Me Rīpenetā a Hopa
1 Nā, ka whakautu a Pirirara Huhi, ka mea:
2 "Kia pēhea ake te roa o tāu kōrero i ēnei mea?
Kia pēhea ake te roa o ngā kupu a tōu māngai e rite ai ki te hau kaha?
3 E whakaparori kē rānei te Atua i te whakawā?
E whakaparori kē rānei te Kaha Rawa i te tika?
4 Ki te mea i hara āu tamariki ki a ia,
ā, kua makā atu rātou e ia hei utu mō tō rātou hē.
5 Ki te rapu wawe koe i te Atua,
ā, ka īnoi ki te Kaha Rawa;
6 ki te mea he mā koe, he tika,
inā, ka ara ake ia ki a koe āianei,
ka manaakitia anō e ia te nohoanga o tōu tika.
7 Ahakoa i iti tōu tīmatanga,
e nui noa atu tōu whakamutunga.
8 "Tēnā rā, ui atu ki tō mua whakatupuranga;
anga atu hoki ki te mea kua rapua e ō rātou mātua.
9 Nōnanahi nei hoki tātou, kāhore hoki e mōhio;
he ātārangi nei hoki ō tātou rā i runga i te whenua.
10 E kore rānei rātou e whakaako i a koe, e kōrero ki a koe,
e puaki mai rānei he kupu i ō rātou ngākau?
11 "E tupu rānei te wīwī i te mea kāhore he repo?
E nui rānei te raupō ki te kāhore he wai?
12 I te mea he kaiota tonu, ā, kīhai i tapahia,
kua maroke i mua ake i ngā otaota katoa.
13 Ka pērā anō ngā ara o te hunga katoa e wareware ana ki te Atua,
ā, ka riro ki te kore tā te tangata whakapono kore i tūmanako ai.
14 Ka motuhia atu tāna i whakamanawa atu ai,
ko te whare hoki o te pūngāwerewere hei tūmanakohanga mōna.
15 Ka okioki atu ia ki tōna whare; heoi e kore e tū;
ū tonu tāna pupuri atu, otiia e kore e mau.
16 E matomato ana i te mea kāhore nei te rā,
ā, e wana ana ōna peka i tāna kāri.
17 Kapi tonu te pūranga i ōna pakiaka,
e kitea ana e ia te wāhi kāmaka.
18 Ki te whakamōtītia iho ia i tōna wāhi,
ka whakakāhore taua wāhi ki a ia, ka mea,
‘Kāhore ahau i kite i a koe.’
19 Nanā, ko te hari tēnei o tōna ara,
ā, ka tupu ake ētahi atu i roto i te puehu.
20 "Nanā, e kore te Atua e whakakāhore ki te tangata tika,
e kore anō e puritia e ia te ringa o ngā tāngata kino.
21 Tērā anō tōu māngai ka whakakīia e ia ki te kata,
ōu ngutu ki te hāmama.
22 He whakamā te kākahu mō te hunga e kino ana ki a koe,
ā, ka kāhore noa iho te tapenākara o te hunga kino."
Die dood van Job se kinders, sê Bildad, was 'n regverdige straf. As Job God smeek en as hy waarlik onskuldig is, sal alles weer regkom.
1 TOE het Bildad, die Suhiet, geantwoord en gesê:
2 Hoe lank sal jy hierdie dinge spreek en die woorde van jou mond 'n geweldige wind wees?
3 Sou God die reg verdraai, of die Almagtige die geregtigheid krenk?
4 As jou kinders teen Hom gesondig het, het Hy hulle aan hul oortreding oorgegee.
5 As jý na God soek en die Almagtige om genade smeek,
6 as jy rein en opreg is, ja, dan sal Hy oor jou opwaak en jou woning herstel ooreenkomstig jou geregtigheid;
7 dan sal jou begin gering wees, maar jou einde baie groot.
Die ervaring van die voorgeslagte is dat hy wat sy God verlaat, skielik omkom.
8 WANT doen tog navraag by die vorige geslag, en gee ag op wat hulle vaders nagespeur het;
9 (want ons is van gister en weet niks nie, omdat ons dae 'n skaduwee op die aarde is;)
10 sal húlle jou nie leer, jou dit nie sê en woorde uit hul hart voortbring nie?
11 Skiet die biesie op waar geen moeras is nie? Groei die riet sonder water?
12 Nog is dit in sy volle groei — sonder dat dit afgepluk word — dan verdor dit voor al die ander gras.
13 So gaan dit met almal wat God vergeet, en so vergaan die verwagting van die goddelose;
14 sy hoop is afgesny en die voorwerp van sy vertroue is 'n spinnerak.
15 Hy steun op sy huis, maar dit bly nie staan nie; hy klem hom daaraan vas, maar dit hou geen stand nie.
16 Vol sap staan hy in die son, en sy ranke sprei uit oor sy tuin.
17 Sy wortels is gevleg oor 'n hoop klippe heen, 'n kliphuis deurboor hy.
18 As Hy hom vernietig uit sy plek, sal dit hom verloën en sê: Ek het jou nie gesien nie.
19 Kyk, dit is die vreugde van sy lewensweg, en uit die stof spruit daar ander uit!
20 Kyk, God verwerp die vrome nie, en Hy vat die kwaaddoeners nie aan die hand nie.
21 Terwyl Hy jou mond met gelag vervul en jou lippe met gejuig,
22 sal jou haters met skaamte beklee word, en die tent van die goddelose — weg is dit!