Hopa 20

E Whiwhi ana te Kino i te Whakawhiunga Tika

1 Kātahi ka whakautua e Topara Naamati, i mea ia:

2 "Nā konā ōku whakaaro i whakahoki kupu ake ai i roto i ahau;

nā reira anō ahau i hohoro ai.

3 Kua rongo ahau i te whakahē mōku, e pā ai te whakamā ki ahau,

ā, nā te wairua o tōku ngākau mahara te kupu whakahoki ki ahau.

4 "Kāhore rānei koe i mōhio ki tēnei i mua noa atu,

i te wā rā anō i whakanohoia ai te tangata ki runga ki te whenua;

5 he poto te wā e whakamanamana ai te tangata kino,

ā, ko te hari o te tangata atuakore he wheriko kau?

6 Ahakoa eke noa tōna nui ki ngā rangi,

ā, pā atu tōna māhunga ki ngā kapua;

7 ka memeha atu anō ia ā ake ake, ka pērā anō me tōna paru;

ko te hunga kua kite i a ia, ka mea, ‘Kei hea ia?’

8 Ka rere atu ia ānō he moemoeā, e kore anō hoki e kitea;

āe ka āia atu ia, ānō he rekanga kanohi nō te pō.

9 Ko te kanohi i kite i a ia e kore e kite anō;

ā, heoi anō tirohanga a tōna wāhi ki a ia.

10 E whakamānawareka āna tamariki i ngā rawakore,

mā ōna ringa anō e whakahoki ōna rawa.

11 E kī ana ōna wheua i te tamarikitanga;

engari ka takoto tahi me ia i roto i te puehu.

12 "Ahakoa reka te kino i roto i tōna māngai,

ahakoa hunā e ia i raro i tōna arero;

13 ahakoa manawapātia noatia e ia, ā, kāhore e mahue i a ia,

heoi pupuri tonu i roto i tōna māngai;

14 otirā, ka puta kē tāna kai i roto i ōna whēkau,

ko te au o ngā ahipi i roto i a ia.

15 I horomia e ia te taonga, ka ruakina mai anō e ia;

mā te Atua e ākiri mai i roto i tōna kōpū.

16 Ka ngotea e ia te hūware whakamate o ngā ahipi;

ka mate anō ia i te arero o te waipera.

17 E kore ia e kite i ngā awa,

i ngā wai rere o te honi, o te pata.

18 Ko tāna i uaua ai ka whakahokia e ia, e kore anō e horomia;

ko tāna utu ka rite ki ōna taonga; e kore anō e koa ki reira.

19 Nāna hoki i tūkino ngā rawakore, whakarērea iho;

murua ana e ia he whare, ā, e kore e hangā anō e ia.

20 "I te mea kāhore ia i kite i te tatūtanga i roto i a ia,

e kore anō ētahi o ngā mea e matea nuitia ana e ia e mau ki a ia.

21 Kāhore tētahi mea i toe i kore te horomia e ia;

nō reira, e kore tētahi mea pai ōna e mau tonu.

22 I a ia e whiwhi nui nei i te rawa, e rawakore anō ia;

ka tae mai ki a ia ngā ringa katoa o te hunga kei roto i te mate.

23 I a ia ka mea ki te whakakī i tōna kōpū,

ka makā mai e te Atua te kaha o tōna riri ki runga ki a ia,

ā, ka ringihia iho ki a ia, i a ia anō e kai ana.

24 Ka rere atu ia i te patu rino,

ka tū ia i te kōpere parāhi, puta pū.

25 E unuhia ana, kua puta mai i roto i te tinana,

inā, puta mai ana te mata wheriko i roto i tōna au;

kua tau ngā wehi ki a ia.

26 Ko te pōuri katoa kei te takoto mai mō āna taonga;

ka kainga ia e te ahi, kīhai i pūhia e te tangata;

mā reira e pau ai te toenga i roto i tōna tēneti.

27 Ka whakakitea mai tōna hē e ngā rangi

ka whakatika mai anō te whenua ki a ia.

28 Ko ngā hua o tōna whare ka riro,

ka rere, ānō he wai, ōna mea i te rā e riri ai ia.

29 Ko tā te Atua wāhi tēnei mā te tangata kino,

ko te taonga tupu i kīia e te Atua mōna."

Job se woorde maak Sofar haastig om te antwoord.

1 TOE het Sofar, die Naämatiet, geantwoord en gesê:

2 Daarom juis antwoord my gedagtes my, en wel weens my haastigheid in my.

3 'n Bestraffing wat vir my griewend is, moet ek aanhoor; maar die gees uit my verstand antwoord my.

Die voorspoed van goddelose mense is kort van duur.

4 WEET jy wel dit wat van altyd af was, vandat die mens op die aarde gemaak is:

5 dat die gejubel van die goddelose kort van duur is en die vreugde van die roekelose net vir 'n oomblik?

6 Al klim sy hoogheid na die hemel toe op, en al raak sy hoof aan die wolke —

7 soos sy eie drek vergaan hy vir ewig; die wat hom gesien het, vra: Waar is hy?

8 Soos 'n droom vlieg hy weg, sodat 'n mens hom nie meer vind nie; en hy word verjaag soos 'n naggesig.

9 Die oog wat hom gesien het, sien hom nie meer nie; en sy plek aanskou hom nie meer nie.

10 Sy kinders moet die guns soek van armes, en met eie hande moet hy sy vermoë teruggee.

11 Sy gebeente was vol van sy jeugdige krag; maar met hom saam lê dit in die stof.

Al dié geroofde goed sal die goddelose geen genot verskaf nie.

12 AL smaak die kwaad soet in sy mond, al verberg hy dit onder sy tong,

13 al spaar hy dit, en al wil hy dit nie laat vaar nie, maar dit terughou in sy verhemelte —

14 tog word sy voedsel in sy ingewande verander, dit word gal van adders in sy binneste.

15 Rykdom het hy verslind, maar hy moet dit weer uitspuug; uit sy buik dryf God dit weg.

16 Die gif van adders suig hy in, die tong van 'n slang maak hom dood.

17 Hy mag hom nie verlustig in beke, in vloeiende strome van heuning en dikmelk nie.

18 Wat hy deur arbeid verkry het, gee hy terug sonder om dit in te sluk; na die maat van sy ingeruilde rykdom sal hy nie bly wees nie.

19 Want hy het die armes verdruk, aan hulle lot oorgelaat; 'n huis het hy geroof, maar hy sal dit nie opbou nie.

20 Want hy het geen rus geken in sy binneste nie; so sal hy dan nie ontsnap met sy kosbare goed nie.

21 Niks het ontkom aan sy vraatsug nie; daarom is sy voorspoed nie duursaam nie.

22 By die volheid van sy oorvloed sal hy benoud wees: al die hande van ellendiges oorval hom.

Die oordele van God verskrik hom, en hy gaan tot niet.

23 OM sy buik te vul, sal Hy teen hom uitstuur sy toorngloed, en Hy sal dit op hom laat reën as sy voedsel.

24 Hy sal vlug vir die ysterwapens — 'n koperboog sal hom deurboor.

25 Hy trek — daar kom dit uit sy rug, en die glinsterende swaard gaan uit sy gal; verskrikkinge is op hom!

26 Pure duisternis is bewaar vir sy skatte; 'n vuur wat nie deur mense aangeblaas is nie, verteer hom; dit wei af wat in sy tent oorbly.

27 Die hemel openbaar sy ongeregtigheid, en die aarde staan teen hom op.

28 Weggevoer word die opbrings van sy huis — goed wat wegspoel op die dag van sy toorn.

29 Dit is die deel van die goddelose mens van die kant van God en die erfdeel wat vir hom bestem is deur God.