Rewitikuha 6

1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 2 "Ki te hara tētahi, ā, ka hē tāna ki a Ihowā, ā, ka teka hoki ki tōna hoa, he mea i tukua ki a ia kia tiakina, he whakaaetanga rānei, he mea rānei i pāhuatia, he whakahaere hē rānei ki tōna hoa; 3 i kitea rānei e ia te mea i ngaro, ā, ka kōrero teka ki taua mea, ka oati teka; i tētahi rānei o ēnei tini mea e mea ai te tangata, e whai hara ai.

4 "Nā, kua hara nei ia, kua hē, me whakahoki e ia te mea i pāhuatia, te mea rānei i murua e ia, te mea rānei i waiho ki a ia kia tiakina, te mea ngaro rānei i kitea e ia, 5 ngā mea katoa rānei i oati teka ai ia. Me utu e ia taua mea kia tino rite, ka tāpiri anō ki te wāhi whakarima; me hōmai e ia ki te tangata nōna, i te rā e kitea ai kua hara ia. 6 Ā, me kawe e ia tāna whakahere mō te hē ki a Ihowā, he hipi toa, he kohakore nō te kāhui, kei tau te utu, hei whakahere mō te hē, ki te tohunga. 7 Ā, mā te tohunga e whakamārie mōna ki te aroaro o Ihowā, ā, ka murua te hē o tāna i ngā mea katoa i mea ai ia, i hara ai."

Te Ture mō te Tahunga Tinana

8 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 9 "Whakahaua a Ārona rātou ko āna tama, mea atu: Ko te ture tēnei mō te tahunga tinana. Me uta te tahunga tinana ki runga ki te takuahi o te āta ā pau noa te pō, taea noatia te ata; kia kā tonu hoki te ahi o te āta ki runga ki a ia. 10 Ā, me kākahu e te tohunga tōna kākahu rīnena, me mau anō ōna tarau rīnena ki tōna kiri, ka kohi ai i ngā pungarehu i pau tahi me te tahunga tinana i te ahi i runga i te āta, ā, ka waiho i te taha o te āta. 11 Nā, ka whakarere atu ia i ōna kākahu, ka kākahu i ētahi atu kākahu, ā, ka mau i ngā pungarehu ki waho i te puni, ki te wāhi pokekore. 12 Kia kā tonu anō te ahi o te āta, kei pirau. Me whakaū anō e te tohunga ngā wahie ki runga, i tēnei ata, i tēnei ata; me āta whakatakoto anō e ia te tahunga tinana ki runga, ā, me tahu e ia te ngako o ngā whakahere mō te pai ki runga. 13 Kia kā tonu te ahi i runga i te āta; kei pirau."

Te Ture mō te Whakahere Totokore

14 "Nā, ko te ture tēnei mō te whakahere totokore. Mā ngā tama a Ārona e tāpae ki te aroaro o Ihowā, ki mua i te āta. 15 Me ao e ia, kia kī tōna ringa, i te parāoa pai o te whakahere totokore, i te hinu hoki, me te parakihe katoa anō hoki i runga i te whakahere totokore, ka tahu ai ki runga ki te āta hei kakara reka, hei whakamahara mō taua mea ki a Ihowā. 16 Ā, mā Ārona rātou ko āna tama e kai te toenga o taua mea; me kai kore rēwena ki te wāhi tapu; hei te marae o te tapenākara o te whakaminenga rātou kai ai. 17 E kore e tunua rēwenatia; kua hoatu e ahau taua mea hei wāhi mā rātou i roto i āku whakahere ahi. He tino tapu tēnā, rite tonu anō ki te whakahere hara, ki te whakahere mō te hē. 18 Hei kai tēnā mā ngā tāne katoa o ngā tama a Ārona, hei wāhi pūmau mā rātou puta noa i ō koutou whakatupuranga o ngā whakahere ahi a Ihowā; ka tapu ngā tāngata katoa e pā ana ki ēnā."

19 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 20 "Ko te whakahere tēnei mā Ārona rātou ko āna tama, ko tā rātou e whakahere ai ki a Ihowā i te rā e whakawahia ai ia: ko te whakatekau epa parāoa hei whakahere totokore, hei mea mau tonu, ko tētahi wāhi ōna i te ata, ko tētahi wāhi i te ahiahi. 21 Me hanga ki te hinu ki runga i te pāraharaha; ā, ka oti te tunu, ka kawe ki roto; ā, ka whakahere i ngā wāhi i tunua o te whakahere totokore, hei kakara reka ki a Ihowā. 22 Mā te tohunga i whakawahia i roto i āna tama hei whakakapi mōna e mahi; he tikanga pūmau, me tahu katoa ki a Ihowā. 23 Me tahu katoa ngā whakahere totokore katoa a te tohunga; kaua hei kainga."

Te Ture mō te Whakahere Hara

24 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 25 "Kōrero ki a Ārona rātou ko āna tama, mea atu: Ko te ture tēnei mō te whakahere hara. Ko te wāhi e patua ai te tahunga tinana, ko reira patu ai i te whakahere hara, ki te aroaro o Ihowā; he tino tapu tēnā. 26 Ko te tohunga nāna i whakahere taua mea mō te hara, māna e kai; me kai ki te wāhi tapu, ki te marae o te tapenākara o te whakaminenga. 27 Ki te pā tētahi mea ki tōna kikokiko, ka tapu; ā, ki te maringi tētahi wāhi o ōna toto ki tētahi kākahu, me horoi ki te wāhi tapu te mea i maringi nei taua toto ki runga. 28 Ko te oko oneone ia i kōhuatia ai me wāhi; ā, ki te mea i kōhuatia ki te oko parāhi, nā, me mukumuku, ka horoi ai ki te wai. 29 Mā ngā tāne katoa i roto i ngā tohunga e kai; he mea tino tapu. 30 Kaua hei kainga te whakahere hara, e kawea nei tētahi wāhi o ōna toto ki roto ki te tapenākara o te whakaminenga hei whakamārie ki te wāhi tapu; me tahu ki te ahi."

1 VERDER het die Here met Moses gespreek en gesê:

2 As iemand sondig en ontrou handel teen die Here deurdat hy teenoor sy naaste ontken dat iets aan hom toevertrou of as pand gegee is of deur hom geroof is, of dat hy sy naaste iets afgepers het,

3 of dat hy iets gekry het wat weg was, en dit ontken; of dat hy vals sweer ten opsigte van enigiets wat 'n mens kan doen om hom daarmee te besondig —

4 as hy dan sondig en skuldig word, moet hy teruggee wat hy deur roof ontvreem of deur afpersing verkry het, of wat aan hom toevertrou was, of verlore goed wat hy gevind het;

5 of alles waaroor hy vals gesweer het: hy moet daar ten volle vergoeding voor gee en nog die vyfde deel daarvan byvoeg; aan hom aan wie dit behoort, moet hy dit gee op die dag as hy boete doen.

6 En hy moet van die kleinvee, na jou skatting, as boete aan die Here 'n ram sonder gebrek as skuldoffer na die priester bring.

7 Dan moet die priester vir hom versoening doen voor die aangesig van die Here, en dit sal hom vergewe word — enigiets wat 'n mens doen, sodat hy daardeur skuldig word.

Voorskrifte omtrent die brand-, spys- en sondoffers.

8 VERDER het die Here met Moses gespreek en gesê:

9 Gee bevel aan Aäron en sy seuns en sê: Dit is die wet van die brandoffer: Dit, die brandoffer, moet op sy vuurherd op die altaar die hele nag lank tot die môre toe bly, en die altaarvuur moet daardeur aan die brand gehou word.

10 En die priester moet sy linnekleed aantrek, en die linnebroek moet hy oor sy vlees aantrek; dan moet hy die as wegneem waartoe die vuur die brandoffer op die altaar verteer het, en dit langs die altaar uitgooi.

11 Daarna moet hy sy klere uittrek en ander klere aantrek, en die as buitekant die laer op 'n rein plek uitbring.

12 En die vuur op die altaar moet daardeur aan die brand gehou word, dit mag nie doodgaan nie; maar die priester moet elke môre daaroor hout aan die brand steek en die brandoffer daaroor reglê en die stukke vet van die dankoffers daaroor aan die brand steek.

13 Vuur moet gedurigdeur op die altaar aan die brand gehou word; dit mag nie doodgaan nie.

14 En dit is die wet van die spysoffer: Die seuns van Aäron moet dit voor die aangesig van die Here voor die altaar bring,

15 en een moet daarvan 'n handvol neem, van die spysoffer se fynmeel met die olie, en al die wierook wat op die spysoffer is, en hy moet op die altaar die gedenkoffer daarvan aan die brand steek as lieflike geur vir die Here.

16 En wat daarvan oorbly, moet Aäron en sy seuns eet; ongesuurd moet dit geëet word op 'n heilige plek; in die voorhof van die tent van samekoms moet hulle dit eet.

17 Dit mag nie gesuurd gebak word nie; as hulle deel het Ek dit van my vuuroffers gegee. Hoogheilig is dit soos die sondoffer en die skuldoffer.

18 Almal wat manlik is onder die seuns van Aäron, mag dit eet. Dit is 'n ewige insetting vir julle geslagte uit die vuuroffers van die Here. Alles wat daaraan raak, word heilig.

19 Verder het die Here met Moses gespreek en gesê:

20 Dit is die offer van Aäron en sy seuns wat hulle aan die Here moet bring op die dag as hy gesalf word: die tiende van 'n efa fynmeel as voortdurende spysoffer; die helfte daarvan in die môre en die helfte in die aand.

21 Dit moet op 'n plaat met olie berei word; deurmekaargeroer moet jy dit bring; in gebakte brokkies moet jy die spysoffer bring as lieflike geur vir die Here.

22 Ook moet die priester wat uit sy seuns in sy plek gesalf word, dit berei, as 'n ewige insetting. Dit moet geheel en al vir die Here aan die brand gesteek word.

23 So moet dan elke spysoffer van 'n priester 'n voloffer wees; dit mag nie geëet word nie.

24 Verder het die Here met Moses gespreek en gesê:

25 Spreek met Aäron en sy seuns en sê: Dit is die wet van die sondoffer: Op die plek waar die brandoffer geslag word, moet die sondoffer voor die aangesig van die Here geslag word. Dit is hoogheilig.

26 Die priester wat dit as sondoffer bring, moet dit eet; op 'n heilige plek moet dit geëet word, in die voorhof van die tent van samekoms.

27 Alles wat aan die vleis daarvan raak, word heilig; en as daar van die bloed op 'n kledingstuk spat, moet jy die stuk waar dit op spat, op 'n heilige plek was.

28 En 'n erdepot waar dit in gekook is, moet stukkend gebreek word; maar as dit in 'n koperpot gekook is, moet dit geskuur en met water afgespoel word.

29 Almal wat manlik is onder die priesters, mag dit eet; dit is hoogheilig.

30 Maar elke sondoffer waarvan 'n deel van die bloed in die tent van samekoms gebring word, om in die heiligdom versoening te doen, mag nie geëet word nie; dit moet met vuur verbrand word.