Hoera 1

1 Ko te kupu a Ihowā i puta mai ki a Hoera tama a Petuere.

He Tangi mō te Urupatu o ngā Huanga Kai

2 Whakarongo ki tēnei, e ngā kaumātua,

kia whai taringa, e ngā tāngata katoa o te whenua.

I ō koutou rā rānei tēnei,

i ngā rā rānei o ō koutou mātua?

3 Kōrerotia taua mea ki ā koutou tamariki,

mā ā koutou tamariki anō hoki e kōrero ki ā rātou tamariki,

ā, mā ā rātou tamariki e kōrero ki tētahi atu whakatupuranga.

4 Ko te toenga a te whangawhanga

pau ake i te māwhitiwhiti;

ko te toenga a te māwhitiwhiti

pau ake i te tātarakihi;

ā, ko te toenga a te tātarakihi

pau ake i te moka.

5 E ara, e te hunga haurangi, e tangi;

auē, e ngā kaiinu wāina katoa,

ki te wāina hou;

kua whakakorea nei hoki mā ō koutou māngai.

6 Kei te haere mai tētahi iwi ki tōku whenua,

he kaha, e kore e taea te tatau;

ko ōna niho he niho raiona,

he niho pūrākau ōna nō te raiona kātua.

7 Kore ake i a ia tāku wāina,

ko tāku piki tīhorea ake e ia;

poto rawa te peha i a ia, ākiri rawa;

ko ōna manga meinga ana kia mā.

8 E tangi, kia rite ki te tamahine kua oti te whītiki ki te kākahu taratara,

e tangi ana ki te makau o tōna tamāhinetanga.

9 Kua whakakāhoretia te whakahere totokore me te ringihanga

i roto i te whare o Ihowā.

Kei te tangi ngā tohunga,

ngā minita a Ihowā.

10 Kua hē te māra,

kei te tangi te oneone;

nō te mea kua mate te wīti,

kua maroke te wāina hou,

kua kahakore te hinu.

11 Kia whakamā, e ngā kaingaki whenua;

auē, e ngā kaimahi wāina,

mō te wīti, mō te pārei;

kua kore nei hoki ngā hua o te māra.

12 Kua maroke te wāina,

kua pūtokitoki te piki;

ko te pamekaranete, ko te nīkau, ko te āporo –

ko ngā rākau katoa o te whenua, kua maroke;

kua maroke nei hoki te koa

i roto i ngā tamariki a te tangata.

He Karanga ki te Rēpenatā me te Īnoi

13 Tātua i a koutou ki te kākahu taratara, e tangi, e koutou e ngā tohunga;

auē, e ngā minita o te āta.

Haere mai, hei te mea taratara he kākahu mō koutou i te pō,

e ngā minita o tōku Atua.

Kua kore nei hoki te whakahere totokore

me te ringihanga i roto i te whare o tō koutou Atua.

14 Whakatapua he nohopuku,

karangatia he hui nui.

Whakaminea ngā kaumātua,

ngā tāngata katoa o te whenua,

ki te whare o Ihowā, o tō koutou Atua,

ka karanga ki a Ihowā.

15 Auē te mate o taua rā nei!

Kua tata hoki te rā o Ihowā,

ka rite hoki tōna putanga mai

ki te whakangaromanga a te Kaha Rawa.

16 He teka ianei kua hātepea atu te kai

i mua atu i ō tātou kanohi,

āe rā, te koa, me te whakamanamana

i roto i te whare o tō tātou Atua?

17 Kua pirau te purapura i raro i ngā pōkurukuru;

kua takoto kau ngā whare kai,

kua pākarukaru ngā whare wīti;

nō te mea kua ngingio te wīti.

18 Anō te auē o ngā kararehe!

Raruraru ana ngā kāhui kau

i te kore wāhi kai mā rātou;

āe rā, ko ngā kāhui hipi he noa iho.

19 E Ihowā, ka karanga ahau ki a koe.

Kua pau hoki i te ahi

ngā wāhi kai o te koraha,

kua wera i te mura

ngā rākau katoa o te pārae.

20 Āe rā, kei te tangi hoki ngā kararehe o te pārae ki a koe;

nō te mea kua maroke ngā awa wai,

kua pau hoki i te ahi

ngā wāhi kai o te koraha.

Die sprinkaanplaag en droogte.

1 DIE woord van die Here wat tot Joël, die seun van Pétuel, gekom het.

2 Hoor dit, o oudstes, en luister, alle inwoners van die land! Het so iets ooit in julle dae of in die dae van julle vaders plaasgevind?

3 Vertel daarvan aan julle kinders, en julle kinders aan hulle kinders, en húlle kinders aan die volgende geslag:

4 Wat die afknyper laat oorbly het, het die treksprinkaan verslind; en wat die treksprinkaan laat oorbly het, het die voetganger verslind; en wat die voetganger laat oorbly het, het die kaalvreter verslind.

5 Word wakker, julle dronkaards, en ween! En huil, al julle wyndrinkers! Oor die mos, omdat dit van julle mond weggeruk is.

6 Want 'n sterk en ontelbare nasie het opgetrek oor my land; sy tande is leeutande, en dit kan byt soos 'n leeuin.

7 Dit het my wingerdstok verwoes en my vyeboom versplinter; dit het ál sy bas afgeskil en weggegooi; die lote daarvan het wit geword.

8 Weeklaag soos 'n jonkvrou wat oor die bruidegom van haar jeug met 'n roukleed omgord is.

9 Spysoffer en drankoffer is ontruk aan die huis van die Here; die priesters, die dienaars van die Here, treur.

10 Die veld is verwoes, die akkerland treur; want die koring is verwoes, die mos het weggedroog, die olie het verdwyn.

11 Die landbouers staan beskaamd, die wynboere weeklaag oor die koring en oor die gars, omdat die oes op die land verlore is.

12 Die wingerdstok het verdor, en die vyeboom het verwelk; die granaat, ook die palm en die appelboom, al die bome van die land het verdor; want beskaamd is die vreugde, weg van die mensekinders af.

13 Omgord julle en klaag, o priesters! Huil, dienaars van die altaar! Kom, vernag in rouklere, dienaars van my God! Want die spysoffer en die drankoffer is geweer van die huis van julle God.

14 Heilig 'n vasdag, roep 'n vergadering saam! Versamel die oudstes, alle inwoners van die land in die huis van die Here julle God, en roep tot die Here.

15 Ag, die dag! Want naby is die dag van die Here, en hy kom soos 'n verwoesting van die Almagtige.

16 Is die spys nie weggeruk voor ons oë nie, blydskap en gejuig weg uit die huis van onse God?

17 Die graankorrels het weggekrimp onder hulle kluite, die voorraadkamers is verwoes, die graanbakke afgebreek, want die koring het verdor.

18 Hoe sug die vee! Die troppe beeste is onrustig, want daar is geen weiveld vir hulle nie; ook die troppe kleinvee moet boet.

19 Tot U, o Here, roep ek, want 'n vuur het die weivelde van die woestyn verteer, en 'n vlam het al die bome van die veld aan die brand gesteek.

20 Selfs die diere van die veld smag na U; want die waterstrome het opgedroog, en 'n vuur het die weivelde van die woestyn verteer.