Hoera 2

1 Whakatangihia te tētere ki Hiona;

hei whakaoho ki tōku maunga tapu!

Kia wiri ngā tāngata katoa o te whenua;

kei te haere mai hoki te rā o Ihowā, kua tata –

2 he rā pōuri, he rā tukupū,

he rā kapua, he pōuri kerekere!

Ānō ko te ata kua hōrapa noa atu i runga i ngā maunga;

he iwi nui, kaha,

kāhore ōna rite i mua,

kāhore hoki he pērā i ngā wā

i muri ā taea noatia ngā tau o ngā whakatupuranga maha.

3 I mua i a rātou ko te ahi e kai ana,

i muri i a rātou ko te mura e ngiha ana.

Ko te whenua i mua i a rātou me te mea ko te kāri o Erene,

ā, i muri i a rātou he koraha ururua;

āe rā, kāhore he mea i puta i a rātou.

4 Ko tō rātou āhua kei tō ngā hōiho;

ko tā rātou oma rite tonu ki tā te kaieke hōiho.

5 E peke ana rātou, ānō ko te haruru o ngā hāriata

i runga i ngā tihi o ngā maunga,

ānō ko te haruru o te mura ahi

e kai ana i te kakau wīti,

ki te iwi kaha

kua oti te whakarārangi mō te whawhai.

6 Ka mamae ngā iwi i tō rātou aroaro;

ka kōmā ngā kanohi katoa.

7 Ko tā rātou oma rite tonu ki tā ngā mārohirohi;

ko tā rātou piki i te taiepa rite tonu ki tā ngā tāngata whawhai.

Haere tonu rātou i tōna ara, i tōna ara,

kāhore ō rātou ara e korara.

8 Kāhore tētahi e tutetute i tōna hoa;

ka haere rātou i tōna ara, i tōna ara;

ā, ka huaki rātou mā roto i ngā rākau o te riri,

ā, kāhore e tapeka i tō rātou ara.

9 Ka peke rātou ki runga ki te pā;

ka oma rātou i runga i te taiepa.

Ka piki rātou ki roto ki ngā whare;

ka tomo rātou i ngā matapihi, ānō he tāhae.

10 Rū ana te whenua i tō rātou aroaro;

wiri ana ngā rangi.

Ko te rā me te marama, pōuri tonu,

ka mutu anō te titi o ngā whetū.

11 Nā, ka puaki te reo o Ihowā

i te aroaro o tāna ope;

nui atu hoki tāna puni!

He kaha hoki ia e mahi nei i tāna kupu.

He nui nei hoki te rā o Ihowā,

he wehi rawa;

ko wai e kaha ake ki reira?

He Karanga ki te Rīpenetā

12 "Otiia ināianei nei anō," e ai tā Ihowā,

"tahuri koutou ki ahau, ō koutou ngākau katoa,

i runga anō i te nohopuku, i te tangi, i te auē."

13 Haea hoki ō koutou ngākau,

hāunga ō koutou kākahu.

Ā, tahuri ki a Ihowā, ki tō koutou Atua,

he aroha hoki tōna, he mahi tohu,

he pūhoi ki te riri, he nui tōna atawhai,

ā, e rīpenetā ana ia ki te kino.

14 Ko wai ka tohu, tērā pea ka tahuri,

ka puta kē ōna whakaaro,

ā, ka mahue he manaaki i muri i a ia,

arā he whakahere totokore, he ringihanga

mā Ihowā, mā tō koutou Atua?

15 Whakatangihia te tētere ki Hiona,

whakatapua he nohopuku,

karangatia he hui nui;

16 whakaminea te iwi,

whakatapua te whakaminenga,

tāwhiua mai ngā kaumātua,

whakaminea ngā tamariki,

rātou ko ngā mea ngote ū.

Kia puta te tāne mārena hou i roto i tōna rūma,

te wahine mārena hou i roto i tōna whare moenga.

17 Kia tangi ngā tohunga, ngā minita a Ihowā,

ki te takiwā o te whakamahau, o te āta.

Me te kī atu anō, "Tohungia, e Ihowā, tāu iwi,

kaua anō tōu kāinga tupu e tukua ki te ingoa kino,

kia meinga ko ngā tauiwi hei rangatira mō rātou.

Kia kōrerotia hei aha i roto i ngā iwi,

‘Kei hea tō rātou Atua?’ "

Ka Whakahokia e Ihowā te Mōmonatanga ki te Whenua

18 Kātahi ka hae a Ihowā ki tōna whenua,

ka manawapā ki tāna iwi.

19 Ā, ka whakahoki mai a Ihowā,

ka kī mai ki tāna iwi:

"Tēnei ahau te tuku atu nei

i te wīti ki a koutou, i te wāina, i te hinu,

e mākona ai koutou;

e kore anō e tuku i a koutou ā muri nei

hei ingoa kino i roto i ngā tauiwi.

20 "Engari, ka mea ahau kia matara atu i a koutou te ope o te raki,

ka āia atu anō ia e ahau ki te whenua waikore, maroke rawa;

ko tōna mata, anga tonu ki te moana i te rāwhiti,

ko tōna tuarā ki te moana i te uru;

ā, ka puta ake tōna piro,

ka puta ake anō tōna haunga kino,

he nui hoki nō āna mahi."

21 Kaua e wehi, e te oneone;

whakamanamana, kia koa;

nō te mea he nunui ngā mahi a Ihowā!

22 Kaua e wehi, e ngā kararehe o te pārae;

ka pihi hoki ngā tarutaru o te koraha,

ka hua te rākau i ōna hua,

e tukua mai anō tōna kaha e te piki, e te wāina.

23 Nā, whakamanamana, e ngā tama a Hiona,

kia koa ki a Ihowā, ki tō koutou Atua;

ka tika hoki tāna hōmai i tō mua ua ki a koutou,

ā, ka meinga e ia te ua, tō mua ua, me tō muri ua,

kia heke iho mā koutou i te marama tuatahi.

24 Ā, ka kapi ngā patunga wīti i te wīti;

ko te wāina anō me te hinu o ngā waka, pūrena tonu.

25 "Ā, ka whakahokia mai e ahau ki a koutou

ngā tau i kainga e te māwhitiwhiti,

e te tātarakihi, e te moka, e te whangawhanga,

e tāku ope nui i tukua atu e ahau ki a koutou.

26 "Ka kai noa atu anō koutou, ka mākona,

ka whakamoemiti hoki ki te ingoa o Ihowā, o tō koutou Atua,

mō tāna mahi whakamīharo ki a koutou.

E kore anō tāku iwi e whakamā ā ake ake.

27 Ā, ka mōhio koutou kei waenga ahau i a Īharaira,

ko Ihowā hoki ahau, ko tō koutou Atua, kāhore atu hoki.

E kore anō tāku iwi

e whakamā, ā ake ake."

Ka Ringihia te Wairua o Ihowā

28 "Nā, tēnei ake,

ka ringihia e ahau tōku wairua ki ngā kikokiko katoa,

ā, e poropiti ā koutou tama, ā koutou tamāhine,

ka moemoeā ō koutou kaumātua,

ā, ka kitea te kitenga e ā koutou taitamariki.

29 I aua rā anō ka ringihia e ahau tōku wairua

ki ngā pononga tāne, ki ngā pononga wāhine.

30 Ka hoatu anō e ahau he mea whakamīharo i te rangi,

i te whenua, he toto,

he kāpura, he pou paowa.

31 Ka rerekē te rā, ka pōuri,

ka whakatoto te marama,

i te mea kīanō i puta mai te rā nui, te rā wehi o Ihowā.

32 Nā, ko te hunga katoa e karanga ana

ki te ingoa o Ihowā, ka mawhiti.

Nō te mea hei Maunga Hiona, hei Hiruhārama,

ētahi e mawhiti ana,

pērā me tā Ihowā i kī ai,

ā, i roto anō i ngā mōrehu

ētahi e karangatia ana e Ihowā."

Ernstige oproep tot bekering.

1 BLAAS die basuin op Sion, en blaas alarm op my heilige berg! Laat al die inwoners van die land bewe, want die dag van die Here kom, want hy is naby —

2 'n dag van duisternis en donkerheid, 'n dag van wolke en wolkenag; soos die môreskemering, uitgesprei oor die berge, kom 'n talryke en magtige volk, wat van oudsher sy gelyke nie gehad het nie en dit hierna ook nie sal hê tot in die jare van die verste geslagte nie.

3 Voor hom uit verteer 'n vuur, en agter hom brand 'n vlam; voor hom lyk die land soos die tuin van Eden, en agter hom is dit 'n woeste wildernis; ook kan niks daaraan ontkom nie.

4 Sy voorkoms is soos dié van perde, en net soos ryperde so hardloop hulle.

5 Soos die gedruis van waens huppel hulle oor die bergtoppe, soos die geknetter van 'n vuurvlam wat die kaf verteer, soos 'n magtige volk wat vir die geveg opgestel is.

6 Vir hom bewe die volke van angs, alle aangesigte verbleek.

7 Soos helde hardloop hulle, soos krygsmanne klim hulle op die muur, en elkeen gaan sy eie koers; hulle verander nie van pad nie.

8 En die een druk nie die ander nie; elkeen gaan sy eie pad; en tussen wapens deur val hulle; maar hulle bly in gelid.

9 Hulle oorval die stad, hulle hardloop op die muur, hulle klim in die huise, hulle dring by die vensters in soos 'n dief.

10 Voor hulle bewe die aarde, sidder die hemel; die son en die maan word swart, en die sterre trek hulle glans in.

11 En die Here verhef sy stem voor sy leërmag uit; want geweldig groot is sy leër, ja, magtig die uitvoerder van sy woord. Want die dag van die Here is groot en uitermate vreeslik, en wie kan dit verdra?

12 Maar selfs nou nog, spreek die Here, bekeer julle tot My met julle hele hart, en met vas en geween en rouklag.

13 En skeur julle hart en nie julle klere nie, en bekeer julle tot die Here julle God; want Hy is genadig en barmhartig, lankmoedig en groot van goedertierenheid, en Een wat berou het oor die onheil;

14 wie weet of dit Hom nie weer sal berou nie, sodat Hy 'n seën sal agterlaat — 'n spysoffer en 'n drankoffer aan die Here julle God.

15 Blaas die basuin op Sion, heilig 'n vasdag, roep 'n vergadering saam!

16 Versamel die volk, heilig die gemeente, vergader die oudstes, versamel die kinders en die suiglinge! Laat die bruidegom uit sy kamer uitgaan en die bruid uit haar slaapvertrek.

17 Laat die priesters, die dienaars van die Here, tussen die voorportaal en die altaar ween en sê: o Here, spaar u volk, en gee u erfdeel nie oor aan smaadheid, dat die nasies met hulle spot nie; waarom sou hulle onder die volke sê: Waar is hulle God?

Belofte van oorvloed.

18 TOE het die Here geywer vir sy land en sy volk verskoon.

19 En die Here het geantwoord en aan sy volk gesê: Kyk, Ek stuur vir julle koring en mos en olie, sodat julle daarvan versadig word, en Ek maak julle nie meer tot 'n voorwerp van smaad onder die nasies nie.

20 Ja, Ek sal die sprinkaanswerm, uit die noorde afkomstig, van julle af wegjaag en dit wegdrywe na 'n dor en woeste land; sy voorhoede na die Oostelike See en sy agterhoede na die Westelike See toe. En sy stank sal opstyg, en 'n slegte reuk uit hom opgaan; want hy het alte groot dinge gedoen.

21 Wees nie bevrees nie, o aarde, juig en wees bly, want die Here doen groot dinge!

22 Wees nie bevrees nie, diere van die veld, want die weivelde van die woestyn spruit uit, want die bome dra hulle vrugte, die vyeboom en die wingerdstok lewer hulle drag!

23 En julle, kinders van Sion, juig en wees bly in die Here julle God, want Hy gee julle die leraar tot geregtigheid en laat op julle neerdaal die reën, die vroeë reëns en die laat reëns, soos voorheen.

24 Dan sal die dorsvloere vol koring wees en die parskuipe van mos en olie oorloop.

25 En Ek sal julle vergoed die jare wat die treksprinkaan, die voetganger, die kaalvreter en die afknyper verslind het — my groot leërmag wat Ek teen julle gestuur het.

26 Dan sal julle oorvloedig eet en versadig wees en die Naam van die Here julle God prys wat wonderbaar met julle gehandel het, en my volk sal in ewigheid nie beskaamd staan nie.

27 En julle sal weet dat Ek in die midde van Israel is, en dat Ek die Here julle God is, en niemand anders nie; en my volk sal in ewigheid nie beskaamd staan nie.

28 En daarna sal Ek my Gees uitgiet op alle vlees, en julle seuns en julle dogters sal profeteer, julle ou mense drome droom, julle jongelinge gesigte sien.

29 En ook op die diensknegte en op die diensmaagde sal Ek in dié dae my Gees uitgiet.

30 En Ek sal wondertekens gee aan die hemel en op die aarde: bloed en vuur en rookpilare.

31 Die son sal verander word in duisternis en die maan in bloed, voordat die groot en deurlugtige dag van die Here kom.

32 En elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word; want op die berg Sion en in Jerusalem sal daar ontkoming wees soos die Here gesê het, en onder die vrygeraaktes die wat die Here sal roep.