Waiata 77

Ka Whakamaumaharatia ngā Mahi Whakahira a te Atua

Ki te tino kaiwhakatangi, ki a Ierutunu. He hīmene nā Āhapa.

1 Ki te Atua tōku reo,

e karanga nei ahau, ki te Atua tōku reo,

ā, tērā e tahuri mai tōna taringa ki ahau.

2 I rapu ahau ki te Ariki i te rā o tōku pōuri;

mārō tonu tōku ringa i te pō, kīhai anō i pēpeke;

kīhai tōku wairua i pai kia whakamārietia.

3 E mahara ana ahau ki te Atua, ā, e pōuri ana;

kei te whakaaroaro, ā, ngaro iho tōku wairua. Hera

4 E puritia ana e koe ōku kanohi kia mataara tonu;

he pōuri ahau, tē āhei te kōrero.

5 Ka hoki ōku whakaaro ki ngā rā onamata,

ki ngā tau o tua iho.

6 E whakamahara ana ahau ki tāku waiata i te pō,

e kōrerorero ana ki tōku ngākau,

e rapurapu ana tōku wairua.

7 "Tērā rānei te Ariki e panga tonu ake ake,

ā, heoi anō rānei āna manakohanga mai?

8 Kua kāhore rānei tāna mahi tohu mō ake tonu atu?

Kua whati rānei tāna kupu ā ake ake?

9 Kua wareware rānei te Atua ki te atawhai?

Kua riri rānei ia, ā, tūtakina atu ana e ia tōna aroha?" Hera

10 Nā, ka mea ahau, "Ko tōku ngoikore tēnei:

otirā ka mahara ahau ki ngā tau o te ringa matau o te Runga Rawa."

11 Ka mahara ahau ki ngā mahi a Ihowā;

āe rā, ka mahara ahau ki āu mea whakamīharo o tua iho.

12 Ka whakaaro hoki ahau ki āu meatanga katoa,

ka pūrākau ki āu mahi.

13 E te Atua, kei te wāhi tapu tōu ara.

Ko wai te atua nui hei rite ki te Atua?

14 Ko koe te Atua e mahi nei i ngā mea whakamīharo;

kua whakapuakina e koe tōu kaha i waenganui o ngā iwi.

15 Hokona ana e tōu ringa tāu iwi,

ngā tama a Hākopa rāua ko Hōhepa. Hera

16 I kite ngā wai i a koe, e te Atua,

i kite ngā wai i a koe, mataku ana;

i oho anō ngā rire.

17 Ringihia ana he wai e ngā kapua,

puaki ana te haruru o ngā rangi;

rererere ana āu pere.

18 I roto i te āwhiowhio te haruru o tāu whatitiri;

mārama noa te ao i ngā uira;

wiri ana te whenua, oioi ana.

19 I te moana tōu ara,

i ngā wai nui tōu huarahi,

e kore anō e kitea ōu takahanga.

20 He mea ārahi e koe tāu iwi ānō he kāhui,

arā e te ringa o Mohi rāua ko Ārona.

Inwendige stryd en troosryke herinneringe.

1 VIR die musiekleier; op die wysie van: „Jedútun." 'n Psalm van Asaf.

2 My stem is tot God en ek roep; my stem is tot God, dat Hy na my kan luister.

3 Op die dag van my benoudheid soek ek die Here; snags bly my hand uitgestrek sonder om moeg te word; my siel weier om getroos te word.

4 As ek aan God dink, moet ek steun; peins ek, dan versmag my gees. Sela.

5 U hou my ooglede oop; ek is onrustig en kan nie spreek nie.

6 Ek dink oor die dae van die voortyd, oor die ou, ou jare.

7 Ek wil dink aan my snarespel in die nag, wil peins met my hart, en my gees deurvors:

8 Sal die Here vir altyd verstoot en verder nie meer goedgunstig wees nie?

9 Hou sy goedertierenheid vir altyd op? Is dit met die belofte gedaan van geslag tot geslag?

10 Het God vergeet om genadig te wees? Of het Hy in toorn sy barmhartighede toegesluit? Sela.

11 Toe het ek gesê: Dit is my grootste bekommernis dat die regterhand van die Allerhoogste verander!

12 Ek dink aan die dade van die Here; ja, ek wil dink aan u wonders uit die voortyd

13 en al u werk oordink, en ek wil peins oor u dade.

14 o God, u weg is in heiligheid. Wie is 'n groot God soos God?

15 U is die God wat wonders doen; U het u sterkte onder die volke bekend gemaak.

16 U het u volk met 'n sterk arm verlos, die kinders van Jakob en van Josef. Sela.

17 Die waters het U gesien, o God, die waters het U gesien, hulle het gebewe; ja, die watervloede het gesidder.

18 Die wolke het water uitgegiet, die hemele het donder laat hoor, ook het u pyle rondgevlieg.

19 U rollende donder het weerklink; bliksems het die wêreld verlig; die aarde het gesidder en gebewe.

20 U weg was in die see en u paaie in groot waters, en u spore was nie te beken nie.

21 U het u volk soos skape gelei deur die hand van Moses en Aäron.