Kaikauwhau 10

He Whakaaro Momo Kē

1 Mā ngā ngaro mate ka piro whakahouhou ai te hinu a te kaiwhakananu;

ka pērā anō te whakaaro nui me te ingoa nui,

he iti noa te wairangi māna e tāmi.

2 Kei tōna ringa matau te ngākau o te tangata whakaaro nui;

kei tōna mauī ia te ngākau o te wairangi.

3 Āe rā hoki, ka haere te wairangi i te ara, ka taka ōna mahara,

ā, ka kōrero ia ki ngā tāngata katoa he wairangi ia.

4 Ki te ara te wairua o te rangatira, he riri ki a koe,

kaua tōu wāhi e whakarērea;

ka ai hoki te whakangāwari hei whakamārie mō ngā hara nui.

5 Tēnei tētahi kino i kitea e ahau i raro i te rā,

e rite tonu ana ki te hē i puta mai i te rangatira:

6 ko te wairangi e whakanohoia ana ki runga ki ngā wāhi tiketike rawa,

ā, ko ngā tāngata taonga e noho ana i te wāhi i raro.

7 I kite ahau i ngā kaimahi i runga i te hōiho,

ā, ko ngā rangatira e haere ana, ānō he kaimahi, i runga i te whenua.

8 Ko te tangata e keri ana i te rua, ka taka anō ki roto;

ko te tangata e wāhi ana i te taiepa, ka ngaua e te nākahi.

9 Ko te tangata e tārai ana i ngā kōhatu, ka mamae anō i reira;

ko te tangata e tata ana i te rākau, ka ora noa anō i reira.

10 Ki te pūhuki te rino, ā, kāhore e whakakoia te mata,

kia nui ake anō tōna kaha;

he pai ia ngā whakaaro nui hei whakatikatika.

11 Ki te ngau te nākahi i te mea kīanō i whakawaia,

kāhore hoki he painga o te kaiwhakawai.

12 He ātaahua ngā kupu a te māngai o te tangata whakaaro nui;

tēnā ko te wairangi ka horomia a ia anō e ōna ngutu.

13 Ko te tīmatanga o ngā kupu a tōna māngai he wairangi;

ko te mutunga o tāna kōrero, he haurangi, he hē.

14 He maha anō hoki ngā kupu a te wairangi;

engari e kore te tangata e mōhio ko te aha e puta mai.

Nā, ko ngā mea e puta mai i muri i a ia,

mā wai rā e whakaatu ki a ia?

15 Hōhā iho ngā wairangi i tāna mahi, i tāna mahi;

e kore nei hoki ia e mātau ki te haere ki te pā.

16 Auē te mate mōu, e te whenua he tamaiti nei tōu kīngi,

ā, e kai ana ōu rangatira i te ata!

17 Ka hari koe, e te whenua, he tamaiti nei nō ngā rangatira tōu kīngi,

ā, e kai ana ōu rangatira i te wā e tika ai –

hei mea whakakaha, ehara i te mea hei whakahaurangi.

18 Mā te māngere ka totohu iho ai te tuanui o te whare;

mā te ngoikore anō o ngā ringa ka tūturu ai te whare.

19 Hei mea mō te kata te hākari i tukua ai,

he mea whakahari anō te wāina;

ā, mā te hiriwa ka rite ai ngā mea katoa.

20 Kaua e kangā te kīngi, kaua rawa i roto i tōu whakaaro;

kaua hoki e kangā te tangata taonga i roto i tōu whare moenga;

nō te mea ka kawea te reo e tētahi manu o te rangi,

ka kōrerotia hoki taua mea e tētahi mea whai parirau.

Onheile van die dwaasheid.

1 DOOIE vlieë laat die salf van die apteker stink en bederwe; 'n bietjie dwaasheid weeg swaarder as wysheid, as eer.

2 Die hart van die wyse is na regs, maar die hart van 'n dwaas is na links.

3 Ja, ook as die dwaas op die weg wandel, ontbreek sy verstand; en hy sê aan elkeen dat hy 'n dwaas is.

4 As die toorn van die heerser teen jou opkom, verlaat nie jou pos nie, want bedaardheid voorkom groot foute.

5 Daar is 'n verkeerdheid wat ek onder die son gesien het, 'n dwaling wat van die maghebber uitgaan:

6 die dwaasheid word op groot hoogtes gestel, en die rykes moet in die vernedering sit.

7 Ek het slawe te perd gesien en vorste wat soos slawe op die grond loop.

8 Wie 'n kuil grawe, kan daarin val; en een wat 'n muur afbreek, 'n slang kan hom byt.

9 Wie klippe uitbreek, kan hom daarmee seermaak; wie hout klowe, kan daardeur in gevaar kom.

10 As die yster stomp geword het, en 'n mens die snykant nie geslyp het nie, moet hy die kragte meer inspan; maar wysheid is voordelig om iets te laat beantwoord.

11 As die slang byt voor die beswering, baat die besweerder nie.

12 Die woorde uit die mond van 'n wyse is aangenaam, maar die lippe van 'n dwaas verslind homself.

13 Die begin van die woorde van sy mond is dwaasheid, en die einde van sy mond is skadelike onverstandigheid.

14 En die dwaas gebruik baie woorde; maar die mens weet nie wat daar sal gebeur nie; en wat ná hom sal wees, wie kan hom dit te kenne gee?

15 Die inspanning van die dwaas vermoei hom, omdat hy nie eens weet om na die stad te gaan nie.

16 Wee jou, o land, as jou koning 'n kind is, en as jou vorste in die môre vroeg maaltyd hou.

17 Gelukkig is jy, o land, as jou koning 'n edele is, en as jou vorste op die regte tyd maaltyd hou soos manne en nie soos drinkers nie.

18 Deur allerhande luiheid versak die balkwerk, en deur slapheid van die hande lek die huis.

19 Vir plesier maak hulle maaltye klaar, en die wyn maak die lewe vrolik, en die geld verskaf alles.

20 Vloek die koning selfs in jou gedagte nie, en vloek in jou slaapkamer die ryke nie; want die voëls van die hemel sou die geluid kon wegvoer, en die gevleueldes die woord te kenne gee.