Waiata 131

He Īnoi o te Whakawhirinaki Māhaki

He waiata; he pikitanga. Nā Rāwiri.

1 E Ihowā, ehara tōku i te ngākau whakapehapeha,

ehara anō ōku i te kanohi whakakake;

kāhore hoki ahau e rahurahu ki ngā mea nunui,

e kore nei e taea e ahau.

2 He pono kua meinga e ahau tōku wairua kia tau, ā, kia māhaki,

pērā i tō te tamaiti kua wehea i te ū o tōna whaea;

he rite tōku wairua ki te tamaiti kātahi nei ka wehe i te ū.

3 E Īharaira, kia tūmanako ki a Ihowā,

āianei, ā ake tonu atu.

Berusting.

1 'n BEDEVAARTSLIED. Van Dawid.

oHere, my hart is nie hoog en my oë nie trots nie; ook wandel ek nie in dinge wat vir my te groot en te wonderbaar is nie.

2 Waarlik, ek het my siel tot bedaring gebring en stilgemaak; soos 'n gespeende kind by sy moeder, soos 'n gespeende kind is my siel in my.

3 Wag op die Here, o Israel, van nou af tot in ewigheid!