Rewitikuha 24

Te Whakapai Tonu o ngā Rama

1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea, 2 "Whakahaua ngā tama a Īharaira kia kawea e rātou ki a koe, he hinu ōriwa, hei te mea parakore, hei te mea tuki, mō te whakamārama, kia kā tonu ai ngā rama. 3 Me whakapai tonu tēnā e Ārona ki waho o te ārai o te whakaaturanga, i roto i te tapenākara o te whakaminenga, ki te aroaro o Ihowā, i te ahiahi ā tae noa ki te ata; he tikanga pūmau, mā ō koutou whakatupuranga. 4 Me whakapai tonu e ia ngā rama i runga i te tūranga parakore o ngā rama ki te aroaro o Ihowā."

Te Taro Aroaro

5 "Me tiki anō e koe he parāoa pai, ka tunu ai kia tekau mā rua ngā keke; kia rua ngā whakatekau o te epa ki te keke kotahi. 6 Ka whakatakoto ai e koe, kia rua ngā rārangi, kia ono ki te rārangi kotahi, ki runga ki te tēpu parakore i te aroaro o Ihowā. 7 Me maka anō hoki e koe he parakihe parakore ki runga i tētahi rārangi, i tētahi rārangi, kia ai taua mea i runga i te taro hei whakamahara, hei whakahere ahi ki a Ihowā. 8 Me whakarārangi tonu e ia, i tēnei hāpati, i tēnei hāpati, ki te aroaro o Ihowā, he mea mō ngā tama a Īharaira; hei kawenata pūmau. 9 Ā, mā Ārona rātou ko āna tama tēnā; me kai e rātou ki te wāhi tapu; he tino tapu hoki tēnā māna i roto i ngā whakahere ahi a Ihowā; hei tikanga pūmau."

Te Tangata Kohukohu me Tōna Whiunga

10 Ā, i haere atu i roto i ngā tama a Īharaira tētahi tama a tētahi wahine o Īharaira, ko tōna pāpā nō Īhipa; nā, ka whawhai tēnei tama a te wahine o Īharaira ki tētahi tangata o Īharaira i roto i te puni. 11 Nā, ka kohukohu te tama a te wahine o Īharaira i te ingoa o Ihowā, ka kanga hoki. Ā, kawea ana ia e rātou ki a Mohi, ā, ko te ingoa o tōna whaea ko Heromiti, he tamāhine nā Tipiri, nō te iwi o Rāna. 12 Nā, ka hoatu ia e rātou kia tiakina, mā te kupu hoki a Ihowā te tikanga ki a rātou.

13 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea: 14 "Kawea te tangata i kanga rā ki waho o te puni; ā, ko ngā tāngata katoa i rongo i a ia, me popoki ō rātou ringa ki tōna mātenga, ka āki ai te whakaminenga katoa i a ia ki te kōhatu. 15 Me kōrero anō e koe ki ngā tama a Īharaira, me kī atu: Ki te kanga tētahi tangata i tōna Atua, ka waha e ia tōna hara. 16 Ā, ko te tangata e kohukohu i te ingoa o Ihowā, me tino whakamate ia; me tino āki ia e te whakaminenga ki te kōhatu. Ko te manene rāua tahi ko te tangata whenua ka whakamatea, ina kohukohua e ia te ingoa o Ihowā.

17 "Ki te whakamate hoki tētahi i tētahi tangata me tino whakamate anō ia. 18 Ki te whakamate hoki tētahi i te kararehe, me utu e ia; he kararehe mō te kararehe. 19 Ki te mate hoki i te tangata tētahi wāhi o tōna hoa; me mea ki a ia tāna i mea ai: 20 he whati mō te whati, he kanohi mō te kanohi, he niho mō te niho; ko te mate i meatia e ia ki te tangata, me mea anō ki a ia. 21 Ki te whakamate hoki tētahi i te kararehe, me utu e ia; ki te whakamate hoki tētahi i te tangata, me whakamate anō ia. 22 Kia kotahi anō tā koutou whakawā mō te manene, mō te tangata whenua. Ko Ihowā hoki ahau, ko tō koutou Atua."

23 Nā, ka kōrero a Mohi ki ngā tama a Īharaira, ā, kawea ana e rātou ki waho o te puni te tangata nāna te kanga, ā, ākina ana hoki ki te kāmaka. Ā, meatia ana e ngā tama a Īharaira tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi.

Wette omtrent die olie vir die lampe van die tabernakel en die toonbrode.

1 EN die Here het met Moses gespreek en gesê:

2 Gee bevel aan die kinders van Israel dat hulle vir jou suiwer, uitgestampte olyfolie vir die kandelaar moet bring, om gedurigdeur 'n brandende lamp te hê.

3 Aäron moet dit buitekant die voorhangsel van die Getuienis, in die tent van samekoms, regmaak om te brand van die aand tot die môre voor die aangesig van die Here, gedurigdeur. Dit is 'n ewige insetting vir julle geslagte.

4 Hy moet op die rein kandelaar die lampe regmaak om te brand voor die aangesig van die Here, gedurigdeur.

5 Jy moet ook fynmeel neem en twaalf koeke daarvan bak, twee-tiendes van 'n efa moet elke koek wees;

6 en jy moet hulle in twee stapels neersit, ses in 'n stapel, op die rein tafel voor die aangesig van die Here.

7 En by elke stapel moet jy suiwer wierook byvoeg, wat vir die brood as gedenkoffer moet dien, as vuuroffer aan die Here.

8 Op elke sabbatdag moet hy dit gedurigdeur voor die aangesig van die Here regsit, van die kant van die kinders van Israel as 'n ewige insetting.

9 En dit moet aan Aäron en sy seuns toekom: hulle moet dit in 'n heilige plek eet; want as iets hoogheiligs behoort dit aan hom uit die vuuroffers van die Here — 'n ewige insetting.

Straf vir die godslasteraar en ander misdadigers.

10 EN die seun van 'n Israelitiese vrou — maar hy was die seun van 'n Egiptiese man — het uitgegaan tussen die kinders van Israel in; en die seun van die Israelitiese vrou en 'n Israelitiese man het met mekaar geveg in die laer.

11 Toe het die seun van die Israelitiese vrou die Naam gelaster en gevloek. Daarom het hulle hom na Moses gebring. En die naam van sy moeder was Selómit, die dogter van Dibri, van die stam van Dan.

12 En hulle het hom in die gevangenis gesit, dat hulle 'n beslissing kon verkry volgens die uitspraak van die Here.

13 En die Here het met Moses gespreek en gesê:

14 Bring die vloeker buitekant die laer uit, en almal wat dit gehoor het, moet hulle hande op sy hoof lê; dan moet die hele vergadering hom stenig.

15 En met die kinders van Israel moet jy spreek en sê: As iemand sy God vloek, sal hy sy sonde dra.

16 En wie die Naam van die Here laster, moet sekerlik gedood word; die hele vergadering moet hom sekerlik stenig. Die vreemdeling net soos die kind van die land — as hy die Naam laster, moet hy gedood word.

17 En as iemand enige mens doodslaan, moet hy sekerlik gedood word.

18 Maar hy wat 'n stuk vee doodslaan, moet daar vergoeding voor gee; lewe vir lewe.

19 En as iemand aan sy naaste 'n liggaamsgebrek toebring — soos hy gedoen het, net so moet ook aan hom gedoen word:

20 breuk vir breuk, oog vir oog, tand vir tand — dieselfde liggaamsgebrek wat hy aan 'n mens toebring, moet ook aan hom toegebring word.

21 Hy dan wat 'n stuk vee doodslaan, moet daar vergoeding voor gee; maar hy wat 'n mens doodslaan, moet gedood word.

22 Net een wet moet daar vir julle wees — die vreemdeling moet soos die kind van die land wees; want Ek is die Here julle God.

23 Moses het toe met die kinders van Israel gespreek, en hulle het die vloeker buitekant die laer uitgebring en hom gestenig. En die kinders van Israel het gedoen soos die Here Moses beveel het.