Rewitikuha 27

Whakarite te Utu mō te Kī Taurangi, te mea Whakahere Rānei

1 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea, 2 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou: Ki te motuhia e te tangata, he mea kī taurangi, mā Ihowā ngā tāngata, me whakarite e koe ngā moni. 3 Ā, kia pēnei tāu whakarite mō te tāne e rua tekau ōna tau, he maha ake rānei, ā, ono tekau noa ngā tau, arā kia rima tekau ngā hekere hiriwa e whakaritea e koe, hei te hekere o te wāhi tapu. 4 Ā, ki te mea he wahine, kia toru tekau ngā hekere e whakaritea e koe. 5 Ā, ki te mea e rima ōna tau, tae noa atu rānei ki te rua tekau tau, nā, kia rua tekau ngā hekere e whakaritea e koe mō te tāne, kia tekau hoki ngā hekere mō te wahine. 6 Ā, ki te mea kotahi tōna marama ā tae noa atu rānei ki te rima ōna tau, nā, kia rima ngā hekere hiriwa e whakaritea e koe mō te tāne, kia toru ngā hekere hiriwa e whakaritea e koe mō te wahine. 7 Ā, ki te mea e ono tekau ōna tau, he maha atu rānei; ki te mea he tāne, kia kotahi tekau mā rima ngā hekere e whakaritea e koe, kia kotahi tekau hoki ngā hekere mō te wahine. 8 Ā, ki te iti iho ōna rawa i āu i whakarite ai, nā, me tū ia ki te aroaro o te tohunga, ā, me whakarite ōna utu e te tohunga. Kei ngā mea e taea atu e te ringa o te tangata nāna te kī taurangi te tikanga mō tā te tohunga e whakarite ai hei utu mōna.

9 "Ā, mehemea he kararehe nō reira nei te whakahere a te tangata ki a Ihowā, ka tapu katoa ngā mea o tēnā i hōmai e ia mā Ihowā. 10 Kaua e whakareretia kētia e ia, e whakawhitia rānei, he pai mō te kino, he kino rānei mō te pai. Ā, ki te tūpono ka whakawhitia e ia he kararehe ki tētahi kararehe, nā, ka tapu taua mea me te mea i whakawhitia ai. 11 Ā, ki te mea he poke te kararehe, he mea e kore e whakaherea tētahi pērā mā Ihowā, nā, ka whakatūria e ia te kararehe ki te aroaro o te tohunga. 12 Ā, me whakarite ōna utu e te tohunga, ahakoa pai, ahakoa kino; me waiho i tāu i whakarite ai, e te tohunga. 13 Otiia, ki te mea ia kia utua kia hoki ai, nā, me tāpiri tōna wāhi whakarima ki tāu i whakarite ai.

14 "Ki te whakatapua anō e te tangata tōna whare kia tapu ki a Ihowā, nā, me whakarite ōna utu e te tohunga, ahakoa pai, ahakoa kino; ko tā te tohunga e whakarite ai, ka tūturu ki reira. 15 Ā, ki te mea te kaiwhakatapu kia utua kia hoki ai tōna whare, nā, me tāpiri tōna whakarima o te moni i whakaritea e koe, ā, ka riro i a ia.

16 "Ā, ki te whakatapua e te tangata mō Ihowā tētahi wāhi māra o tōna kāinga, nā, kia rite ki ngā purapura mō reira tāu whakaritenga utu: kotahi te homa pārei hei purapura, kia rima tekau hekere hiriwa. 17 Ki te mea nō te tau Tiupiri tāna whakatapunga i tāna māra, ka tūturu anō ki tāu utu i whakarite ai. 18 Mehemea ia nō muri i te Tiupiri tāna whakatapunga i tāna māra, nā, mā te tohunga e tatau ngā moni ki a ia, kia rite ki ngā tau e toe ana ki te tau Tiupiri, ka tango ai i roto i tāu i whakarite ai. 19 Ā, ki te mea te kaiwhakatapu o te māra kia utua kia hoki atu ai, nā, me tāpiri tōna whakarima o te moni i whakaritea e koe, ā, ka whakatūturutia māna. 20 Ā, ki te kāhore ia e utu kia hoki ai te māra, ki te mea rānei i hokona e ia te māra ki te tangata kē, e kore e utua kia hoki atu i muri iho. 21 Engari ka tapu te māra ki a Ihowā, ina riro atu i te Tiupiri, he māra hoki i oti rawa; hei kāinga tēnā mō te tohunga.

22 "Ki te whakatapua ia e tētahi ki a Ihowā he māra i hokona mai e ia, ehara nei i te māra tupu nāna; 23 kātahi ka taua e te tohunga ki a ia ngā utu i whakaritea e koe mō te takiwā atu ki te tau Tiupiri. Ā, ka hōmai e ia tāu i whakarite ai i taua rangi, he mea tapu hoki nā Ihowā. 24 Ko ā te tau Tiupiri hoki ai te māra ki te tangata i hokona mai nei i a ia, arā ki te tangata nōna te tūturutanga o te whenua. 25 Hei te hekere o te wāhi tapu te tikanga mō āu whakaritenga katoa; e rua tekau ngā kera o te hekere kotahi.

26 "Ko te mātāmua ia o ngā kararehe, i meinga nei hei mātāmua ki a Ihowā, kaua ēnā e whakatapua e te tangata; ahakoa kau, hipi rānei; nā Ihowā ēnā. 27 Ā, ki te mea nō ngā kararehe poke, nā, kia rite ki tāu whakaritenga tāna utu mō te whakahokinga atu, me tāpiri anō e ia tōna whakarima; ā, ki te kāhore e utua, e whakahokia, nā, me hoko; kia rite ngā utu ki āu i whakarite ai.

28 "Kaua ia e hokona, e utua rānei kia hoki atu te mea i oti rawa, i tukua pūtia mai e te tangata ki a Ihowā i roto i ōna taonga katoa, te tangata rānei, te kararehe rānei, te māra rānei o tōna kāinga tupu; he tino tapu ki a Ihowā ngā mea katoa i oti.

29 "Ki te tukua pūtia mai tētahi tangata, he mea oti rawa, e kore e utua, e whakahokia; me whakamate rawa.

30 "Me ngā whakatekau katoa o te whenua, o te purapura rānei o te whenua, o ngā hua rānei o te rākau, nā Ihowā ēnā; he tapu ki a Ihowā. 31 Ā, ki te mea te tangata kia utua, kia hoki ai ētahi o āna whakatekau; me tāpiri mai tētahi o ōna wāhi whakarima. 32 Ā, ko ngā whakatekau katoa o ngā kau, o ngā hipi, o ngā mea katoa e haere mai ana i raro i te tokotoko, ka tapu tēnā whakatekau ki a Ihowā. 33 Kaua e tirohia iho e ia, wehe ai i te pai i te kino, kaua anō hoki e whakawhitia; ā, ki te whakawhitia e ia, nā, ka tapu taua mea me tōna utu anō; e kore e utua kia hoki."

34 Ko ngā whakahau ēnei ki ngā tama a Īharaira i whakahaua e Ihowā ki a Mohi ki Maunga Hinai.

Wette oor die lossing en oor die tiendes.

1 VERDER het die Here met Moses gespreek en gesê:

2 Spreek met die kinders van Israel en sê vir hulle: As iemand 'n besondere gelofte aflê — mense aan die Heretoewy volgens jou skatting,

3 dan moet jou skatting vir 'n manspersoon van twintig tot sestig jaar, dan moet jou skatting vyftig sikkels silwer wees, volgens die sikkel van die heiligdom.

4 Maar is dit 'n vrou, dan moet jou skatting dertig sikkels wees.

5 En is dit iemand van vyf tot twintig jaar, dan moet jou skatting vir 'n manspersoon twintig sikkels wees en vir 'n vroulike tien sikkels.

6 Maar is dit iemand van 'n maand oud tot vyf jaar, dan moet jou skatting vir die manlike geslag vyf sikkels silwer wees en jou skatting vir die vroulike drie sikkels silwer.

7 En is dit iemand van sestig jaar oud en daarbo — is dit 'n manspersoon, dan moet jou skatting vyftien sikkels wees en vir 'n vrou tien sikkels.

8 Maar as hy te arm is vir die geskatte bedrag, moet hy voor die priester gestel word, sodat die priester hom kan skat; volgens wat hy kan bekostig wat die gelofte gedoen het, moet die priester hom skat.

9 En as dit vee is waarvan hulle aan die Here 'n offer kan bring, moet alles wat hy daarvan aan die Here gee, heilig wees.

10 Hy mag dit nie omwissel of omruil nie — 'n goeie vir 'n slegte of 'n slegte vir 'n goeie nie; maar as hy tog 'n dier vir 'n ander een omruil, moet dit en die geruilde heilig wees.

11 En as dit enige onrein stuk vee is waarvan hulle aan die Here geen offer mag bring nie, moet hy die dier voor die priester stel,

12 en die priester moet dit skat of dit goed of sleg is; na jou skatting, priester, so sal dit wees.

13 Maar as hy dit wil los, moet hy die vyfde deel daarvan bo jou skatting byvoeg.

14 En as iemand sy huis as heilige gawe aan die Here toewy, moet die priester dit skat of dit goed of sleg is; soos die priester dit skat, so moet dit bly.

15 En as hy wat dit geheilig het, sy huis wil los, moet hy die vyfde deel van die geld van jou skatting daar byvoeg; dan sal dit syne wees.

16 En as iemand 'n stuk land van sy besitting aan die Here heilig, moet jou skatting wees volgens die saad wat gesaai word: 'n homer garssaad op vyftig sikkels silwer.

17 As hy sy stuk land van die jubeljaar af heilig — volgens jou skatting, so moet dit bly.

18 Maar as hy sy stuk land ná die jubeljaar heilig, moet die priester vir hom die geld bereken na die jare wat tot die volgende jubeljaar oor is; en dit moet van jou skatting afgetrek word.

19 En as hy wat die stuk land geheilig het, dit beslis wil los, moet hy die vyfde deel van die geld van jou skatting daar byvoeg; en dit sal syne bly.

20 En as hy die stuk land nie los nie, of as hy die stuk land aan 'n ander verkoop, mag dit nie meer gelos word nie;

21 maar die stuk land moet, as dit in die jubeljaar vry word, aan die Here heilig wees soos 'n stuk land onder die ban; die besit daarvan kom aan die priester toe.

22 En as hy aan die Here 'n stuk land heilig wat hy gekoop het, wat nie van die land van sy besitting is nie,

23 moet die priester vir hom die bedrag van die skatting tot die jubeljaar bereken; en hy moet op dieselfde dag die skatting gee as 'n heilige gawe aan die Here.

24 In die jubeljaar moet die stuk land terugkom aan hom van wie hy dit gekoop het, aan hom wat in besit was van die stuk land.

25 En alles wat jy skat, moet volgens die sikkel van die heiligdom wees; die sikkel moet twintig gera wees.

26 Maar die eersgeborene van 'n dier wat as eersgeborene aan die Here behoort, dit mag niemand heilig nie; of dit 'n bees is of 'n stuk kleinvee — dit behoort aan die Here.

27 Maar is dit van 'n onrein dier, dan moet hy dit na jou skatting loskoop en die vyfde deel daarvan byvoeg; en as dit nie gelos word nie, moet dit na jou skatting verkoop word.

28 Maar niks van die bangoed wat iemand aan die Here wy, van alles wat aan hom behoort — mense of vee of grond wat in sy besit is — mag verkoop of gelos word nie. Al die bangoed moet aan die Here hoogheilig wees.

29 Elkeen wat onder die ban is, wat onder die mense met die ban getref is, mag nie losgekoop word nie; hy moet sekerlik gedood word.

30 Ook al die tiendes van die land, van die graan van die land, van die vrugte van die bome, behoort aan die Here; dit is heilig aan die Here.

31 Maar as iemand van sy tiende iets wil los, moet hy die vyfde deel daarvan byvoeg.

32 Wat betref al die tiendes van beeste en kleinvee — alles wat onder die herderstaf deurgaan — die tiende moet aan die Here heilig wees.

33 Hulle mag nie ondersoek of dit goed of sleg is nie, en dit nie omruil nie; maar as hulle dit tog omruil, moet dit en die geruilde heilig wees; dit mag nie gelos word nie.

34 Dit is die gebooie wat die Here Moses by die berg Sinai vir die kinders van Israel beveel het.