Ihāia 21

He Poropititanga mō Papurōna, Ēroma, Arāpia hoki

1 Ko te poropititanga mō te koraha o te moana:

Ka rite ki ngā āwhiowhio i te tonga e pupuhi ana,

tōna haerenga mai i te koraha

i te whenua e wehingia ana.

2 He kino rawa te kitenga kua whakaaturia nei ki ahau;

kei te tinihanga te tangata tinihanga,

kei te pāhua te kaipāhua.

Whakaekea, e Erama whakapaea, e Meria mutu pū i ahau

ngā auētanga katoa o reira.

3 Nā reira kī tonu tōku hope i te mamae,

whakawiri rawa ngā mea e ngau nei i ahau,

ānō ko te whakawiringa o te wahine e whakawhānau ana;

mamae ana ahau, kore ake e rongo;

ohorere ana, kore ake e kite.

4 Kahekahe ana tōku manawa,

wehi ana i te whakamataku;

ko te ahiahi pō i hiahiatia e ahau,

puta ake ana hei mea e tūiri ai ahau.

5 Kei te whakapai rātou i te tēpu,

kua whakaritea he kaitūtei;

kei te kai rātou, kei te inu.

Whakatika, e ngā rangatira,

pania te whakangungu rākau.

6 Ko tā te Ariki kupu hoki tēnei ki ahau:

"Tīkina, whakatūria he kaitūtei,

māna e whakaatu tāna e kite ai.

7 Nā, ka kitea e ia te ope,

ngā kaieke hōiho tātaki rua,

he rōpū kāihe, he rōpū kāmera,

kia āta whakarongo mārie ia."

8 Kātahi tērā ka karanga, ānō he raiona:

"E tōku Ariki, kei runga ahau i te wāhi tūtei

e tū tonu ana i te awatea;

pau katoa anō ngā pō i ahau

e tū nei i tāku mahi tiaki.

9 Nanā, tēnei te haere mai nei he rōpū tāngata,

me ngā kaieke hōiho, he tātaki rua!

Nā, ka oho ia, ka mea,

‘Kua horo a Papurōna, kua horo;

ko ngā whakapakoko katoa anō o ōna atua,

wāwāhia iho ki te whenua.’ "

10 E tāku patunga wīti,

e te wīti o tāku patunga;

ko tāku i rongo ai ki a Ihowā o ngā mano, ki te Atua o Īharaira,

e whakaaturia nei e ahau ki a koutou.

11 Ko te poropititanga mō Rūma.

E karanga mai ana tētahi ki ahau i Heira,

"E te kaitūtei, ko te aha i te pō?

E te kaitūtei, ko te aha i te pō?"

12 Ka kī mai te kaitūtei:

"Kei te haere mai te ata rāua ko te pō.

Ki te uia e koutou, e ui;

hoki mai, haere mai."

13 Ko te poropititanga mō Arāpia.

Kei te ngahere i Arāpia he nohoanga mō koutou i te pō,

e ngā tira haere o Reranimi.

14 I kawea e rātou he wai mō te tangata e matewai ana;

i haere ngā tāngata o te whenua o Tema

ki te whakatau i ngā tāngata e rere ana, me tā rātou taro.

15 Ka rere mai hoki rātou i ngā hoari,

i te hoari kua oti te unu,

i te kōpere kua oti te whakapiko,

i te pākaha anō o te whawhai.

16 Ko tā te Ariki kupu hoki tēnei ki ahau: Kia kotahi tau, ko te tau hoki o te kaimahi, ā, ka poto katoa te korōria o Kerara. 17 Nā, ko ngā mōrehu o ngā kaikōpere, ko ngā mārohirohi o ngā tama a Kerara, ka torutoru. Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira.

Die ondergang van Babel.

1 GODSPRAAK oor die woestyn van die see. Soos stormwinde in die Suidland deurtrek, kom dit uit die woestyn, uit 'n vreeslike land!

2 'n Harde gesig is my te kenne gegee: Die ontroue handel troueloos, en die verwoester verwoes. Trek op, Elam! Beleër, Medië! Aan alle gesug maak Ek 'n einde.

3 Daarom is my heupe vol siddering, weë het my aangegryp soos die weë van een wat baar; ek buig my krom, sodat ek nie hoor nie; ek is verskrik, sodat ek nie sien nie.

4 My hart duisel, angs oorval my; dit maak vir my die skemeraand wat ek liefhet, tot 'n verskrikking.

5 Hulle maak die tafel gereed, hulle sprei die tapyt, hulle eet, drink ... Staan op, o vorste, salf die skild!

6 Want so het die Here vir my gesê: Gaan heen, sit 'n wag uit; laat hom te kenne gee wat hy sien;

7 en sien hy 'n stoet ruiters, twee aan twee, 'n stoet esels, 'n stoet kamele, dan moet hy skerp luister, so skerp as hy kan.

8 En hy het geroep soos 'n leeu. Op die wagtoring, Here, staan ek gedurig by dag, en op my wagpos stel ek my al die nagte.

9 En kyk, daar kom 'n stoet manne, ruiters twee aan twee. Toe het hy aangehef en gesê: Geval, geval het Babel, en hulle het al die gesnede beelde van sy gode verbrysel teen die grond.

10 o My vertrapte en gedorste volk, wat ek gehoor het van die Here van die leërskare, die God van Israel, het ek julle bekend gemaak.

Profesie teen Edom.

11 GODSPRAAK oor Duma. Daar roep een my toe van Seïr af: Wagter, hoe ver is dit in die nag? Wagter, hoe ver in die nag?

12 Die wagter sê: Die môre kom, en ook die nag. Wil julle vra, vra; keer terug, kom.

Profesie teen Arabië.

13 GODSPRAAK teen Arabië. In die bos in Arabië moet julle vernag, karavane van die Dedaniete!

14 Bring vir die dorstige water tegemoet! Die inwoners van die land Tema het die vlugteling met brood teëgekom.

15 Want hulle het gevlug vir swaarde, vir die swaard wat uitgetrek en vir die boog wat gespan is, en vir die druk van die oorlog.

16 Want so het die Here vir my gesê: Binne 'n jaar — soos die jare van 'n dagloner — sal al die heerlikheid van Kedar verdwyn.

17 En wat oorbly van die getal boë van die Kedareense helde, sal min wees; want die Here, die God van Israel, het dit gespreek.