Waiata a Horomona 6

Ngā Hoa

1 Kua riro ki hea tāu e aroha nā,

e te wahine ātaahua rawa o ngā wāhine?

I anga ki hea tāu e aroha nā,

kia rapu tahi ai mātou me koe?

Te Wahine

2 Kua riro tāku e aroha nei ki raro, ki tāna kāri,

ki ngā tupuranga o ngā kīnaki kakara,

ki ngā kāri kai ai,

ki te kato i ngā rengarenga.

3 Nā tāku e aroha nei ahau, ā, nāku tāku e aroha nei;

kei ngā rengarenga ia e whāngai ana i tāna kāhui.

Te Ātaahua Whakaharahara o te Wahine Mārena

Te Tāne

4 He ātaahua koe, e tōku hoa he pērā me Tirita;

he āhuareka koe, pērā me Hiruhārama,

he whakamataku pērā me te taua e tare ana ngā kara.

5 Tahuri atu ōu kanohi i ahau,

ka riro hoki ahau i a rāua.

Ko ōu makawe koia anō kei te kāhui koati

e takoto ana i te taha o Kireara.

6 Ko ōu niho ānō he kāhui hipi uha

e haere mai ana i te horoi,

rite katoa i te māhanga,

kāhore hoki he pakoro i roto i a rātou.

7 Rite tonu ki tētahi wāhi o te pamekaranete ōu rahirahinga

i muri i tōu ārai.

8 E ono tekau ēnei kuīni, e waru tekau ngā wāhine iti,

me ngā wāhina e kore e taea te tatau.

9 Ko tāku kūkupa, ko tāku mea pokekore, he mea kotahi noa;

ko ia anake tā tōna whaea;

ko ia te mea i paingia rawatia e te wahine i whānau ai ia.

I kite ngā tamāhine i a ia, kei te manaaki i a ia;

āe rā, ko ngā kuīni me ngā wāhine iti,

whakamoemiti ana rātou ki a ia.

10 "Ko wai tēnei e mātakitaki mai nei, ānō ko te ata,

ātaahua tonu ānō ko te marama, mārama rawa, koia anō kei te rā,

whakawehi rawa, me te mea he taua e tare ana ngā kara?"

11 I haere atu ahau ki te kāri nati,

kia kite i ngā taru matomato o te awaawa;

kia kite e tupu ana rānei te wāina,

e kōpuku ana rānei ngā pamekaranete.

12 Mōhio rawa ake ahau kua meinga ahau e tōku wairua kia tau

ki waenga ki ngā hāriata o tōku iwi rangatira.

Ngā Hoa

13 Hoki mai, hoki mai, e te Hurami!

Hoki mai, hoki mai, kia mātakitaki ai mātou ki a koe.

Te Tāne

He aha tā koutou e titiro ai ki te Hurami,

me te mea ko te haka o Mahanaima?

1 WAAR het u beminde heengegaan, o skoonste onder die vroue? Waarheen het u beminde hom gewend, dat ons hom saam met u kan soek?

2 My beminde het afgeloop na sy tuin, na die balsembeddings om hom te vermaak in die tuine en om lelies te versamel.

3 Ek is my beminde s’n, en my beminde is myne — hy wat herder is onder die lelies.

4 Mooi is u, my vriendin, soos Tirsa, lieflik soos Jerusalem, verskriklik soos slagordes met vaandels.

5 Draai u oë van my af weg, want hulle verskrik my; u hare is soos 'n kudde bokke wat van Gílead afgolf.

6 U tande is soos 'n kudde skaapooie wat van die drinkplek af opkom, wat almal tweelinge het, en geeneen onder hulle is sonder lam nie.

7 U slape is soos 'n granaatskyf deur u sluier heen.

8 Daar is sestig koninginne en tagtig byvroue en jonkvroue sonder getal.

9 Een, dié is my duif, my volmaakte, die enigste vir haar moeder; sy is die uitverkorene vir die een wat haar gebaar het. Die dogters het haar gesien en haar gelukkig geprys, die koninginne en die byvroue, en haar geroem:

10 Wie is dit wat daar opkom soos die dageraad, mooi soos die maan, rein soos die son, verskriklik soos slagordes met vaandels?

11 Ek het afgeloop na die neutetuin om te kyk na die uitspruitsels in die dal, om te kyk of die wingerdstok uitloop, die granate blom.

12 Voordat ek dit geweet het, het my verlange my verplaas op die waens van my edele volk.

13 Kom terug, kom terug, Sulammitiese, kom terug, kom terug, dat ons u kan aansien. Wat sien julle aan die Sulammitiese? Iets soos die koordans van Mahanáim.