Ihāia 9

Te Kīngitanga Tika o te Kīngi e Haere mai nei

1 Otiia, e kore e pōuri tonu ia i mamae nei. I te wā i mua i whakaititia e ia te whenua o Hepurona me te whenua o Napatari; i te wā ia i muri nei ka whakakorōriatia e ia, i te ara o te moana, i tāwāhi o Horano, i Karirī o ngā tauiwi.

2 Ko te hunga i hāereere i te pōuri,

kua kite i te mārama nui;

ko ngā tāngata e noho ana i te whenua o te ātārangi o te mate;

kua whiti te mārama ki a rātou.

3 Kua whakatokomahatia e koe te iwi,

kua whakanuia e koe tō rātou koa;

koa noa iho rātou ki tōu aroaro,

me te mea e koa ana ki te kotinga wīti,

e whakamanamana ana rānei

ki ngā taonga parakete e wehewehea ana.

4 Whati pū hoki i a koe te ioka o tāna kawenga,

te rākau whiu mō tōna pokohiwi,

te rākau o tōna kaiwhakatupu kino,

koia anō kei tō te rā i a Miriana.

5 Ko ngā mea whawhai katoa hoki a te tangata whawhai mō te ngangau,

ko ngā kākahu i okeokea ki te toto,

hei tahunga ēnā, hei kai mā te ahi.

6 Kua whānau nei hoki he tamaiti mā tātou,

kua hōmai he tama ki a tātou;

ā, ki runga ki tōna pokohiwi te rangatiratanga;

nā, ko te ingoa e huaina ki a ia

ko Whakamīharo, ko Kaiwhakatakoto Whakaaro, ko te Atua Kaha Rawa,

ko te Matua Mutungakore, ko te Rangatira o te Rongomau.

7 Kāhore he mutunga o te nui haere o tōna kīngitanga,

o te mau o tana rongo,

ki runga ki te torōna o Rāwiri,

ki runga hoki i tōna rangatiratanga.

Kia ū ai, kia mau ai hoki i runga i te whakawā,

i runga i te tika āianei ā ake tonu atu.

Ka oti tēnei i te ngākau whakapuke o Ihowā o ngā mano.

Te Whakawātanga ki te Whakahīhī me te Whakawhiunga

8 I ungā e te Ariki he kupu ki a Hākopa,

kua tau anō ki a Īharaira;

9 ā, ka mōhio te iwi katoa –

a Ēparaima rātou ko te tangata o Hamaria –

he whakapehapeha nei,

he ngākau nui nei tō rātou ki te kī mai,

10 "Kua horo ngā pereki,

ā, mā tātou e hanga ki te kōhatu tārai;

kua oti ngā hikamora te tapahi,

ka puta kē i a tātou he hīta."

11 Nō reira ka whakaarahia e Ihowā ngā hoariri o Retini ki a ia,

ā, ka oho i a ia ōna hoa whawhai;

12 ko ngā Hīriani ki mua, ko ngā Pirihitini ki muri,

hāmama tonu ki te kai i a Īharaira.

Ahakoa ko tēnei katoa e kore tōna riri e tahuri kē,

engari mārō tonu tōna ringa.

13 Nā, kīhai anō te iwi i tahuri ki tō rātou kaiwhiu,

kīhai anō hoki i rapu i a Ihowā o ngā mano.

14 Mō reira ka tapahia e Ihowā te upoko o Īharaira me te hiawero,

te nīkau me te wīwī, i te rā kotahi –

15 ko te kaumātua me te tangata ingoa nui, ko ia te upoko;

ko te poropiti whakaako teka, ko ia te hiawero.

16 Ko ngā kaiārahi hoki o tēnei iwi hei whakapōhēhē i a rātou,

ā, pau ake a rātou i ārahi ai.

17 Mō reira kāhore o te Ariki koa ki ā rātou taitamariki,

e kore anō e tohungia ā rātou pani, ā rātou pouaru;

nō te mea he noa rātou katoa, he kaimahi i te kino,

he wairangi te kōrero a ngā māngai katoa.

Ahakoa ko tēnei katoa, e kore tōna riri e tahuri kē,

engari mārō tonu tōna ringa.

18 Kei te toro nei hoki te kino, ānō he ahi;

pau ake i a ia ngā tātarāmoa me ngā tūmatakuru;

nā, ka kā ki ngā rākau pūruru o te ngahere,

ka pupū ake ngā kapua pongere o te paowa whakarunga.

19 Nā te riri o Ihowā o ngā mano

i toro ai te whenua;

ā, ko te iwi, ānō he kai mā te ahi;

e kore tōna tuakana, tōna teina e tohungia e tētahi.

20 Ā, ka kapohia e tētahi māna i te taha ki matau,

ā, ka matekai anō;

ā, ka kai ia i te taha ki mauī,

ā, e kore rātou e mākona.

Ka kainga e rātou, e tēnā, e tēnā o rātou te kikokiko o tōna ake ringa;

21 a Mānahi ki a Ēparaima; a Ēparaima ki a Mānahi;

ā, ko rāua tokorua ki a Hūrā.

Ahakoa ko tēnei katoa, e kore tōna riri e tahuri kē,

engari mārō tonu tōna ringa.

Voorspelling van die Messíasryk.

1 DIE volk wat in duisternis wandel, het 'n groot lig gesien; die wat woon in die land van die doodskaduwee, oor hulle het 'n lig geskyn.

2 U het die nasie vermenigvuldig, hulle vreugde groot gemaak; hulle is vrolik voor u aangesig soos iemand vrolik is in die oestyd, soos iemand juig as die buit verdeel word.

3 Want die juk wat op hulle gedruk het, en die stok wat hulle rug getref het, die roede van hulle drywer, het U verbreek soos op die dag van Mídian.

4 Want elke soldateskoen wat daar wegstap met gedreun, en die kleed wat in bloed gerol is, dien tot verbranding, 'n prooi van die vuur.

5 Want 'n Kind is vir ons gebore, 'n Seun is aan ons gegee; en die heerskappy is op sy skouer, en Hy word genoem: Wonderbaar, Raadsman, Sterke God, Ewige Vader, Vredevors —

6 tot vermeerdering van die heerskappy en tot vrede sonder einde, op die troon van Dawid en oor sy koninkryk, om dit te bevestig en dit te versterk deur reg en deur geregtigheid, van nou af tot in ewigheid. Die ywer van die Here van die leërskare sal dit doen.

Die slaande hand van die Here.

7 DIE Here stuur 'n woord in Jakob, en dit val in Israel;

8 en die hele volk sal dit gewaarword, Efraim en die inwoners van Samaría, wat in trotsheid en grootsheid van hart sê:

9 Die bakstene het geval, maar met gekapte klip sal ons bou; die wildevyebome is afgekap, maar ons sal seders in hulle plek neem!

10 Maar die Here gee aan die teëstanders van Resin die oorhand oor hulle, en hulle vyande sal Hy ophits:

11 die Arameërs van voor en die Filistyne van agter, dat hulle Israel met volle mond kan opeet. Ondanks dit alles is sy toorn nie afgewend nie, maar sy hand is nog uitgestrek.

12 Maar die volk bekeer hulle nie tot Hom wat hulle slaan nie, en hulle soek nie die Here van die leërskare nie.

13 Daarom sny die Here van Israel af kop en stert, palmtak en biesie, op een dag.

14 Die oudste en aansienlike, dié is die kop, en die profeet wat leuens profeteer, dié is die stert;

15 en die leiers van hierdie volk het verleiers geword, en dié van hulle wat gelei word, is op 'n dwaalweg gebring.

16 Daarom sal die Here oor hulle jongmanne nie bly wees nie en Hom nie ontferm oor hulle wese en hulle weduwees nie; want hulle is almal roekelose mense en kwaaddoeners, en elke mond spreek goddeloosheid. Ondanks dit alles is sy toorn nie afgewend nie, maar sy hand is nog uitgestrek.

17 Want die goddeloosheid brand soos vuur; dit verteer dorings en distels en steek die digte takke van die bos aan die brand, sodat hulle in 'n rookpilaar opstyg.

18 Deur die grimmigheid van die Here van die leërskare staan die land in vlamme en het die volk geword soos 'n prooi van die vuur; die een spaar die ander nie.

19 En hulle byt na regs en het honger; hulle vreet na links en word nie versadig nie; hulle eet elkeen die vlees van sy eie arm:

20 Manasse vir Efraim, en Efraim vir Manasse, en hulle saam is teen Juda. Ondanks dit alles is sy toorn nie afgewend nie, maar sy hand is nog uitgestrek.