Kaikauwhau 1

He Whakaaro o tētahi Kīngi Kaikauwhau

1 Ko ngā kupu a te Kaikauwhau, arā a te tama a Rāwiri, i kīngi nei ki Hiruhārama:

2 "He tino horihori rawa," e ai tā te Kaikauwhau,

"he tino horihori rawa; he horihori katoa!"

3 He aha te pai ki te tangata o tōna māuiui katoa

e māuiui ai ia i raro i te rā?

4 Ko tēnei whakatupuranga e haere atu ana,

ko tērā whakatupuranga e haere mai ana;

ko te whenua ia, mau tonu.

5 E whiti ana hoki te rā, e heke atu ana te rā,

hohoro tonu atu ki tōna wāhi i whiti mai ai.

6 E anga ana te hau ki te tonga,

nā, ka taka ki te raki;

he hanga takataka tonu tāna i tōna ara,

ā, ka hoki mai anō te hau ki ōna takatakanga.

7 E rere ana ngā awa katoa ki te moana,

heoi kāhore e kī te moana;

ko te wāhi i rere mai ai ngā awa,

ka hoki atu anō rātou ki reira.

8 Māuiui rawa ngā mea katoa,

e kore e taea e te tangata te kōrero;

e kore te kanohi e ngata i te mātakitaki,

e kore te taringa e kī i te whakarongo.

9 Ko tō mua mea koia anō hei mea āianei,

ā, ko te mea i mahia i mua ka mahia anō āianei;

kāhore hoki he mea hou i raro i te rā.

10 Tērā anō rānei he mea e kī ai tētahi,

"Titiro, he mea hou tēnei"?

He mea ia nō ngā wā ō mua,

nō ērā i mua atu i a tātou.

11 Kāhore he mahara ki ngā whakatupuranga o mua;

kāhore hoki e maharatia

ngā whakatupuranga e haere mai

ā muri nei e te hunga ō muri atu.

Te Huakore o te Whai Whakaaronui

12 Ko ahau, ko te Kaikauwhau, te kīngi o Īharaira i Hiruhārama. 13 Nā, ka whakaangahia e ahau tōku ngākau ki te whakaaro nui hei rapu, hei kimi i ngā mea katoa e mahia ana i raro i te rangi. Nā te Atua tēnei whakararuraru kino i hōmai ki ngā tama a te tangata hei whakararu i a rātou. 14 Kua kite ahau i ngā mea katoa e mahia ana i raro i te rā; nanā, he horihori katoa, he whai hoki i te hau.

15 Ko te mea piko e kore e taea te whakahāngai;

ko te mea koha e kore e taea te tatau.

16 I kōrerorero ahau ki tōku ngākau, i mea, "Nanā, kua whiwhi rawa ahau i te whakaaro nui ki runga ake i ō te hunga katoa i mua atu i ahau i Hiruhārama; āe rā, he maha ngā mea kua kitea e tōku ngākau o te whakaaro nui, o te mātauranga." 17 Nā, ka whakaangahia e ahau tōku ngākau kia mōhio ki te whakaaro nui, kia mōhio ki te haurangi, ki te wairangi; ā, kua kite ahau he whai anō hoki tēnei i te hau.

18 Mā te nui hoki o te whakaaro ka nui ai te pōuri,

ā, ko te tangata e whakaneke ake ana

i te mātauranga e whakaneke ake ana i te mamae.

Alles is tevergeefs.

1 DIE woorde van die Prediker, die seun van Dawid, die koning in Jerusalem.

2 Alles tevergeefs, sê die Prediker, alles tevergeefs, dit is alles tevergeefs!

3 Watter voordeel het die mens van al sy moeite waarmee hy hom vermoei onder die son?

4 Die een geslag gaan, en die ander geslag kom, en die aarde bly vir ewig staan.

5 En die son gaan op, en die son gaan onder, en hy hyg na die plek waar hy opgaan.

6 Die wind gaan na die suide en slaan om na die noorde, gaan altyddeur rond, en die wind keer na sy kringloop terug.

7 Al die strome loop in die see, en tog word die see nie vol nie; na die plek waarheen die riviere loop, daarheen loop hulle altyd weer.

8 Al die dinge is so vermoeiend, geen mens kan dit uitspreek nie; die oog kry nie genoeg van sien nie, en die oor word nie vol van hoor nie.

9 Wat gewees het, dit sal daar weer wees; en wat gebeur het, dit sal weer gebeur, en daar is glad niks nuuts onder die son nie.

10 Is daar iets waarvan 'n mens kan sê: Kyk hier, dit is nuut? Dit was lankal daar in die ou tyd wat voor ons gewees het.

11 Daar is geen nagedagtenis van die voorvaders nie; en ook van die nageslagte wat kom, sal daar geen nagedagtenis wees by die wat later sal wees nie.

Strewe na wysheid bring geen geluk nie.

12 EK, Prediker, was koning oor Israel in Jerusalem.

13 En ek het my hart daarop gerig om met wysheid te ondersoek en na te speur alles wat onder die hemel gebeur. Dit is 'n moeilike taak wat God aan die mensekinders gegee het om hulle daarmee te kwel.

14 Ek het al die werke gesien wat onder die son gedoen word, en kyk, dit was alles tevergeefs en 'n gejaag na wind.

15 Wat krom is, kan nie reguit word nie, en wat ontbreek, kan nie getel word nie.

16 Ek het met myself gespreek en gesê: Kyk, ék het groot en altyd groter wysheid verwerf bo almal wat voor my oor Jerusalem gewees het, en my hart het baie wysheid en kennis gesien.

17 Maar toe ek my hart daarop gerig het om wysheid en kennis, onverstandigheid en dwaasheid te leer ken, het ek ingesien dat dit ook 'n gejaag na wind is.

18 Want by baie wysheid is baie verdriet, en wie kennis vermeerder, vermeerder smart.