Ehetere 9

Te Patunga o ngā Hoariri o ngā Hūrai

1 Nā, i te tekau mā rua o ngā marama, arā i te marama Arara, i te tekau mā toru o ngā rā, i te mea ka tata te mahia te kupu a te kīngi, me tāna ture, i te rā anō i hua ai ngā hoariri o ngā Hūrai ka taea e rātou. Otiia, i puta kē anō, nō te mea i taea e ngā Hūrai te hunga i kino ki a rātou. 2 Ka huihui ngā Hūrai ki ō rātou pā i ngā kāwanatanga katoa a Kīngi Ahahueruha, he mea kia pā ai ngā ringa ki te hunga e whai ana kia mate rātou; ā, kīhai tētahi i tū ki tō rātou aroaro; kua tau hoki tō rātou wehi ki ngā iwi katoa. 3 Ā, ko ngā rangatira katoa o ngā kāwanatanga, me ngā kāwana, me ngā kāwana iti, me ngā kaimahi i te mahi a te kīngi, i āwhina i ngā Hūrai; nō te mea kua tau te wehi o Mororekai ki a rātou. 4 He nui hoki a Mororekai i roto i te whare o te kīngi, ā, i pakū tōna rongo ki ngā kāwanatanga katoa; kua nui haere hoki taua tangata, a Mororekai.

5 Nā, patua iho e ngā Hūrai ō rātou hoariri katoa ki te hoari, he parekura, he whakangaromanga; meatia ana e rātou tā rātou i pai ai ki te hunga i kino ki a rātou. 6 I Huhana anō, i te whare kīngi, e rima rau ngā tāngata i patua, i whakangaromia e ngā Hūrai. 7 Ko Parahanarata anō, ko Rarapono, ko Ahapata, 8 ko Porata, ko Araria, ko Arirata, 9 ko Paramahata, ko Arihai, ko Arirai, ko Waietata, 10 ko ngā tama kotahi tekau a Hāmana tama a Hamerata, a te hoariri o ngā Hūrai, patua iho e rātou; kīhai ia ō rātou ringa i pā ki ngā taonga.

11 I taua rā ka kawea ki te kīngi te tokomaha o te hunga i patua ki Huhana, ki te whare kīngi. 12 Nā, ka mea te kīngi ki a Kuīni Ehetere, "E rima rau ngā tāngata kua patua nei e ngā Hūrai, huna rawa ki Huhana, ki te whare kīngi, me ngā tama kotahi tekau a Hāmana; i pēhea rā rātou i ērā kāwanatanga a te kīngi? He aha hoki tāu e mea nei māu? Ka hoatu hoki ki a koe. He aha ake tāu e tono ai? Ā, ka meatia."

13 Anō rā ko Ehetere, "Ki te pai te kīngi, tukua ngā Hūrai i Huhana, āpōpō kia mea i ngā mea o te ture o tēnei rā, kia whakairihia ngā tama kotahi tekau a Hāmana ki runga ki te rākau."

14 Nā, ka mea te kīngi kia meatia tēnei, ā, ka hōmai te ture i Huhana, nā, whakairihia ana ngā tama kotahi tekau a Hāmana. 15 Ā, i huihui ngā Hūrai i Huhana, i te tekau mā whā anō o ngā rā o te marama Arara, ā, e toru rau ngā tāngata i patua e rātou i Huhana; kīhai ia ō rātou ringa i pā ki ngā taonga.

16 Nā, ko ērā atu Hūrai o ngā kāwanatanga a te kīngi, i huihui rātou, ā, tū ana ki runga, kia ora ai rātou. Nā, ka tā ō rātou manawa i ō rātou hoariri, ā, patua iho e rātou o te hunga i kino ki a rātou e whitu tekau mā rima mano; kīhai anō ia ō rātou ringa i pā ki ngā taonga. 17 I meinga tēnei i te tekau mā toru anō o ngā rā o te marama Arara; i te tekau mā whā hoki ka tā te manawa, waiho iho e rātou hei rā mō te kai hākari, mō te hari.

Te Hākari o Pūrimi

18 Engari ko ngā Hūrai i Huhana, i huihui i te tekau mā toru o ngā rā o taua marama, i te tekau mā whā anō, ā, nō te tekau mā rima ka whakatā; waiho iho e rātou hei rā mō te kai hākari, mō te hari.

19 Nā reira ngā Hūrai e noho ana i ngā pā koraha, i ngā pā taiepakore, i mea ai ko te tekau mā whā o ngā rā o te marama Arara hei rā mō te hari, mō te kai hākari, hei rā pai, e tuku tahua ai tētahi ki tētahi.

20 Nā, ka tuhituhia e Mororekai ēnei mea katoa, ā, tukua ana e ia ngā pukapuka ki ngā Hūrai katoa o ngā kāwanatanga katoa a Kīngi Ahahueruha, ki ngā mea e tata ana, ki ngā mea i tawhiti, 21 kia whakapūmautia te tikanga mā rātou, kia whakaritea te tekau mā whā o ngā rā o te marama Arara, me te tekau mā rima anō o ngā rā o taua marama, i ia tau, i ia tau, 22 kia rite ki ngā rā i tā ai te manawa o ngā Hūrai i ō rātou hoariri, ki te marama anō i puta kē ai tō rātou tangi hei hari, tō rātou pōuri hei rā pai, kia meinga hei rā kai hākari, hei rā hari, e tukua ai ētahi wāhi mā tētahi, mā tētahi, me ētahi mea anō mā ngā rawakore.

23 Nā, whakaae ana ngā Hūrai kia mahia ngā mea i tīmataia nei e rātou, ngā mea anō i tuhituhia e Mororekai ki a rātou.

24 He mea mō tā Hāmana tama a Hamerata Akaki, ko te hoariri nei ia o ngā Hūrai katoa; whakaaroa ana e ia he hē mō ngā Hūrai, kia hunā rātou; ā, makā ana e ia he Puri – arā he rota – mō rātou kia whakamōtītia, kia hunā. 25 Nō te taenga ia o taua mea ki te aroaro o te kīngi, ka whakahau ia, nā te pukapuka, kia hoki te whakaaro kino i whakaaroa e ia mō ngā Hūrai ki runga ki tōna pane ake, ā, tāronatia ana ia, rātou ko āna tama, ki runga ki te tārawa. 26 Nā reira i huaina ai aua rā ko Purimi, nō te ingoa nei, nō Puri. Nā reira anō, nō ngā kupu katoa o tēnei pukapuka, nō tā rātou anō i kite ai o tēnei mea, nō ngā mea anō i pā ki a rātou, 27 i whakapūmau ai ngā Hūrai i te tikanga, i whakaae ai hei mea mā rātou, mā ō rātou uri, mā te hunga anō hoki e honoa ki a rātou, hei mea e kore e whakatakā, kia whakaritea ēnei rā e rua, kia pērā anō me te mea i tuhituhia, i te wā anō e tika ai i tēnei tau, i tēnei tau. 28 Kia maharatia anō ēnei rā, kia mahia e ngā whakatupuranga katoa e ngā hapū katoa, e ngā kāwanatanga katoa, e ngā pā katoa, kia kaua anō ēnei rā o Purimi e ngaro i roto i ngā Hūrai, me te maharatanga ki aua rā kia kaua e mahue i ō rātou uri.

29 Kātahi ka tuhituhi a Kuīni Ehetere, tā Apihaira tamāhine, a Mororekai Hūrai anō, whakapau rawa tō rāua mana, kia whakapūmautia tēnei pukapuka tuarua o Purimi. 30 Ā, i tukua e ia he pukapuka ki ngā Hūrai katoa, ki ngā kāwanatanga kotahi rau e rua tekau mā whitu o te kīngitanga o Ahahueruha, nō te rangimārie ngā kupu, nō te pono 31 kia whakapūmautia ēnei rā o Purimi i ngā wā e tika ai, kia pērā me tā Mororekai Hūrai rāua ko Kuīni Ehetere i whakatakoto ai mā rātou; me tā rātou anō i whakatakoto ai hei tikanga mā rātou, mā ō rātou uri, arā ngā nohopuku, me tā rātou tangi. 32 Nā, whakapūmautia ana ēnei meatanga Purimi e te kupu a Ehetere; tuhituhia iho ki te pukapuka.

Die Jode verslaan baie van hulle vyande, ook die tien seuns van Haman.

1 EN in die twaalfde maand, dit is die maand Adar, op die dertiende dag daarvan, toe die bevel van die koning en sy wet uitgevoer sou word, op die dag toe die vyande van die Jode gehoop het om hulle te oorweldig — maar dit net omgekeerd was, sodat juis die Jode hulle haters sou oorweldig —

2 het die Jode saamgekom in hulle stede in al die provinsies van koning Ahasvéros om die hand te slaan aan die wat hulle onheil gesoek het; en niemand het voor hulle standgehou nie, want die skrik vir hulle het op al die volke geval.

3 En al die vorste van die provinsies en die landvoogde en die goewerneurs en die beamptes van die koning het die Jode ondersteun, want die skrik vir Mórdegai het op hulle geval.

4 Want Mórdegai was groot in die paleis van die koning, en sy gerug het deur al die provinsies gegaan, omdat die man Mórdegai al groter geword het.

5 En die Jode het onder hulle vyande 'n slagting aangerig deur die swaard en deur doodslag en verdelging, en met hulle haters na hulle goedvinde gehandel.

6 En in die vesting Susan het die Jode vyfhonderd man gedood en uitgeroei;

7 en Parsandáta en Dalfon en Aspáta,

8 en Poráta en Adálja en Aridáta,

9 en Parmásta en Arísai en Arídai en Waisáta,

10 die tien seuns van Haman, die seun van Hammedáta, die teëstander van die Jode, het hulle gedood, maar na die buit hulle hand nie uitgesteek nie.

11 Op dieselfde dag het die getal van die wat in die vesting Susan gedood is, voor die koning gekom;

12 en die koning het aan koningin Ester gesê: In die vesting Susan het die Jode vyfhonderd man gedood en uitgeroei benewens die tien seuns van Haman; wat sou hulle wel in die ander provinsies van die koning gedoen het? Wat is dan jou bede? — dit sal jou toegestaan word. En wat is verder jou versoek? — daaraan sal voldoen word.

13 Toe sê Ester: As die koning dit goedvind, laat môre ook aan die Jode wat in Susan is, toegestaan word om te handel volgens die wet wat geld vir vandag; en laat hulle die tien seuns van Haman aan die galg ophang.

14 En die koning het bevel gegee om so te doen; en 'n wet is in Susan uitgevaardig, en hulle het die tien seuns van Haman opgehang.

15 En die Jode wat in Susan was, het ook op die veertiende dag van die maand Adar saamgekom; en hulle het in Susan driehonderd man gedood, maar na die buit hulle hand nie uitgesteek nie.

16 En die ander Jode wat in die provinsies van die koning was, het saamgekom en hulle lewe verdedig en gerus van hul vyande; en hulle het onder hul haters vyf-en-sewentigduisend omgebring, maar na die buit hulle hand nie uitgesteek nie.

17 Dit was op die dertiende dag van die maand Adar; en op die veertiende daarvan het hulle gerus en dit 'n dag van maaltyd en vrolikheid gemaak.

18 Maar die Jode wat in Susan was, het op die dertiende en die veertiende daarvan byeengekom, en op die vyftiende daarvan gerus, sodat hulle dit 'n dag van maaltyd en vrolikheid gemaak het.

19 Daarom maak die Jode wat buite in die onbemuurde stede woon, van die veertiende dag van die maand Adar 'n dag van vrolikheid en maaltyd en 'n feesdag waarop hulle mekaar lekkernye stuur.

Instelling van die Purimfees.

20 EN Mórdegai het hierdie dinge opgeskrywe en briewe gestuur aan al die Jode wat in al die provinsies van koning Ahasvéros was, die wat naby en die wat ver was,

21 om vir hulle vas te stel dat hulle elke jaar die veertiende dag van die maand Adar en die vyftiende daarvan moes vier —

22 as die dae waarop die Jode rus gekry het van hulle vyande, en die maand wat vir hulle van kommer in vrolikheid en van rou in 'n feesdag verander is — dat hulle daar dae van maaltyd en vrolikheid van moes maak en om mekaar lekkernye en aan die armes gawes te stuur.

23 En die Jode het as insetting aangeneem wat hulle begin het om te doen en wat Mórdegai aan hulle geskryf het.

24 Want Haman, die seun van Hammedáta, die Agagiet, teëstander van al die Jode, het 'n plan beraam teen die Jode om hulle uit te roei, en die Pur, dit is die lot, gewerp om hulle te vernietig en hulle uit te roei.

25 Maar toe dit voor die koning kom, het hy skriftelik bevel gegee dat sy goddelose plan wat hy teen die Jode uitgedink het, op sy eie hoof moes neerkom; en hulle het hom en sy seuns aan die galg opgehang.

26 Daarom noem hulle dié dae Purim, na die naam Pur. Hierom, vanweë al die woorde van daardie brief en wat hulle self daarvan gesien het en wat hulle oorgekom het,

27 het die Jode vasgestel en as insetting aangeneem vir hulle en hulle nageslag en vir almal wat hulle by hulle sou aansluit, sodat dit onherroeplik sou wees, dat hulle dié twee dae al jare sou hou volgens die voorskrif daaromtrent en op die bepaalde tyd;

28 en dat dié dae herdenk en gehou moet word in al die geslagte, families, provinsies en stede, en dat dié Purim-dae onder die Jode nie afgeskaf mag word nie en die gedagtenis daaraan onder hulle nageslag nie mag ophou nie.

29 En koningin Ester, die dogter van Abígail, en die Jood Mórdegai het met alle nadruk geskrywe om hierdie tweede brief oor die Purim krag te verleen.

30 En hy het briewe gestuur aan al die Jode in die honderd-sewen-en-twintig provinsies, die koninkryk van Ahasvéros, woorde van vrede en trou,

31 om dié Purim-dae op hulle bepaalde tye vas te stel soos die Jood Mórdegai en koningin Ester dit vir hulle verorden het, en soos hulle vir hulself en hul nageslag die voorskrifte aangaande die vastyd en die daarby behorende weeklag vasgestel het.

32 En die bevel van Ester het die voorskrifte vir hierdie Purim vasgestel, en dit is in 'n boek geskrywe.