Rewitikuha 7

Te Ture mō te Whakahere mō te Hē

1 "Nā, ko te ture tēnei mō te whakahere mō te hē; he tino tapu tēnā. 2 Hei te wāhi e patua ai te tahunga tinana patua ai e rātou te whakahere mō te hē; me tāuhiuhi anō e ia ōna toto ki te āta, ā tawhio noa. 3 Me whakahere anō e ia ōna ngako katoa; ko te hiawero mōmona me te ngako e whiwhiwhiwhi ana ki ngā whēkau, 4 me ngā whatukuhu e rua, me tō reira ngako, tērā i te hope, me te taupā i te ate, me ngā whatukuhu, me tango tērā e ia. 5 Ā, mā te tohunga e tahu ki runga ki te āta, hei whakahere ahi ki a Ihowā; he whakahere mō te hē tēnā. 6 Mā ngā tāne katoa i roto i ngā tohunga e kai tēnā; me kai ki te wāhi tapu; he mea tapu rawa tēnā.

7 "Ko te whakahere hara, ko te whakahere mō te hē, rite tonu rāua. Kotahi anō te ture mō ēnā; ka riro mā te tohunga nāna tēnā i mea hei whakamārie. 8 Ā, ko te tohunga nāna i whakahere te tahunga tinana a tētahi tangata, mā taua tohunga anō te hiako o te tahunga tinana i whakaherea e ia. 9 Me te whakahere totokore katoa, ngā mea e tunua ana ki te oumu, me ngā mea katoa e parāipanatia ana, e meatia ana rānei ki te pāraharaha, mā te tohunga ēnā nāna i whakahere. 10 Ko ngā whakahere totokore katoa ia i kōnatunatua ki te hinu, ngā mea maroke rānei, mā ngā tama katoa a Ārona; kia rite te wāhi mā tētahi, mā tētahi."

Te Ture mō te Patunga mō Te Pai

11 "Ā, ko te ture tēnei mō te patunga mō te pai e tāpaea ana ki a Ihowā.

12 "Ki te whakaherea hei whakawhetai, nā, me tāpae tahi me te patunga whakawhetai ngā keke rēwenakore i kōnatunatua ki te hinu, me ētahi mea angiangi anō hoki, hei ngā mea rēwenakore i pania ki te hinu, me ētahi keke parāoa pai i kōnatunatua ki te hinu, ā, tunua iho. 13 Me tāpae anō e ia, hei tāpiri mō ngā keke, ētahi taro rēwena hei whakahere māna, i runga anō i te patunga whakawhetai o āna whakahere mō te pai. 14 Ā, me tāpae tētahi o tēnā, arā o te whakahere katoa, hei whakahere hapahapai ki a Ihowā, ā, mā te tohunga tēnā, mā te kaitāuhiuhi o te toto o ngā whakahere mō te pai. 15 Nā, ko te kikokiko o āna whakahere mō te pai, arā whakawhetai, me kai i te rā anō i tāpaea ai; kei whakatoea tētahi wāhi mō te ata.

16 "Ki te mea ia he kupu taurangi te patunga o tāna whakahere, he whakahere noa ake rānei, me kai i te rā anō i whakaherea ai e ia tāna patunga; ā, i te aonga ake me kai te toenga. 17 Ko te wāhi ia o te kikokiko o te patunga i toe ki te rā tuatoru, me tahu ki te ahi. 18 Nā, ki te kainga he kikokiko o te patunga o āna whakahere mō te pai i te toru o ngā rā, e kore e manakohia, e kore anō e kīia nā te kaiwhakahere. Ka waiho hei mea whakarihariha, ā, ka waha tōna kino e te tangata nāna i kai.

19 "E kore anō hoki e kainga te kikokiko i pā ki te mea poke; me tahu ki te ahi. Ko te kikokiko ia me kai e ngā tāngata pokekore katoa, 20 ki te kainga ia e tētahi te kikokiko o te patunga mō te pai a Ihowā, me te mau anō tōna poke, ka hātepea atu tēnā wairua i roto i tōna iwi. 21 Me te tangata anō i pā ki te mea poke – ki te poke tangata, ki te kararehe poke rānei, ki tētahi poke whakarihariha rānei – ā, ka kai i te kiko o te patunga mō te pai a Ihowā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi."

22 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 23 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Kei kainga tētahi ngako, o te kau, o te hipi, o te koati. 24 Me te ngako o te mea mate māori, me te ngako o te mea i haea e te kīrehe, ka waiho mō ngā tini meatanga kē atu; e kore rawa ia e kainga. 25 Ā, ko te tangata e kai ana i te ngako o ngā kararehe, e meinga nei hei whakahere ahi mā Ihowā, inā, ka hātepea atu i roto i tōna iwi taua wairua nāna nei i kai. 26 Kaua anō te toto e kainga, o te manu, o te kararehe rānei, i ō koutou nohoanga katoa. 27 Ki te kai tētahi i te toto, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi."

28 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 29 "Kī atu ki ngā tama a Īharaira, mea atu: Ki te tāpae tētahi i tāna patunga mō te pai ki a Ihowā, me kawe tāna whakahere ki a Ihowā, he wāhi nō tāna patunga mō te pai, 30 mā ōna ringa ake e kawe ngā whakahere ahi mā Ihowā; ko te ngako me te uma, me kawe tēnā e ia kia poipoia ai te uma hei whakahere poipoi ki te aroaro o Ihowā. 31 Ā, me tahu te ngako e te tohunga ki runga ki te āta; ko te uma ia mā Ārona rātou ko āna tama. 32 Ko te hūhā matau o ā koutou patunga mō te pai me hoatu ki te tohunga, hei whakahere hapahapai. 33 Me waiho te hūhā matau hei wāhi mā te tama a Ārona, māna nei e tāpae te toto me te ngako o ngā whakahere mō te pai. 34 Kua tangohia nei hoki e ahau i ngā tama a Īharaira te uma poipoi me te peke hapahapai, i roto i ā rātou patunga mō te pai, ā, kua hoatu ki te tohunga ki a Ārona rātou ko āna tama, i roto i te wāhi a ngā tama a Īharaira; he tikanga tūturu tēnei."

35 Nō te whakawahinga tēnei o Ārona, nō te whakawahinga hoki o āna tama, nō ngā whakahere ahi a Ihowā, o te rā i meinga ai rātou e ia kia whakatata ki a Ihowā, ki te mahi tohunga. 36 Ko ngā mea i whakahaua mai e Ihowā kia hōmai ki a rātou e ngā tama a Īharaira i te rā i whakawahia ai rātou e ia. Hei tikanga mau tonu tēnei i ō rātou whakatupuranga.

37 Ko te ture tēnei mō te tahunga tinana, mō te whakahere totokore, mō te whakahere hara, mō te whakahere mō te hē, mō ngā whakatohungatanga, mō ngā patunga mō te pai. 38 Ko tā Ihowā hoki i whakahau nei i Maunga Hinai ki a Mohi, i te rā i whakahaua ai e ia ngā tama a Īharaira kia tāpaea ā rātou whakahere ki a Ihowā, i te koraha o Hinai.

Voorskrifte omtrent die skuld- en dankoffers.

1 EN dit is die wet van die skuldoffer: dit is hoogheilig.

2 Op die plek waar hulle die brandoffer slag, moet hulle die skuldoffer slag, en hy moet die bloed rondom teen die altaar uitgooi.

3 En hy moet al die vet daarvan offer: die vetstert en die vet wat oor die binnegoed lê,

4 en die twee niere en die vet daarop wat aan die lendene is, en die lap aan die lewer — by die niere moet hy dit wegneem.

5 En die priester moet dit op die altaar aan die brand steek as vuuroffer aan die Here; dit is 'n skuldoffer.

6 Almal wat manlik is onder die priesters, mag dit eet. Op 'n heilige plek moet dit geëet word; dit is hoogheilig.

7 Soos die sondoffer, so die skuldoffer; een wet geld vir hulle — die priester wat daardeur versoening doen, aan hom kom dit toe.

8 En die priester wat die brandoffer van iemand bring — die vel van die brandoffer wat hy gebring het, aan die priester, aan hom kom dit toe.

9 En elke spysoffer wat in die oond gebak word, en alles wat in die pan of op die bakplaat berei is, aan die priester wat dit offer, aan hom kom dit toe.

10 En elke spysoffer, met olie gemeng of droog, aan al die seuns van Aäron kom dit toe, aan die een so goed as aan die ander.

11 En dit is die wet van die dankoffer wat hulle aan die Here bring:

12 Ingeval hy dit as lofoffer bring, moet hy by die lofoffer bring: ongesuurde koeke met olie gemeng en ongesuurde platkoeke met olie bestryk en fynmeel wat as koeke deurmekaargeroer is, met olie gemeng;

13 saam met koeke van gesuurde brood moet hy sy offergawe by sy lofdankoffer bring.

14 En hy moet daarvan, een koek van elke gawe, as offergawe aan die Here bring; aan die priester wat die bloed van die dankoffer uitgooi, aan hom kom dit toe.

15 Maar die vleis van sy lofdankoffer moet geëet word op die dag as hy dit bring; daarvan mag hy niks tot die môre laat lê nie.

16 En as die offer wat hy bring, 'n gelofte of vrywillige offer is, moet dit geëet word op die dag as hy sy offer bring; en op die volgende dag, dan kan geëet word wat daarvan oorbly.

17 Maar wat van die offervleis oorgebly het, moet op die derde dag met vuur verbrand word.

18 En as daar van die vleis van sy dankoffer op die derde dag iets geëet word, sal dit vir hom wat dit bring, nie met welgevalle aangeneem word nie; dit sal hom nie toegereken word nie; 'n onrein iets sal dit wees, en diegene wat daarvan eet, moet sy ongeregtigheid dra.

19 En die vleis wat aan iets onreins raak, mag nie geëet word nie; met vuur moet dit verbrand word. Maar wat verder die vleis betref — elkeen wat rein is, mag vleis eet.

20 Maar die een wat vleis eet van die dankoffer wat die Here toekom, terwyl sy onreinheid aan hom is, dié siel moet uit sy volksgenote uitgeroei word.

21 En as iemand aan iets onreins raak, aan die onreinheid van 'n mens of aan 'n onrein dier of aan enige onrein verfoeisel, en dan eet van die vleis van die dankoffer wat die Here toekom, dié siel moet uit sy volksgenote uitgeroei word.

Die verbod om vet of bloed te eet.

22 VERDER het die Here met Moses gespreek en gesê:

23 Spreek met die kinders van Israel en sê: Géén vet van 'n bees of skaap of bok mag julle eet nie.

24 Maar die vet van aas en die vet van wat verskeur is, kan vir allerhande werk gebruik word, maar jy mag niks daarvan eet nie.

25 Want elkeen wat vet eet van die vee waarvan hulle aan die Here 'n vuuroffer bring, diegene wat dit eet, moet uit sy volksgenote uitgeroei word.

26 Ook mag julle géén bloed van voëls of van vee in enigeen van julle woonplekke eet nie.

27 Elkeen wat maar enigsins bloed eet, dié siel moet uit sy volksgenote uitgeroei word.

28 Verder het die Here met Moses gespreek en gesê:

29 Spreek met die kinders van Israel en sê: Hy wat aan die Here sy dankoffer bring, moet self aan die Here die gawe uit sy dankoffer bring;

30 sy hande moet die vuuroffers van die Here bring: die vet met die bors moet hy bring; die bors, om dit as beweegoffer voor die aangesig van die Here te beweeg.

31 En die priester moet die vet op die altaar aan die brand steek, maar die bors kom Aäron en sy seuns toe.

32 Julle moet ook die regterboud aan die priester as hefoffer gee uit julle dankoffers.

33 Hy wat uit die seuns van Aäron die bloed van die dankoffers en die vet offer, aan hom kom die regterboud as deel toe.

34 Want die beweegbors en die hefboud het Ek van die kinders van Israel uit hulle dankoffers geneem en dit aan Aäron, die priester, en aan sy seuns gegee as 'n deel wat hulle vir ewig toekom van die kant van die kinders van Israel.

35 Dit is die aandeel van Aäron en die aandeel van sy seuns uit die vuuroffers van die Here, op die dag toe Hy hulle laat nader kom het om die priesteramp vir die Here te bedien —

36 wat die Here beveel het om hulle te gee van die kant van die kinders van Israel, op die dag toe Hy hulle gesalf het. Dit is 'n ewige insetting vir hulle geslagte.

37 Dit is die wet vir die brandoffer, die spysoffer en die sondoffer en die skuldoffer en die wydingsoffer en die dankoffer

38 wat die Here Moses by die berg Sinai beveel het, op die dag toe hy die kinders van Israel in die woestyn Sinai beveel het om hulle offers aan die Here te bring.