Te Pōhiri Tuatahi o Ehetere ki tētahi Hākari
1 Nā, i te toru o ngā rā ka kākahuria e Ehetere ōna kākahu kuīni, ā, tū ana ia i te marae o roto o te whare o te kīngi, i te ritenga atu o te whare o te kīngi; ko te kīngi hoki e noho ana i runga i te torōna o tōna kīngitanga i te whare kīngi, i te ritenga mai o te tatau o te whare. 2 Ā, i te kitenga atu o te kīngi i a Ehetere, i te kuīni, e tū ana i te marae ka manakohia ia e ia, ā, ka torona mai e te kīngi te hēpeta kōura i tōna ringa ki a Ehetere. Heoi, ka whakatata atu a Ehetere, ā, ka pā ki te pito o te hēpeta.
3 Kātahi ka mea te kīngi ki a ia, "He aha tāu mea, e te kuīni, e Ehetere? He aha hoki te mea e tonoa nei e koe? Ahakoa ko te hāwhe o te kīngitanga, ka hoatu ki a koe."
4 Anō rā ko Ehetere, "Ki te mea he pai ki tā te kīngi, kia haere mai te kīngi rāua ko Hāmana āianei ki te hākari kua oti i ahau te taka māna."
5 Anō rā ko te kīngi, "Whakahohorotia a Hāmana hei mea i tā Ehetere i kī ai."
Nā, haere ana te kīngi rāua ko Hāmana ki te hākari kua oti nei te takā e Ehetere. 6 Ā, ka mea te kīngi ki a Ehetere i te mea e inu wāina ana, "He aha tāu e mea nei māu? Ka hoatu anō ki a koe. He aha hoki tāu e tono nei? Ahakoa ko te hāwhe o te kīngitanga, ka meatia."
7 Kātahi ka whakautu a Ehetere, ka mea, "Ko tāku i mea ai māku, ko tāku i tono ai. 8 Ki te mea kua manakohia ahau e te kīngi, ki te pai te kīngi kia hōmai tāku i mea ai māku, kia meatia tāku i tono ai, me haere mai te kīngi rāua ko Hāmana ki te hākari e takā e ahau mā rāua; ā, āpōpō ka whakaritea e ahau te kupu a te kīngi."
He Tārawa mā Mororekai
9 Nā, ka puta atu a Hāmana ki waho i taua rā, me te koa, me te pai o te ngākau. Kei te kitenga ia o Hāmana i a Mororekai i te Kūwaha o te Kīngi, ā, kīhai tērā i whakatika, i oraora ki a ia, kī tonu a Hāmana i te riri ki a Mororekai. 10 Otiia i whakamanawanui a Hāmana, ā, hoki ana ki tōna whare.
Ā, ka tonoa e ia he tangata ki te tiki i ōna hoa, i tāna wahine hoki, i a Herehe. 11 Ā, kōrerotia ana e Hāmana ki a rātou te korōria o ōna taonga, te tokomaha o āna tamariki, me a te kīngi whakanuinga katoa i a ia, me tāna whakanekehanga i a ia ki runga ake i ngā rangatira, i ngā tāngata a te kīngi. 12 I mea anō a Hāmana, "He pono kīhai tētahi i tukua mai e te kuīni, e Ehetere hei hoa mō te kīngi ki te hākari i takā e ia, ko ahau anake; kua kīia mai anō ahau hei hoa atu mō te kīngi ki a ia āpōpō. 13 Heoi, kāhore he pai o tēnei katoa ki ahau, i ahau e kite tonu ana i te Hūrai, i a Mororekai, e noho ana i te Kūwaha o te Kīngi."
14 Kātahi ka kī atu tāna wahine, a Herehe, rātou ko ōna hoa katoa ki a ia, "Me hanga he tārawa, kia rima tekau whatīanga te tiketike, ā, i te ata māu e kī atu ki te kīngi kia tāronatia a Mororekai ki runga; kātahi koe ka haere koa ai, kōrua ko te kīngi ki te hākari." Nā, pai tonu taua kupu ki a Hāmana, ā, ka meinga e ia kia hangā taua tārawa.
1 OP die derde dag het Ester haar koninklik aangetrek en gaan staan in die binneste voorhof van die paleis van die koning, teenoor die saal van die koning, terwyl die koning op sy koninklike troon sit in die koninklike saal, teenoor die ingang van die saal.
2 En net toe die koning koningin Ester in die voorhof sien staan, het sy genade in sy oë gevind; en die koning het die goue septer wat in sy hand was, na Ester uitgesteek; en Ester het nader gekom en die punt van die septer aangeraak.
3 Toe sê die koning vir haar: Wat wil jy hê, koningin Ester, of wat is jou versoek? Al was dit ook die helfte van die koninkryk — dit sal jou gegee word.
4 Daarop antwoord Ester: As die koning dit goedvind, laat die koning dan vandag met Haman na die maaltyd kom wat ek vir hom berei het.
5 En die koning sê: Bring Haman gou, dat ons kan handel volgens die woord van Ester! En die koning en Haman het gegaan na die maaltyd wat Ester berei het.
6 En terwyl hulle wyn drink, sê die koning vir Ester: Wat is jou bede? — dit sal jou toegestaan word. En wat is jou versoek? Al was dit ook die helfte van die koninkryk — daaraan sal voldoen word.
7 Daarop antwoord Ester en sê: My bede en my versoek is:
8 As ek genade gevind het in die oë van die koning, en as die koning dit goedvind om my bede toe te staan en aan my versoek te voldoen, laat die koning en Haman na die maaltyd kom wat ek vir hulle sal berei, dan sal ek môre na die wens van die koning handel.
9 En op dié dag het Haman bly en opgeruimd heengegaan; maar toe Haman Mórdegai in die poort van die koning sien en dat hy nie opstaan of vir hom bevrees is nie, was Haman met woede vervul teen Mórdegai.
Haman wil Mórdegai laat ophang, maar word gedwing om hom grootliks te eer.
10 MAAR Haman het hom bedwing; en toe hy by sy huis kom, laat hy sy vriende en sy vrou Seres haal;
11 en Haman vertel hulle van die heerlikheid van sy rykdom en van die veelheid van sy seuns en van alles waarin die koning hom groot gemaak het en hoe hy hom verhef het bo die vorste en die dienaars van die koning.
12 Verder sê Haman: Selfs het koningin Ester niemand saam met die koning na die maaltyd laat kom wat sy aangerig het nie, as net vir my, en ook vir môre is ek deur haar genooi saam met die koning.
13 Maar dit alles baat my niks, solank as ek die Jood Mórdegai in die poort van die koning sien sit.
14 Toe sê sy vrou Seres en al sy vriende vir hom: Laat hulle 'n galg van vyftig el hoog maak, en sê môre vroeg aan die koning dat hulle Mórdegai daaraan moet ophang; gaan dan vrolik saam met die koning na die maaltyd. Dié woord het Haman geval, en hy het die galg laat maak.