Ihāia 32

He Kīngi e Tika ana te Whakahaere

1 Nanā, ka kīngi te kīngi i runga i te tika,

ka whakahaere tikanga anō ngā rangatira i runga i te whakawā.

2 Ā, ka ai he tangata hei kuhunga ina pā te hau,

hei piringa kei mate i te tūpuhi;

ka rite ki ngā awa wai i te wāhi maroke,

ki te ata o te kōhatu nui i te whenua ngaunga rā.

3 Nā, e kore e atarua ngā kanohi o te hunga kite;

ka whakarongo anō te hunga i te taringa rongo.

4 Ka mātauria anō te mātauranga e te ngākau o te hunga pōnānā,

ā, ka hohoro te arero o ngā reo kīkiki ki te kōrero mārama.

5 E kore te wairangi e kīia i muri he ohaoha,

e kore anō te kaiponu e kīia he atawhai.

6 Ka kōrero hoki te tangata nanakia i te nanakia,

ā, ka mahi tōna ngākau i te kino,

kia whakahāwea ai ki te tapu,

kia puta kē ai tāna kōrero ki a Ihowā,

kia noho tahanga ai i a ia te wairua o te tangata matekai,

kia mōtī ai hoki he wai mō te tangata matewai.

7 He kino hoki ngā hanga a te kaiponu;

e whakatakotoria ana e ia he whakaaro kino,

he kōrero teka e hē ai te hunga iti,

ahakoa e tika ana anō ngā kōrero a te rawakore.

8 He ohaoha ia ngā tikanga a te ohaoha;

ā, ka ū ia ki ngā mahi ohaoha.

Ngā Wāhine o Hiruhārama

9 Whakatika e ngā wāhine e noho pai ana,

whakarongo ki tōku reo;

e ngā tamāhine whakaarokore,

kia whai taringa, ki āku kupu.

10 He maha ngā rā i tua atu i te tau

e raruraru ai koutou, e ngā wāhine maharakore;

nō te mea ka kore te whakinga wāina,

e kore hoki e tae mai te kohikohinga.

11 E wiri, e ngā wāhine e noho hūmārie ana;

pōkaikaha noa iho, e te hunga maharakore;

whakarērea ngā kākahu, noho tahanga,

whītikiria he kākahu taratara ki ō koutou hope.

12 Ka papaki rātou ki ngā uma mō ngā māra ātaahua,

mō te wāina hua,

13 ka puta ake te tātarāmoa me te tūmatakuru

ki te oneone o tāku iwi,

inā, ki runga ki ngā whare koa katoa

o te pā hari.

14 Nō te mea ka mahue te whare kīngi,

ka whakarērea te pā tokomaha;

ko te puke me te pourewa

ka waiho hei ana ā ake ake,

hei mea e koa ai ngā kāihe mohoao,

hei wāhi kai mā ngā kāhui;

15 kia ringihia mai rā anō i runga te wairua ki a tātou,

kia meinga rā anō te koraha hei māra whai hua,

kia kīia anō te māra whai hua he ngahere.

Te Rangimārie o te Kīngitanga a Ihowā

16 Ko reira te whakawā noho ai ki te koraha,

ā, hei kāinga te māra hua mō te tika.

17 Ā, ko te mahi a te tika he rongo mau;

ko te whakaotinga o te tika he āta noho, he ngākau ū ā ake ake.

18 Ka noho hoki tāku iwi ki te nohoanga o te rongo mau,

ki ngā kāinga e ū ai te ngākau,

ki ngā okiokinga hūmārie.

19 Ka tārere iho ia te whatu i te hinganga o te ngahere;

ā, ka whakahoroa rawatia te pā ki raro.

20 Anō te hari o koutou,

o te hunga e whakatō ana ki te taha o ngā wai katoa,

e tuku atu ana i ngā waewae o te kau, o te kāihe.

Die Messiaanse heilstaat.

1 KYK, 'n koning sal regeer in geregtigheid, en die vorste sal heers volgens reg.

2 En elkeen sal wees soos 'n toevlug teen die wind en 'n skuiling teen die stortreën, soos waterstrome in 'n dor streek, soos die skaduwee van 'n swaar rots in 'n land wat versmag.

3 Dan sal nie meer verblind wees die oë van die wat sien nie; en die ore van hulle wat hoor, sal luister;

4 en die hart van die onbedagsames sal leer om te verstaan, en die tong van die hakkelaars sal gou wees om duidelik te spreek;

5 die dwaas sal nie meer 'n edele genoem word nie, en van die skelm sal nie gesê word dat hy vernaam is nie.

6 Want 'n dwaas spreek dwaasheid en sy hart bring onheil voort, deur goddeloosheid te bedrywe en dwaling te spreek oor die Here, deur die begeerte van die hongerige onvervuld te laat en die drank van die dorstige te laat ontbreek.

7 En die skelm — sy middele is sleg, hý beraam skandelike dade om die ellendiges te ruïneer met leuentaal, ook as die behoeftige spreek wat reg is.

8 Maar die edele beraam edele dade, en hý hou stand in wat edel is.

Valse en ware gerustheid.

9 STAAN op, geruste vroue, hoor my stem! Sorgelose dogters, luister na my woord!

10 'n Jaar en 'n paar dae — en julle sal sidder, sorgelose dogters! Want dit is gedaan met die druiwe-oes, daar sal geen insameling van vrugte kom nie.

11 Bewe, geruste vroue! Sidder, sorgelose dogters! Trek julle uit, ontbloot julle en gord rougewade om julle lendene.

12 Hulle slaan op die bors vanweë die begeerlike velde, vanweë die vrugbare wingerdstok;

13 vanweë die akkers van my volk wat met dorings en distels opskiet, ja, vanweë al die huise van vreugde van die uitgelate stad.

14 Want die paleis is verlate, die stadsgewoel is in eensaamheid verander; die Heuwel en die Wagtoring dien as spelonke vir ewig, 'n vreugde vir die wilde-esels, 'n weiveld vir die troppe vee —

15 totdat oor ons uitgegiet word die Gees uit die hoogte; dan word die woestyn 'n vrugteboord, en die vrugteboord self word vir 'n bos gereken.

16 En die reg woon in die woestyn, en die geregtigheid hou verblyf in die vrugteboord.

17 En die werking van die geregtigheid sal vrede wees, en die voortbrengsel van die geregtigheid rus en veiligheid tot in ewigheid.

18 En my volk sal woon in 'n plek van vrede en in veilige wonings en in plekke van ongestoorde rus.

19 Maar dit sal hael as die bos inmekaarstort en die stad wegsak in die laagte.

20 Welgeluksalig is julle wat by alle waters saai, wat die voet van os en esel vry laat loop!