Ihāia 8

Te Tama a Ihāia hei Tohu ki te Iwi

1 I kī mai anō a Ihowā ki ahau, "Tīkina atu tētahi papa nui māu, ka tuhituhi ki runga, ki te pene a te tangata, mō Mahereharara Hapaha. 2 Nā, māku e mea ētahi kaiwhakaatu pono hei whakaatu mō tāku, arā a Uria tohunga rāua ko Tekaria tama a Teperekia."

3 Nā, ko tāku haerenga atu ki te poropiti wahine, kua hapū, whānau ake he tama. Kātahi a Ihowā ka kī mai ki ahau, "Huaina tōna ingoa ko Mahereharara Hapaha. 4 Nō te mea mōhio rawa ake te tamaiti ki te karanga, ‘E tōku pāpā, e tōku whaea,’ ka riro ngā taonga o Ramahiku, me ngā mea parakete o Hamaria i te aroaro o te kīngi o Ahiria."

Ka Haere mai nei te Kīngi o Ahiria

5 I kōrero mai anō a Ihowā ki ahau, i mea:

6 "Nā, kua paopao nei tēnei iwi

ki ngā wai āta rere o Hiroa,

ā, e koa ana ki a Retini

rāua ko te tama a Remaria;

7 nā, tēnei te tākina mai nei e te Ariki

ngā wai o te awa ki runga ki a rātou, he kaha, he nui,

arā te kīngi o Ahiria, me tōna korōria katoa.

Ka ngawhā anō ia ki runga i ōna pareparenga katoa,

ka pari anō hoki ki runga i ōna tahatika katoa.

8 Ka rere tonu atu ia ki a Hūrā; ka puhake atu,

ā, ka puta; ka pā ki te kakī rawa;

ā, ka kapi i te rohanga o ōna parirau te whānuitanga o tōu whenua,

e Emānuera!"

9 E anga, ka whakatupu raruraru, e ngā iwi,

ā, ka pakaru rikiriki koutou;

kia whai taringa hoki,

e te hunga katoa o ngā whenua i tawhiti;

whītiki, ā, ka pakaru rikiriki koutou;

whītiki, ā, ka mongamonga noa koutou.

10 Whakatakotoria he whakaaro, ā, ka taka noa iho;

kōrerotia te kupu, e kore anō e tū;

kei a mātou nei hoki te Atua.

11 Ko tā Ihowā kōrero hoki tēnei ki ahau i runga i te ringa kaha, me tāna whakaako anō i ahau kia kaua e haere i te ara o tēnei iwi; i kī mai:

12 "Kaua e kī, ‘He hē te whakatakotoria nei;’

i ngā mea katoa e kī atu ai tēnei iwi,

he hē te whakatakotoria nei;

kaua hoki e wehi i tā rātou e wehi ai,

kaua anō e pāwera ki reira.

13 Ko Ihowā o ngā mano,

ko ia tā koutou e whakatapu ai;

ko ia hei wehi mā koutou,

ko ia hei pāwera mā koutou.

14 Ā, ka ai ia hei wāhi tapu;

hei kōhatu tūtukitanga waewae ia,

hei kāmaka e hinga ai ngā whare e rua o Īharaira,

hei rore anō hoki, hei māhanga ki ngā tāngata o Hiruhārama.

15 He tokomaha anō hoki o rātou e tūtuki te waewae ki reira;

e hinga, pakaru iho,

e māhangatia, mau tonu iho."

Ngā Ākonga a Ihāia

16 Takaia te whakaaturanga,

hīritia te ture i roto i āku ākonga.

17 Ā, ka tatari ahau ki a Ihowā

e huna nei i tōna mata ki te whare o Hākopa,

ka tūmanako atu ki a ia.

18 Nanā, ko mātou ko ngā tamariki hōmai nei e Ihowā ki ahau hei tohu, hei mea whakamīharo i roto i a Īharaira, he mea nā Ihowā o ngā mano e noho nei i Maunga Hiona.

19 Nā, ki te mea mai rātou ki a koutou, "Me rapu tikanga koutou i te hunga he atua māori nei ō rātou, i ngā matakite, i te hunga e kōwhetewhete ana, e ngunguru ana. Kaua ianei tētahi iwi e rapu tikanga ki tō rātou Atua? Me rapu atu rānei rātou ki ngā mea mate mō ngā mea ora, 20 ki te ture, ki te whakaaturanga?"

Ki te kore e rite tā rātou kōrero ki tēnei kupu, inā, kāhore he ata mō rātou. 21 Ā, ka tika anō rātou nā reira, ruha noa iho, e mate ana i te kai. I a rātou ka mate nei i te kai, ka tupu te riri, ā, ka kangā e rātou tō rātou kīngi, me tō rātou Atua. Ā, ka tahuri ō rātou kanohi whakarunga; 22 ā, ka titiro rātou ki te whenua, nā, he whakapāwera, he pōuri, ko te pōruru o te mamae; ā, ka āia atu rātou ki roto ki te pōuri kerekere.

'n Ander teken van die strafgerig.

1 VERDER het die Here aan my gesê: Neem vir jou 'n groot tafel en skrywe daarop met 'n mensegriffel: Netnou is daar buit, gou is daar roof;

2 en Ek wil vir My vertroubare getuies neem: Uría, die priester, en Sagaría, die seun van Jeberégja.

3 En ek het na die profetes gekom, en sy het swanger geword en 'n seun gebaar; en die Here het vir my gesê: Noem hom: Netnou is daar buit, gou is daar roof.

4 Want voordat die seuntjie kan roep: Vader! of: Moeder! sal hulle die rykdom van Damaskus en die buit van Samaría voor die koning van Assur bring.

5 Verder het die Here nog met my gespreek en gesê:

6 Omdat hierdie volk die waters van Silóa verag wat saggies vloei, en daar vreugde is saam met Resin en die seun van Remália —

7 kyk, daarom sal die Here oor hulle laat opkom die sterk en magtige waters van die Eufraat — die koning van Assur en al sy heerlikheid — en hy sal bo al sy beddings styg en gaan oor al sy walle;

8 en hy sal in Juda indring, instroom en oorloop; tot die nek toe sal hy kom; en die uitbreidinge van sy vlerke sal u land in sy breedte vul, o Immánuel!

9 Maak geraas, o volke, en — stort inmekaar; en luister, alle ver plekke van die aarde! Gord julle en — stort inmekaar; gord julle en — stort inmekaar.

10 Neem 'n besluit, en dit sal verydel word; maak 'n afspraak, en dit sal nie tot stand kom nie; want God is met ons!

11 Want so het die Here met my gespreek toe sy hand my oorweldig het en Hy my vermaan het om nie te wandel op die weg van hierdie volk nie, met die woorde:

12 Julle mag nie alles 'n sameswering noem wat hierdie volk 'n sameswering noem nie, en julle mag nie bevrees wees vir wat hulle vrees, of verskrik wees nie.

13 Die Here van die leërskare — Hom moet julle heilig, en laat Hy julle vrees en Hy julle verskrikking wees!

14 Dan sal Hy vir julle 'n heiligdom wees, maar 'n klip waar 'n mens teen stamp en 'n rots waar 'n mens oor struikel, vir die twee huise van Israel, 'n vangnet en 'n strik vir die inwoners van Jerusalem.

15 En baie onder hulle sal struikel en val en verbreek en verstrik en gevang word.

16 Bind die getuienis toe, verseël die wet in die hart van my leerlinge.

17 En ek sal wag op die Here, wat sy aangesig verberg vir die huis van Jakob, en op Hom hoop.

18 Hier is ek en die kinders wat die Here my gegee het — tot tekens en sinnebeelde is ons in Israel, vanweë die Here van die leërskare wat op die berg Sion woon.

19 En as hulle vir julle sê: Raadpleeg die geeste van afgestorwenes en die geeste wat waarsê, wat piep en mompel — moet 'n volk nie sy God raadpleeg nie; moet vir die lewendes die dooies gevra word?

20 Tot die wet en tot die getuienis! As hulle nie spreek volgens hierdie woord nie, is hulle 'n volk wat geen dageraad het nie.

21 Dan sal hulle deur die land trek, beswaard en honger; en as hulle honger het, sal hulle in toorn uitbreek en hulle koning en hulle God vloek; dan sal hulle na bo kyk,

22 ook die aarde aanskou, en kyk, daar sal benoudheid en duisternis wees! In jammernag en donkerheid is hulle gedrywe.

23 Want nie langer sal dit donker wees daar waar benoudheid is nie: in die eerste tyd het Hy die land Sébulon en die land Náftali in veragting gebring, en in die laaste tyd bring Hy tot eer die weg na die see, die oorkant van die Jordaan, die streek van die heidene.