Hopa 15

Te Whakawhitinga Kōrero Tuarua

1 Nā, ka whakautua e Eripāta Temani, i mea ia:

2 "He horihori kau koia te mātauranga e whakapuakina e te tangata whakaaro,

kia whakakīia e ia tōna kōpū ki te hau marangai?

3 Me kōrero rānei ia ko ngā kupu kore hua hei ako,

ko ngā whaikōrero rānei kāhore nei e whai tikanga?

4 Āe, kua whakakorea atu nā e koe te wehi,

kei te pupuri mai koe i te īnoi i te aroaro o te Atua.

5 Nā, kei te whakaakona tōu māngai e tōu kino,

ā, kei te whiriwhiria e koe ko te arero o te hunga tinihanga.

6 Ehara i ahau, nā tōu māngai anō i hopu tōu kino;

ko ōu ngutu anō hei whakaatu i tōu hē.

7 "Ko koe ianei te tangata tuatahi kua whānau?

He mea hanga rānei koe nō mua atu i ngā pukepuke?

8 Kua rongo rānei koe i tō te Atua whakaaro puku?

Kei te kaiponu rānei koe i te whakaaro ki a koe anake?

9 Ko te aha te mōhiotia ana e koe, ā, kāhore e mōhiotia e mātou?

Ko tēhea whakaaro anō hoki ōu kāhore nei i a mātou?

10 Kei a mātou ngā upoko hina rātou tahi ko ngā tino koroheke,

kaumātua rawa ake i tōu pāpā.

11 He iti rawa rānei mōu ngā whakamārie a te Atua,

te kupu ngāwari e hoatu ana ki a koe?

12 He aha koe i kāhakina atu ai e tōu ngākau?

He aha hoki ōu kanohi i kimokimo ai,

13 i tahuri ai tōu wairua ki te whakahē i te Atua,

i puaki ai ēnā kupu i tōu māngai?

14 "He aha te tangata, e mā ai ia,

te whānau rānei a te wahine, e tika ai?

15 Nanā, kāhore ia e whakawhirinaki ki āna mea tapu;

kāhore hoki ngā rangi e mā ki tāna titiro.

16 Kātahi ia te hē rawa ko te mea whakarihariha,

ko te mea poke, ko te tangata e inu nei i te kino ānō he wai.

17 "Māku e whakaatu ki a koe, whakarongo mai ki ahau;

ko te mea kua kitea e ahau, māku e kōrero atu –

18 he mea kōrero mai nā ngā mōhio,

he whakarerenga iho nā ō rātou mātua;

kīhai hoki i hunā e rātou,

19 ki a rātou nei anake te hōmaitanga o te whenua;

kīhai hoki te tangata kē i tika i waenganui i a rātou.

20 E whakamamae ana te tangata kino i ōna rā katoa,

arā i te maha o ngā tau e haupū nei mō te kaitūkino.

21 He reo whakawehi kei roto i ōna taringa;

i te wā whai rawa ka tae mai te kaipāhua ki a ia.

22 Kāhore āna whakaaetanga ake tērā ia ka hoki ake i te pōuri,

e whanga ana anō hoki te hoari ki a ia.

23 E kōpikopiko noa ana ia ki te taro māna,

e mea ana, ‘Kei hea rā?’

E mōhio ana ia kua tata ki tōna ringa te rā o te pōuri.

24 Ko te ngākau mamae, me te tūmatatenga, hei whakawehi i a ia;

ka kaha ake rāua i a ia,

me te mea he kīngi kua rite ana mea mō te whawhai.

25 Kua totoro nei ōna ringa ki te whawhai ki te Atua,

kua whakatoatoa nei i a ia ki te whawhai ki te Kaha Rawa;

26 kua rere ki a ia me te kakī mārō,

me ngā puku mātotoru o āna whakangungu rākau.

27 "Kua kōpakina hoki tōna mata e tōna ngako,

ā, kua tupu te ngako o tōna hope.

28 Nā, i noho ia ki ngā pā mahue,

ki ngā whare kāhore i nohoia e te tangata,

meāke nei waiho hei pūranga.

29 E kore ia e whai taonga, e kore anō ōna rawa e mau,

e kore anō hoki tō rātou hua e tāupe ki te whenua.

30 E kore ia e puta i te pōuri, ōna peka ka maroke i te mura,

ka riro atu anō ia i te manawa o tōna māngai.

31 Kei whakawhirinaki ia ki te mea teka noa, kei tinihanga ki a ia anō;

nō te mea ko te teka noa hei utu ki a ia.

32 E kore tōna rā e taea, kua rite;

e kore anō tōna peka e whai rau.

33 Ka ruiruia e ia āna karepe kaiota ānō ko te wāina,

ā, ka makā tāna puāwai me te mea ko te ōriwa.

34 Ka pakoko hoki te whakaminenga o te hunga atuakore,

ka pau hoki i te ahi ngā tēneti o ngā utu whakapati.

35 He mahi nanakia te mea i hapū ki roto ki a rātou,

whānau ake he teka noa;

ko ō rātou kōpū anō hei hanga i te tinihanga."

Élifas wil weet of dit wysheid is om te spreek soos Job; om die godsvrug af te breek met woorde.

1 TOE het Élifas, die Temaniet, geantwoord en gesê:

2 Sal 'n wyse man met winderige wetenskap antwoord gee en sy buik vul met oostewind —

3 deur te pleit met woorde wat nie baat en met beweringe waarmee hy niks uitrig nie?

4 Ja, jý breek die Godsvrees af en verstoor die stille oordenking voor die aangesig van God.

5 Want jou ongeregtigheid gee onderrig aan jou mond, en jy kies die taal van die listiges.

6 Jou eie mond veroordeel jou, en nie ek nie; ja, jou eie lippe getuig teen jou.

7 Is jy die eerste as mens gebore en voor die heuwels in die wêreld gebring?

8 Het jy in die raad van God afgeluister en die wysheid na jou toe getrek?

9 Wat weet jy wat ons nie weet nie? Wat verstaan jy wat in ons nie is nie?

10 Ook is daar grys hare, ook bejaardes onder ons, ryker in dae as jou vader.

11 Is die vertroostinge van God vir jou te min, en 'n woord met sagtheid jou toegespreek?

Is 'n mens dan só regverdig, dat hy God mag aanspreek soos Job gedoen het?

12 WAAROM sleep jou hart jou weg? En waarom flikker jou oë so —

13 dat jy jou toorn rig teen God en sulke woorde uit jou mond laat uitgaan?

14 Wat is die mens, dat hy rein sou wees? En hy wat uit 'n vrou gebore is, dat hy regverdig sou wees?

15 Kyk, in sy heiliges stel Hy geen vertroue nie; ja, die hemele is nie rein in sy oë nie;

16 hoeveel minder die afskuwelike en ontaarde, die mens wat onreg drink soos water!

17 Ek wil jou inlig, luister na my; en wat ek gesien het, wil ek vertel;

18 wat die wyse manne verkondig sonder om iets te verberg, van hulle vaders af oorgelewer;

19 aan hulle alleen was die land gegee, en geen vreemdeling het nog onder hulle deurgetrek nie.

Die goddelose is nie voorspoedig soos Job beweer het nie: hy is 'n prooi van 'n verontruste gewete en donker voorgevoelens.

20 AL sy dae leef die goddelose in angs, ja, al die jare deur wat vir die tiran bepaal is.

21 Skrikgeluide is in sy ore; in volle vrede oorval die verwoester hom.

22 Hy glo nie dat hy uit die duisternis sal terugkeer nie; en hy is bestemd vir die swaard.

23 Hy dwaal rond en soek brood. Waar is dit? Hy weet dat gereed is, ophande, die dag van duisternis.

24 Benoudheid en angs verskrik hom; dit oorweldig hom soos 'n koning wat gereed staan vir die aanval,

25 omdat hy sy hand uitgesteek het teen God en die Almagtige getrotseer het

26 (hy het Hom stormgeloop met uitgerekte nek, met die dik bulte van sy skilde);

27 omdat hy sy gesig met sy vet oordek en 'n vetlaag op sy heupe gevorm het,

28 en verdelgde stede bewoon het, huise wat nie bewoon moes word nie, wat bestem was om puinhope te bly.

Bowendien word die goddelose getref deur allerhande rampe en teleurstellinge.

29 HY bly nie ryk en sy vermoë hou nie stand nie, en hulle besitting buig nie soos koringare na die aarde toe nie.

30 Hy ontvlug nie die duisternis nie, die vlam laat sy spruit verdroog, en hy vergaan deur die geblaas van die mond van God.

31 Laat hom nie vertrou op nietigheid nie — hy kom bedroë uit! — want nietigheid sal sy vergelding wees.

32 Voor sy tyd word dit vervul, en sy palmtak bly nie meer groen nie.

33 Hy skud sy onryp druiwe af soos 'n wingerdstok en gooi sy bloeisel af soos 'n olyfboom.

34 Want die bende van die goddelose is onvrugbaar, en vuur verteer die tente van omkopery.

35 Hulle is swanger van moeite en baar onheil; en hulle skoot bring bedrog voort.