Te Tāne
1 Kua tae mai ahau ki tāku kāri, e tōku tuahine, e tōku hoa;
kua oti tāku maira me tāku kīnaki kakara te kohi,
kua kainga e ahau tāku honikoma me tāku honi;
kua inumia e ahau tāku wāina me tāku waiū.
Ngā Hoa
E kai, e ōku hoa; e inu,
inā, kia nui te inu, e tāku e aroha nei.
He Moemoeā anō
Te Wahine
2 I te moe ahau, ko tōku ngākau ia i te oho.
Ko te reo tēnei o tāku e aroha nei e pātuki ana,
e mea ana, "Te tatau ki ahau, e tōku tuahine, e tōku hoa,
e tāku kūkupa, e tāku mea pokekore;
kī tonu hoki tōku māhunga i te tōmairangi,
ōku makawe anō hoki i ngā kōpata o te pō."
3 Kua oti tōku koti te unu e ahau;
me pēhea e kākahuria ai anō?
Kua oti ōku waewae te horoi;
kia whakaparua anō koia e ahau?
4 I kuhua mai tōna ringa e tāku e aroha nei i te kōhao o te tatau,
ā, oho ana tōku manawa mōna.
5 I ara atu ahau ki te uaki i te tatau ki tāku i aroha ai;
māturuturu ana te maira i ōku ringa,
te maira waiwai i ōku maihao
ki ngā puritanga o te tūtaki.
6 Uakina ana e ahau ki tāku i aroha ai;
heoi kua maunu atu tāku i aroha ai, ā, kua riro.
Tōku wairua riro pū i tāna kupu.
I rapu ahau i a ia, heoi kīhai i kitea;
i karangatia atu ia e ahau, kīhai anō ia i whakahoki kupu mai.
7 I tūtaki ki ahau ngā kaitiaki e kōpikopiko nei i te pā;
patua ana ahau e rātou, mamae ana ahau i a rātou;
tangohia ana tōku hīpoki i ahau
e ngā kaitiaki o ngā taiepa.
8 He kī atu tēnei nāku ki a koutou, e ngā tamāhine o Hiruhārama,
ki te tūtaki koutou ki tāku e aroha nei,
kī atu ki a ia:
"E mate ana ahau i te aroha."
Te Whakawhiti Kōrero a ngā Hoa me te Wahine Mārena
Ngā Hoa
9 E te wahine ātaahua rawa o ngā wāhine,
he aha te nuinga ake o tāu i aroha ai i tētahi atu e arohaina ana?
He aha te nuinga ake o tāu i aroha ai i tētahi atu e arohaina ana,
i pēnā ai tāu kī mai ki a mātou?
Te Wahine
10 He mā tāku i aroha ai, he kiri wherowhero,
ko te mea nui rawa o ngā mano kotahi tekau.
11 Ko tōna māhunga kei te tino kōura, he mea parakore,
ko ōna makawe he māwhatu,
ā, mangu tonu, ānō he raweni.
12 Ko ōna kanohi kei o ngā kūkupa
i te taha o ngā awa wai,
he mea horoi ki te waiū,
pai rawa te whakanoho.
13 Ko ōna pāpāringa, ānō he tupuranga kīnaki kakara,
ānō he rārangi tarutaru reka.
Ko ōna ngutu, me te mea he rengarenga
e whakamāturu iho ana i te wai maira.
14 Ko ōna ringa, ānō he mōwhiti kōura
i whakanohoia he perira ki roto.
Ko tōna tinana, kei te rei pai rawa,
he mea whakakikorua ki te hāpira.
15 Ko ōna waewae, rite tonu ki te pou mapere,
he mea whakatū ki ngā tūranga kōura pai rawa.
Ko tōna āhua koia anō kei Repanōna,
me te hīta te tino pai rawa.
16 Ko tōna māngai he tino reka;
āe rā, he āhuareka katoa ia.
Ko tāku tēnei i aroha ai, ko tōku hoa anō tēnei,
e ngā tamāhine o Hiruhārama.
1 EK het in my tuin gekom, my susterbruid, ek het my mirre met my balsem gepluk, ek het geëet van my heuningkoek met my heuning, ek het gedrink my wyn met my melk; eet, vriende, drink en word dronk, bemindes.
2 Ek het geslaap, maar my hart het gewaak. Hoor, my beminde klop: Maak vir my oop, my suster, my vriendin, my duif, my volmaakte! Want my hoof is vol dou, my haarlokke vol nagdruppels.
3 Ek het my kleed uitgetrek, hoe kan ek dit weer aantrek? Ek het my voete gewas, hoe kan ek dit weer vuil maak?
4 My beminde het sy hand deur die deuropening gesteek; toe het my binneste oor hom in beroering gekom;
5 ek het opgestaan om vir my beminde oop te maak, terwyl my hande drup van mirre en my vingers van vloeiende mirre op die handvatsels van die grendel.
6 Ek het vir my beminde oopgemaak, maar my beminde het weggedraai, verbygegaan; ek het my besinning verloor toe hy gespreek het; ek het na hom gesoek, maar hom nie gevind nie; ek het na hom geroep, maar hy het my nie geantwoord nie.
7 Die wagte wat in die stad rondgaan, het my aangetref; hulle het my geslaan, my gewond; die wagte by die mure het my mantel van my afgeneem.
8 Ek besweer julle, dogters van Jerusalem, as julle my beminde vind, wat sal julle hom vertel? Dat ek krank is van liefde.
9 Wat is u beminde meer as 'n ander beminde, o skoonste onder die vroue — wat is u beminde meer as 'n ander beminde, dat u ons so besweer het?
10 My beminde is skitterend wit en rooi, uitnemender as tienduisend.
11 Sy hoof is goud, suiwer goud; sy haarlokke is golwende, swart soos 'n raaf,
12 sy oë soos duiwe by waterstrome, in melk gewas, sittend by 'n volle bron.
13 Sy wange is soos balsembeddings, terrasbeddings van geurige plante; sy lippe is lelies wat van vloeiende mirre drup.
14 Sy hande is ronde stawe van goud, ingevul met chrisoliet, sy liggaam 'n kunswerk van ivoor, bedek met saffierstene.
15 Sy bene is marmerpilare wat rus op voetstukke van fyn goud; sy gestalte is soos die Líbanon, uitgesoek soos die seders.
16 Sy verhemelte is pure soetigheid, ja, hy is geheel en al die lieflikheid self. Dit is my beminde en dit is my vriend, dogters van Jerusalem.