Hēmi 4

Whakahoanga me te Ao

1 Nō hea ngā pakanga me ngā ngangaretanga i roto i a koutou? He teka ianei nō tēnei, nō ō koutou hiahia e whawhai ana i roto i ō koutou wāhi? 2 E hiahia ana koutou, heoi, kāhore e whai rawa; e patu ana koutou. E minamina ana, ā, kāhore e whiwhi. E ngangare ana, e whawhai ana, heoi, kāhore e whai rawa, nō te mea kāhore koutou e īnoi. 3 E īnoi ana koutou, ā, kāhore e riro i a koutou, nō te mea e īnoi hē ana koutou, kia whakapaua ai ki ō koutou hiahia.

4 E ngā tāngata pūremu, e ngā wāhine pūremu, kāhore ianei koutou e mātau ko te aroha o te ao he hoariritanga ki te Atua? Nā, ko te tangata e hiahia ana kia meinga hei hoa aroha mō te ao, e mea ana i a ia hei hoariri ki te Atua. 5 Ki tō koutou whakaaro he kōrero noa rānei tā te karaipiture, "E hiahia ana rānei te Wairua, i meinga nei e ia kia noho i roto i a tātou, kia tae rawa ki te hae"? 6 Nui atu ia tāna hōmai i te aroha noa; koia tāna e mea nei,

"Ka pakeke te Atua ki tā te hunga whakapehapeha,

ka hōmai ia i te aroha noa ki te hunga ngākau pāpaku."

7 Nā, kia ngohengohe koutou ki tā te Atua. Tūria atu te rēwera, ā, ka oma atu ia i a koutou. 8 Whakatata atu ki te Atua, ā, ka whakatata mai ia ki a koutou. Horoia ō koutou ringaringa, e te hunga hara. Meinga ō koutou ngākau kia hēkore, e te hunga ngākau rua. 9 Kia pōuri koutou, kia puta te auē, te tangi. Kia puta kē tō koutou kata hei auē, tō koutou hari hei āhua whakapoururu. 10 Whakapāpaku koutou ki te aroaro o te Ariki, ā, māna koutou e whakateitei ake.

He Whakatūpato kei Whakawā tētahi i tētahi

11 Kāti te ngautuarā tētahi ki tētahi, e ōku tēina. Ko te tangata e ngautuarā ana ki tōna teina, e whakahē ana hoki i tōna teina, e ngautuarā ana ia ki te ture, e whakahē ana i te ture; ki te whakahē ia koe i te ture, ehara koe i te kaimahi i te ture, engari he kaiwhakawā. 12 Kotahi tonu te kaiwhakatakoto ture, kei a ia te kaha hei whakaora, hei whakangaro. Ko wai rā koe e whakahē nā i tērā atu?

He Whakatūpato mō te Whakamanamana

13 Tēnā, e te hunga e mea nei, "Hei āianei, hei āpōpō, ka haere mātou ki te pā rā, ā, ka noho ki reira, kia kotahi tau, ka hokohoko, ka whiwhi ki te taonga!" 14 Kāhore nā hoki koutou e mātau ki ngā mea o āpōpō. He aha oti tō koutou ora? He kohu rā, he iti nei te wā e puta mai ai, ā, kua memeha atu. 15 Te mea rā koutou, "Ki te pai te Ariki, ā, ka ora mātou, ka mea i tēnei mea, i tērā mea rānei." 16 Tēnei ia koutou te whakamanamana nei ki ā koutou kupu whakaputa; he kino taua tū whakamanamana katoa.

17 Nā, ko te tangata e mātau ana ki te mea i te pai, ā, kāhore e meatia e ia he hara tērā nōna.

Verset teen oorheersing deur die hartstogte.

1 WAARVANDAAN kom oorloë en vegterye onder julle? Kom hulle nie hiervandaan, van julle welluste wat in julle lede stryd voer nie?

2 Julle begeer en julle het nie, julle pleeg moord en is naywerig en julle kan niks verkry nie. Julle veg en maak oorlog, en julle het nie, omdat julle nie bid nie.

3 Julle bid en julle ontvang nie, omdat julle verkeerd bid, om dit in julle welluste deur te bring.

4 Egbrekers en egbreeksters, weet julle nie dat die vriendskap van die wêreld vyandskap teen God is nie? Wie dan 'n vriend van die wêreld wil wees, word 'n vyand van God.

5 Of meen julle dat die Skrif tevergeefs sê: Met jaloersheid begeer die Gees wat in ons woon?

6 Maar Hy gee groter genade; daarom sê Hy: God weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy genade.

7 Onderwerp julle dan aan God; weerstaan die duiwel, en hy sal van julle wegvlug.

8 Nader tot God, en Hy sal tot julle nader. Reinig die hande, julle sondaars, en suiwer die harte, julle dubbelhartiges!

9 Weeklaag, treur en ween. Laat julle gelag in treurigheid verander word en julle blydskap in bedruktheid.

10 Verneder julle voor die Here, en Hy sal julle verhoog.

11 Broeders, moenie van mekaar kwaad spreek nie. Dié wat kwaad spreek van sy broeder en sy broeder oordeel, spreek kwaad van die wet en oordeel die wet; en as jy die wet oordeel, is jy nie 'n dader van die wet nie, maar 'n regter.

12 Een is die Wetgewer, Hy wat mag het om te red en te verderf. Maar jy, wie is jy wat 'n ander oordeel?

Onsekerheid van menslike planne.

13 KOM nou, julle wat sê: Vandag of môre sal ons na dié en dié stad gaan en daar een jaar deurbring en handel drywe en wins maak —

14 julle wat nie eens weet wat môre sal gebeur nie. Want hoedanig is julle lewe? Dit is tog maar 'n damp wat vir 'n kort tydjie verskyn en daarna verdwyn.

15 In plaas dat julle sê: As die Here wil en ons lewe, dan sal ons dit of dat doen.

16 Maar nou roem julle in jul grootpratery. Al sulke roem is verkeerd.

17 Wie dan weet om goed te doen en dit nie doen nie, vir hom is dit sonde.