Ihāia 15

He Poropititanga mō Moapa

1 Ko te poropititanga mō Moapa:

He pō kotahi ka ngaro a Ara o Moapa,

ā, kore iho!

He pō anō hoki, ka ngaro a Kiri o Moapa,

ā, kore iho!

2 Kua riro ia ki runga ki Paiti, ki Ripono,

ki ngā wāhi tiketike tangi ai;

ka auētia e Moapa a Nepo rāua ko Merepa.

He mea moremore katoa ō rātou māhunga,

tapahi rawa ngā kumikumi katoa.

3 Ko ō rātou whītiki i ō rātou ara he kākahu taratara;

ka auē rātou katoa i runga i ō rātou whare,

i ō rātou waharoa,

nui atu te tangi.

4 Ka hāmama hoki a Hehepona rāua ko Ereare;

ka rangona tō rātou reo i Iahata rawa.

Nō reira hāmama ana ngā mau patu o Moapa;

ka wiri tōna wairua i roto i a ia.

5 E tangi ana tōku ngākau ki a Moapa;

rere ana ōna rangatira ki Toara,

ki Ekarata Herihia.

He tangi nei hoki tā rātou i te pikitanga ki Rūhiti,

i te mea e piki ana i reira;

i te ara hoki ki Horonaimi

ka pā tā rātou karanga o te ngaromanga.

6 Ka takoto kau noa ngā wai o Nimirimi;

kua maroke hoki te tarutaru,

kua mate te otaota,

kāhore he mea e tupu ana.

7 Nā, ko ā rātou mea maha,

me ā rātou mea i te rongoā,

ka kawea e rātou ki te awa i ngā wirou.

8 Kua taiāwhiotia hoki

ngā rohe o Moapa e te karanga;

kua tae tōna auē ki Ekeraima,

tōna auē ki Peererimi.

9 Kei te kī hoki ngā wai o Rimono i te toto;

tērā atu tāku e whakapā ai ki Rimono –

he raiona ki ngā oranga o Moapa,

ki ngā mōrehu anō o te whenua.

Die ondergang van Moab.

1 GODSPRAAK oor Moab. Waarlik, in die nag is Ar-Moab verwoes, vernietig! Waarlik, in die nag is Kir-Moab verwoes, vernietig!

2 Hulle gaan op na die tempel, en Dibon na die hoogtes om te ween; Moab huil op Nebo en in Medéba; op al hulle hoofde is 'n kaalte, elke baard is afgeskeer.

3 Op hul strate het hulle rouklere aangegord; op hulle dakke en op hulle pleine huil alles en smelt weg in geween.

4 Hesbon en Eleále skreeu, hulle stem word gehoor tot Jahas toe; daarom hef die gewapende manne van Moab 'n angsgeskreeu aan, sy siel sidder.

5 My hart skreeu oor Moab, sy vlugtelinge kom tot by Soar, Eglat-Selísia. Want die hoogte van Luhit beklim hulle met geween; ja, op pad na Horonáim laat hulle 'n geskreeu van verwoesting weerklink;

6 want die waters van Nimrim word 'n woesteny, ja, die gras is verdor, die grasspruitjies het vergaan, daar is geen groenigheid nie.

7 Daarom gaan hulle die oorwins wat hulle gemaak het, en hulle voorraad, oor die Wilgerspruit dra.

8 Want die geskreeu gaan rond in die grondgebied van Moab, sy gehuil tot by Eglaim en sy gehuil tot by Beër-Elim.

9 Want die waters van Dimon is vol bloed; want Ek sal oor Dimon nog meer bring, 'n leeu oor dié van Moab wat ontvlug het, en oor die oorblyfsel van die land.