Ehetere 7

1 Heoi, kua tae te kīngi rāua ko Hāmana ki te hākari, ki te kuīni, ki a Ehetere, 2 ā, ka mea anō te kīngi ki a Ehetere i te rua o ngā rā, i te mea e inu wāina ana, "He aha tāu e mea nei māu, e Kuīni Ehetere? Ka hoatu hoki ki a koe. He aha hoki tāu e tono ai? Ahakoa ko te hāwhe o te kīngitanga, ka meatia."

3 Kātahi ka whakautu a Kuīni Ehetere, ka mea, "Ki te mea kua manakohia ahau e koe, e te kīngi, ā, ki te pai te kīngi; ko tāku e mea ai māku, ko ahau kia whakaorangia, ko tāku e tono nei māku, ko tōku iwi. 4 Kua oti hoki mātou, ahau me tōku iwi, te hoko kia whakangaromia, kia whakamatea, kia hunā. Otiia me i hokona mātou hei pononga tāne, hei pononga wāhine, kua whakarongo puku ahau. E kore anō ia e rite i te hoariri ngā mea a te kīngi ka maumauria nei."

5 Kātahi ka utua e Kīngi Ahahueruha, ka mea ki a Kuīni Ehetere, "Ko wai rā? Kei hea rā te tangata i pokanoa nei tōna ngākau ki te mea i tēnei mea?"

6 Anō rā ko Ehetere, "He hoariri, he hoa whawhai, anei ko te Hāmana kino nei." Kātahi ka mataku a Hāmana i te aroaro o te kīngi rāua ko te kuīni. 7 Nā, whakatika ana te kīngi, i te inumanga wāina, he riri hoki nōna, ā, haere ana ki te kāri o te whare. Ko Hāmana hoki, tū tonu ki te īnoi ki a Kuīni Ehetere mōna kia whakaorangia; i kite hoki ia kua takoto te hē mōna i te kīngi.

8 Kātahi ka hoki te kīngi i te kāri o te whare ki te whare inu wāina, nā, ko Hāmana kua takoto ki te takotoranga o Ehetere.

Kātahi ka mea te kīngi, "E takotoria anō rānei e ia te kuīni i tōku aroaro i te whare?"

Puta ana te kupu i te māngai o te kīngi, ka hīpokina e rātou te mata o Hāmana. 9 Kātahi ka mea a Harapona, tētahi o ngā rangatira rūma i te aroaro o te kīngi, "Nanā, te tārawa e rima tekau whatīanga te tiketike, i hangā e Hāmana mō Mororekai, nāna nei te kupu pai mō te kīngi, e tū rā i te whare o Hāmana."

Anō rā ko te kīngi, "Tāronatia ia ki runga." 10 Heoi, tāronatia ana a Hāmana ki runga ki te tārawa i oti rā i a ia mō Mororekai, ā, ka māriri iho te riri o te kīngi.

Haman word deur Ester aangekla en ter dood gebring.

1 TOE die koning en Haman inkom om saam met koningin Ester die feesmaal te hou,

2 sê die koning aan Ester ook op die tweede dag, terwyl hulle wyn drink: Wat is jou bede, koningin Ester? — dit sal jou toegestaan word. En wat is jou versoek? Al was dit die helfte van die koninkryk — daaraan sal voldoen word.

3 En koningin Ester antwoord en sê: As ek genade in u oë gevind het, o koning, en as die koning dit goedvind, laat my lewe my geskenk word op my bede en my volk op my versoek.

4 Want ons is verkoop, ek en my volk, om verdelg, gedood en uitgeroei te word. Was ons nog as slawe en slavinne verkoop, dan sou ek geswyg het, maar hierdie ramp sal onder die verliese van die koning sy weerga nie hê nie.

5 Toe spreek koning Ahasvéros en sê aan koningin Ester: Wie is hy, en waar is hy wie se hart hom ingegee het om so te maak?

6 En Ester sê: Die teëstander en vyand is hierdie slegte Haman! Toe skrik Haman voor die koning en die koningin.

7 En die koning het in sy woede van die wynmaaltyd opgestaan en na die tuin van die paleis gegaan, terwyl Haman daar bly staan om van koningin Ester die behoud van sy lewe af te smeek; want hy het gesien dat die onheil oor hom by die koning vas besluit was.

8 Toe die koning uit die tuin van die paleis in die saal van die wynmaaltyd terugkom, en Haman juis op die rusbank neergeval het waar Ester op sit, sê die koning: Wil hy die koningin ook nog geweld aandoen by my in die huis? Die woord was nouliks uit die mond van die koning of hulle het die gesig van Haman bedek.

9 Daarop sê Harbóna, een van die hofdienaars voor die koning: Daar staan reeds die galg wat Haman laat maak het vir Mórdegai wat ten voordele van die koning gespreek het, by die huis van Haman, vyftig el hoog! Toe sê die koning: Hang hom daaraan op!

10 En hulle het Haman opgehang aan die galg wat hy vir Mórdegai opgerig het, en die woede van die koning het bedaar.