Hoera 3

Ka Whakawātia e te Atua ngā Iwi Katoa

1 "Nō te mea, nanā, i aua rā, i taua wā

e whakahokia ai e ahau a Hūrā rāua ko Hiruhārama i te whakarau,

2 ka huihuia e ahau ngā iwi katoa,

ka kawea ki raro ki te raorao o Iehohāpata;

ā, ka tohe ahau ki a rātou ki reira mō tāku iwi,

mō tōku kāinga tupu, mō Īharaira

i whakamararatia nei e rātou ki roto ki ngā iwi,

ā, wāwāhia ana e rātou tōku whenua.

3 Ā, kua maka rota rātou mō tāku iwi;

ā, kua hoatu e rātou te tama hei utu mō te wahine kairau,

ā, kua hokona e rātou he kōtiro ki te wāina,

hei inu mā rātou.

4 "Āe rā, he aha koutou ki ahau, e Tāira, e Hairona, e ngā rohe katoa o Pirihitia? E hōmai rānei e koutou he utu ki ahau? Nā, ki te hōmai e koutou, he utu ki ahau, hohoro tonu, kakama tonu tāku whakahoki i te utu ki runga ki tō koutou māhunga. 5 Mō koutou i tango i tāku hiriwa, i tāku kōura, ā, kawea ana e koutou āku mea pai e matenuitia ana ki roto ki ō koutou temepara. 6 Ā, hokona ana e koutou ngā tama a Hūrā, ngā tama o Hiruhārama, ki ngā tama a ngā Kariki, kia matara atu ai rātou i tō rātou rohe.

7 "Nanā, ka ara mai rātou i ahau i te wāhi i hokona atu ai rātou e koutou, ka meinga anō e ahau kia hoki tō koutou utu ki runga ki ō koutou māhunga. 8 Ka hokona anō e ahau ā koutou tama, ā koutou tamāhine, ki te ringa o ngā tama a Hūrā, ā, mā rātou e hoko ki ngā tāngata o Hēpā, ki te iwi i tawhiti." Nā Ihowā hoki te kupu.

Te Whakawātanga i te Raorao o Iehohāpata

9 Karangatia tēnei e koutou i roto i ngā tauiwi:

Kia rite ngā mea mō te whawhai,

whakaohokia ngā mārohirohi,

kia whakatata mai ngā tāngata whawhai katoa,

kia haere mai rātou.

10 Patupatua ā koutou hea parau hei hoari,

ā koutou toronaihi hei tao;

me kī ake te ngoikore, "He kaha ahau."

11 Kia hohoro, ka haere mai,

e ngā tauiwi katoa tawhio noa,

ka huihui i a koutou.

Meinga kia heke iho āu mārohirohi ki reira, e Ihowā.

12 "Kia whakaohokia ngā tauiwi,

kia haere hoki rātou ki te raorao o Iehohāpata.

Ka noho hoki ahau ki reira ki te whakawā

mō ngā tauiwi katoa ā taka noa.

13 Kuhua te toronaihi ki roto,

kua pakari hoki te wīti.

Haere mai, takahia;

kua kī hoki te poka wāina,

pūrena tonu ngā waka wāina;

he nui hoki tō rātou kino."

14 He tini, he tini whāioio

kei te raorao whakaoti tikanga!

Kua tata nei hoki te rā o Ihowā

i te raorao whakaoti tikanga.

15 Ka pōuri te rā me te marama,

ka kore anō te titi o ngā whetū.

16 Ā, ka hāmama a Ihowā i Hiona,

ka puaki tōna reo i Hiruhārama;

ā, ka wiri ngā rangi me te whenua;

otirā ko Ihowā he piringa mō tōna iwi,

he pā kaha mō ngā tama a Īharaira.

Ka Manaakitia e Ihowā Tāna Iwi

17 "Ā, ka mōhio koutou ko Ihowā ahau, ko tō koutou Atua

e noho nei i Hiona, i tōku maunga tapu:

kātahi a Hiruhārama ka tapu,

ā, heoi anō hāereerenga o ngā tautāngata i reira.

18 "I taua rā ka māturuturu iho te wāina hou o ngā maunga,

ka rerengia ngā pukepuke e te waiū,

ka rere ngā wai o ngā awa katoa o Hūrā;

ā, ka pupū mai he puna i roto i te whare o Ihowā,

hei whakamākūkū i te raorao o Hitimi.

19 Hei ururua a Īhipa,

hei koraha a Ēroma, ururua rawa,

mō te mahi tutū ki ngā tama a Hūrā,

mō tā rātou whakaheke i te toto harakore ki tō rātou whenua.

20 Ka noho tonu ia a Hūrā ake ake,

a Hiruhārama, a tērā whakatupuranga, tērā whakatupuranga.

21 Ka mā anō i ahau tō rātou toto kīhai i mā i ahau;

e noho ana hoki a Ihowā ki Hiona."

Oordeel oor die vyande van die Here; seëninge oor sy volk.

1 WANT kyk, in dié dae en in dié tyd wanneer Ek die lot van Juda en Jerusalem verander,

2 sal Ek al die nasies versamel en hulle na die dal van Jósafat laat aftrek, om daar met hulle 'n strafgerig te hou ter wille van my volk en my erfdeel Israel wat hulle onder die nasies verstrooi het, en my land wat hulle verdeel het.

3 En oor my volk het hulle die lot gewerp en 'n jong seun weggegee vir 'n hoer en 'n meisie verkoop vir wyn en dit gedrink.

4 En ook, wat het julle met My te doen, o Tirus en Sidon en al die landstreke van Filistéa? Wil julle My iets vergelde, of wil julle My iets aandoen? Gou, ylings sal Ek julle dade op julle hoof laat neerkom.

5 Want julle het my silwer en my goud geneem en my kosbare skatte na julle tempels gebring.

6 Verder het julle die kinders van Juda en die kinders van Jerusalem aan die kinders van Jawan verkoop, om hulle ver van hul grondgebied te verwyder.

7 Kyk, Ek sal hulle laat opstaan uit die plek waarheen julle hulle verkoop het, en julle dade op julle hoof laat neerkom.

8 En Ek sal julle seuns en julle dogters aan die kinders van Juda verkoop, en dié sal hulle verkoop aan die Sabeërs, aan 'n verafgeleë volk; want die Here het dit gespreek.

9 Roep dit uit onder die nasies, heilig 'n oorlog! Wek die helde op, laat al die krygsmanne nader kom, opruk!

10 Smee van julle pikke swaarde en van julle snoeimesse spiese; laat die swakke sê: Ek is 'n held.

11 Haas julle en kom aan, alle nasies rondom, en versamel julle. Laat u helde, Here, daarheen aftrek!

12 Die nasies moet hulle klaarmaak en optrek na die dal van Jósafat; want daar sal Ek sit om gerig te hou oor al die nasies rondom.

13 Steek die sekel in, want die oes is ryp! Kom trap, want die parskuip is vol, die kuipe loop oor! Want hulle boosheid is groot.

14 Menigtes, menigtes in die dal van beslissing, want naby is die dag van die Here in die dal van beslissing!

15 Die son en die maan word duister, en die sterre trek hulle glans in.

16 En die Here brul uit Sion, en uit Jerusalem verhef Hy sy stem, sodat hemel en aarde bewe. Maar die Here sal 'n toevlug wees vir sy volk en 'n skuilplek vir die kinders van Israel.

17 Dan sal julle weet dat Ek die Here julle God is, wat woon op Sion, my heilige berg; dan sal Jerusalem 'n heiligdom wees waar geen vreemdes meer deur sal trek nie.

18 En op dié dag sal die berge drup van mos en die heuwels vloei van melk en al die spruitjies van Juda stroom van water; en uit die huis van die Here sal daar 'n fontein uitkom om die dal Sittim te besproei.

19 Egipte sal 'n woesteny word, en Edom 'n woeste wildernis wees, weens die geweld wat hulle die kinders van Juda aangedoen het, dat hulle onskuldige bloed in hul land vergiet het.

20 Maar Juda sal vir ewig bly, en Jerusalem van geslag tot geslag.

21 En Ek sal hulle bloed onskuldig verklaar, wat Ek tevore nie onskuldig verklaar het nie; en die Here sal op Sion bly woon.