgerys, laagtes het weggesak — na die plek wat U vir hulle reggemaak het.

9 'n Grens het U gestel waar hulle nie oor mag gaan nie; hulle mag die aarde nie weer oordek nie.

10 Hy wat die fonteine uitstuur in die holtes: tussen die berge loop hulle deur.

11 Hulle laat al die diere van die veld drink; die wilde-esels les hulle dors.

12 By hulle woon die voëls van die hemel; tussen die takke uit laat hulle die stem hoor.

13 Hy laat die berge drink uit sy boonste kamers; die aarde word versadig uit die vrug van u werke.

14 Hy laat gras uitspruit vir die diere en die plante tot diens van die mens: om broodkoring uit die aarde te laat voortkom,

15 en dat wyn die mens se hart kan bly maak; om die aangesig te laat blink van olie, en dat brood die mens se hart kan versterk.

16 Die bome van die Here word versadig, die seders van die Líbanon wat Hy geplant het;

17 waar die voëls hulle neste maak, die ooievaar wie se huis die sipresse is.

18 Die hoë berge is vir die steenbokke, die rotse is 'n skuilplek vir die dasse.

19 Hy het die maan gemaak vir die vaste tye; die son ken sy tyd om onder te gaan.

20 U beskik die duisternis, en dit word nag, waarin al die diere van die bos uitkruip.

21 Die jong leeus brul om roof en begeer hulle voedsel van God.

22 As die son opgaan, dan trek hulle hul terug en gaan lê in hul slaapplekke.

23 Die mens gaan uit na sy werk en na sy arbeid tot die aand toe.

24 Hoe talryk is u werke, o Here! U het hulle almal met wysheid gemaak; die aarde is vol van u skepsele!

25 Daar is die see, groot en alkante toe wyd — daar is 'n gewemel sonder getal, klein diere saam met grotes.

26 Daar gaan die skepe en die Leviátan wat U geformeer het om daarin te speel.

27 Hulle almal wag op U, dat U hulle voedsel kan gee op die regte tyd.

28 U gee dit aan hulle, hulle tel dit op; U maak u hand oop, hulle word versadig met die goeie.

29 U verberg u aangesig, hulle word verskrik; U neem hulle asem weg, hulle sterwe en keer terug tot hul stof.

30 U stuur u Gees uit, hulle word geskape; en U maak die gelaat van die aarde nuut.

31 Laat die heerlikheid van die Here vir ewig wees, laat die Here bly wees oor sy werke,

32 Hy wat die aarde aankyk, en dit bewe; Hy raak die berge aan, en hulle rook.

33 Ek wil sing tot eer van die Here solank as ek lewe, ek wil psalmsing tot eer van my God solank as ek daar is.

34 Mag my oordenking Hom welgevallig wees; ék sal bly wees in die Here!

35 Mag die sondaars omkom van die aarde en die goddelose mense nie meer wees nie! Loof die Here, o my siel! Halleluja!