Waiata 109

Te Amuamu o tētahi Tangata i te Raruraru

Ki te tino kaiwhakatangi. He hīmene nā Rāwiri.

1 E te Atua, e whakamoemiti nei ahau,

kei wahangū koe.

2 Kua puaki hoki te māngai o te tangata kino

me te māngai o te tangata tinihanga, ki te hē mōku;

he teka ō rātou arero, e kōrero nei mōku.

3 I karapotia hoki ahau e rātou ki ngā kupu mauāhara,

ā, i whawhai takekore ki ahau.

4 Mō tōku aroha he riri tā rātou whakautu;

ko ahau ia, he īnoi tāku.

5 E hōmai ana e rātou ki ahau he kino mō te pai,

he mauāhara mō tōku aroha.

6 "Meinga he tangata kino hei rangatira mōna;

kia tū he hoariri ki tōna ringa matau.

7 Kia tau te hē ki a ia, ina whakawākia;

kia waiho anō tāna īnoi hei hara.

8 Kia torutoru ōna rā;

kia riro tāna mahi tirotiro i tētahi atu.

9 Kia pania āna tamariki,

kia pouarutia hoki tāna wahine.

10 Kia kōpikopiko noa āna tamariki, pīnono ai;

kia rapu kai hoki mā rātou i ō rātou wāhi mokemoke.

11 Kia haoa e te kaituku moni āna mea katoa;

kia pāhuatia hoki e ngā tāngata iwi kē āna māuiuitanga.

12 Kaua tētahi hei hoatu noa i te aroha ki a ia;

kaua hoki tētahi hei atawhai i āna pani.

13 Kia hātepea pūtia ōna uri;

ā, i tō muri whakatupuranga kia horoia rawatia atu ō rātou ingoa.

14 Kia maharatia e Ihowā te kino o ōna mātua;

kei murua hoki te hara o tōna whaea.

15 Kia mau tonu ki te aroaro o Ihowā;

kia hātepea atu ai e ia te maharatanga ki a rātou i runga i te whenua.

16 Mōna kīhai i mahara ki te mahi tohu;

heoi, tūkino ana ia i te ware, i te rawakore,

i te hunga ngākau marū, kia patua ai rātou.

17 Āe rā, i pai ia ki te kanga, ā, kua tae mai ki a ia;

kīhai ia i aro ki te manaaki, heoi kua mamao tērā i a ia.

18 I kākahu ia i te kanga ki a ia, ānō ko tōna kākahu;

nā, kua tae tērā ki roto ki a ia ānō he wai,

me he hinu hoki ki roto ki ōna wheua.

19 Waiho ki a ia hei kākahu hīpoki mōna,

hei whītiki hoki e whītikiria tonutia ai ia."

20 Nā, hei utu tēnā mā Ihowā ki ōku hoariri,

ki te hunga hoki e kōrero kino nei ki tōku wairua.

21 Kia puta tāu mahi mōku, e te Atua, e te Ariki,

he whakaaro ki tōu ingoa;

nā te mea he pai tāu mahi tohu, whakaorangia ahau.

22 He ware hoki ahau, he rawakore,

kua mamae hoki tōku ngākau i roto i ahau.

23 Ka riro ahau me te ātārangi e whakawairua kau ana;

e peipeia ana ahau me he māwhitiwhiti.

24 Hūrorirori kau ōku turi i te nohopuku;

ā, e kohia ana te ngako o ōku kikokiko.

25 Kua waiho ahau hei tāwainga mā rātou;

ka kite rātou i ahau, ka rūrū ō rātou mātenga.

26 Āwhinatia ahau, e Ihowā, e tōku Atua;

kia rite ki tōu aroha tāu whakaora i ahau.

27 Kia mātau ai rātou ko tōu ringa tēnei;

ā, nāu tēnei, e Ihowā, i mea.

28 Mā rātou e kanga, māu ia e manaaki;

kia whakamā rātou ina whakatika;

ko tāu pononga ia kia hari.

29 Kia whakakākahuria ōku hoariri ki te whakamā,

ā, ko tō rātou numinumi hei koroka hīpoki mō rātou.

30 Ka tino whakawhetai tōku māngai ki a Ihowā;

āe rā, ka whakamoemiti ahau ki a ia i waenganui o te mano.

31 E tū hoki ia ki te ringa matau o te rawakore,

hei whakaora i a ia i te hunga e whakahē ana i tōna wairua.

Woorde van vervloeking en verlossing.

1 VIR die musiekleier. Van Dawid. 'n Psalm.

o God van my lof, moenie swyg nie!

2 Want hulle het die mond van die goddelose en die mond van bedrog teen my oopgemaak; hulle het met my gespreek met 'n leuenagtige tong,

3 en my met woorde van haat omring; ja, hulle het my sonder oorsaak beveg.

4 Vir my liefde behandel hulle my vyandig, terwyl ek tog gedurig bid.

5 En hulle het my kwaad vir goed opgelê en haat vir my liefde.

6 Stel 'n goddelose oor hom en laat 'n teëstander staan aan sy regterhand.

7 As hy geoordeel word, laat hom as skuldige uitgaan, en laat sy gebed sonde word.

8 Laat sy dae min wees; laat 'n ander sy amp neem.

9 Laat sy kinders wese word en sy vrou 'n weduwee;

10 en laat sy kinders oral rondswerwe en bedel en brood soek, weg van hulle puinhope af.

11 Laat die skuldeiser alles neem wat hy het, en laat vreemdes sy goed buitmaak.

12 Laat hom niemand hê wie se guns bestendig is, en laat niemand hom oor sy wese ontferm nie.

13 Laat sy nakomelinge uitgeroei word; laat hulle naam uitgedelg word in die volgende geslag.

14 Laat die Here gedagtig wees aan die ongeregtigheid van sy vaders, en laat die sonde van sy moeder nie uitgedelg word nie.

15 Laat dié altyddeur voor die Here wees, dat Hy hulle gedagtenis van die aarde af kan uitroei;

16 omdat hy nie daaraan gedink het om guns te bewys nie, maar die ellendige en behoeftige man vervolg het en die moedelose van hart, om hom dood te maak.

17 Ja, hy het die vloek liefgehad en — dit het oor hom gekom; en hy het geen welbehae gehad in die seën nie en — dit het ver van hom af gebly.

18 Hy het die vloek aangetrek soos 'n kleed en — dit het soos water in sy binneste gekom en soos olie in sy gebeente.

19 Laat dit vir hom wees soos 'n kleed waarin hy hom toedraai, en 'n gordel wat hy altyddeur ombind.

20 Laat dit die loon van my teëstanders wees vanweë die Here, en van hulle wat kwaad spreek teen my.

21 Maar U, o Here Here, maak dit goed met my om u Naam ontwil; omdat u goedertierenheid goed is, red my.

22 Want ek is ellendig en behoeftig, en my hart is deurwond in my binneste.

23 Ek gaan heen soos 'n skaduwee as dit lank word; ek is afgeskud soos 'n sprinkaan.

24 My knieë knik van vas, en my vlees het maer geword, sonder vet.

25 En ék het vir hulle 'n smaad geword; as hulle my sien, skud hulle hul hoof.

26 Help my, Here my God! Verlos my na u goedertierenheid,

27 sodat hulle kan weet dat dit u hand is: U, o Here, het dit gedoen.

28 Laat húlle vloek, maar U, seën U. Hulle het opgestaan en beskaamd geword, maar u kneg is bly.

29 Laat my teëstanders beklee word met smaad en hulle toedraai in hul skande soos in 'n mantel.

30 Ek sal die Here hardop loof met my mond, en onder baie sal ek Hom prys;

31 want Hy staan aan die regterhand van die behoeftige om hom te verlos van die wat hom veroordeel.