Hopa 34

Ka Kauwhau a Erihu mō te Tika o te Atua

1 I kōrero anō hoki a Erihu, i mea:

2 "Whakarongo ki āku kupu, e te hunga whakaaro nui;

kia whai taringa ki ahau, e te hunga mōhio.

3 E whakamātau ana hoki te taringa i te kupu,

e pērā ana me tā te māngai ki te reka o te kai.

4 Ko tā tātou e whiriwhiri ai mā tātou ko te mea tika;

kia mōhiotia hoki e tātou, e tēnei, e tēnei, ko te aha te mea pai.

5 "Kua mea nei hoki a Hopa, ‘He tika tāku,

ā, kua whakapeaua kētia e te Atua te whakawā mōku;

6 ahakoa kei ahau te tika ka kīia ahau he tangata teka;

e kore e mahu tōku werohanga, ahakoa kāhore ōku hē.’

7 Ko wai te tangata e rite ki a Hopa,

me te mea he wai te tāwai e inumia ana e ia?

8 Kua uru nei ki te tira o ngā kaimahi i te hē,

ā, e haere tahi ana me ngā tāngata kikino.

9 Kua mea hoki ia, ‘Kāhore he painga ki te tangata

ki te āhuareka atu ia ki te Atua.’

10 "Nō reira whakarongo mai ki ahau, e ngā tāngata ngākau mōhio;

e kore rawa te Atua e mahi i te kino;

e kore, rawa hoki te Kaha Rawa e mahi i te hē.

11 Ka utua hoki e ia te tangata mō tāna mahi,

ka rite hoki ki tō te tangata ara ngā mea e whakawhiwhia e ia ki a ia.

12 Tika rawa, e kore te Atua e kino,

e kore anō hoki te Kaha Rawa e whakaputa kē i te whakawā.

13 Nā wai ia i mea hei kaitirotiro mō te whenua?

Nā wai hoki i whakatakoto ngā tikanga mō te ao katoa?

14 Ki te anga mai tōna ngākau ki te tangata,

ki te kohia atu e ia ki a ia tōna wairua me tōna manawa;

15 ka hemo ngātahi ngā kikokiko katoa,

ā, ka hoki anō te tangata ki te puehu.

16 "Nā, ki te mea he ngākau mōhio tōu, whakarongo ki tēnei;

kia whai taringa mai ki te reo o āku kupu.

17 E whai kīngitanga rānei tētahi kotahi e kino ana ki te tika?

E whakakino rānei koe ki te tangata tika, kaha hoki?

18 E tau ana rānei te mea atu ki te kīngi, ‘He weriweri koe’?

ki ngā rangatira rānei, ‘He kino koutou’?

19 Kia iti rawa iho ki a ia e kore nei e whakapai ki te kanohi o ngā rangatira,

e kore nei e hira ake tōna pai ki te hunga whai rawa i ngā rawakore?

Nō te mea he mahi rātou katoa nā ōna ringa.

20 Kīhai i aha kua mate rātou;

kua mate i waenganui pō; ka wiri te iwi, ka pahemo atu,

ka riro te hunga nunui, kāhore hoki he ringa.

21 "Kei runga hoki i ngā ara o te tangata ōna kanohi,

ā, kitea ana e ia ōna hīkoinga katoa.

22 Kāhore he pōuri, kāhore he ātārangi o te mate

e piri ai ngā kaimahi i te kino.

23 E kore hoki e nui atu i te tika te mea e whakawahā e ia ki te tangata,

e haere ai ia ki te aroaro o te Atua ki te whakawā.

24 Ka wāwāhia e ia ngā tāngata nunui, tē mōhiotia ngā ara,

ā, whakatūria ake ētahi atu i muri i a rātou.

25 Nā, e mōhio ana ia ki ā rātou mahi,

ā, hurihia ake rātou e ia i te pō, ā, mongamonga noa rātou.

26 He hunga kino rātou, pākia iho e ia i te tirohanga a te tangata;

27 mō rātou i tahuri kē i te whai i a ia,

kīhai hoki i whakaaro ki tētahi o ōna ara –

28 nā rātou hoki i puta ai te tangi a te rawakore ki a ia,

ā, rongo ana ia ki te tangi a te hunga e tūkinotia ana.

29 Ki te meinga e ia kia āta noho, ko wai hei whakararuraru?

Ā, ki te hunā e ia tōna kanohi, ko wai e kite i a ia?

Ahakoa i meatia ki te iwi, ki te tangata rānei, rite tonu.

30 Kore ake te whakapono kore e whai kīngitanga,

kore ake te iwi e māhangatia.

31 "Kua mea atu rānei ki te Atua,

‘Kua pēhia ahau e te whiu;

e kore ahau e mahi i te hē ā muri nei?

32 Ko te mea kīhai i kitea e ahau māu e whakaatu mai ki ahau;

ki te mea i mahi ahau i te hē, ka mutu tāku.’

33 Kia rite rānei tāna utu ki tāu e mea ai,

i whakakāhoretia ai e koe?

Māu te whiriwhiri, kāhore māku;

nā, māu e kōrero mai tāu i mōhio ai.

34 "Ka kōrero mai ngā tāngata ngākau mahara ki ahau,

āe rā, ngā tāngata whakaaro nui e whakarongo ana ki ahau,

35 ‘Kāhore he mātauranga o Hopa i a ia i kōrero rā,

kāhore hoki he mahara i roto i āna kupu.’

36 He pai me i whakamātauria a Hopa ā te mutunga rā anō,

mō āna kupu i whakahokia mai nei e ia,

he mea i rite ki ā ngā tāngata kikino.

37 E tāpiritia ana hoki e ia te tutū ki runga ki tōna hara,

kei te pakipaki ia i ōna ringa i waenganui i a tātou,

ā, whakanuia ana e ia āna kupu ki te Atua."

Elíhu wil nie daarvan weet dat God onreg gedoen het teenoor Job nie.

1 VERDER het Elíhu aangehef en gesê:

2 Hoor my woorde, o wyse manne! En luister na my, u wat kennis het!

3 Want die oor toets woorde soos die verhemelte die spys proe.

4 Laat ons vir onsself uitmaak wat reg is, en onder mekaar uitvind wat goed is.

5 Want Job het gesê: Ek is regverdig, en God het my my reg ontneem.

6 Ondanks my reg staan ek as leuenaar; ongeneeslik is my pylwond, en dit sonder oortreding!

7 Waar is 'n man soos Job wat godslastering drink soos water?

8 Wat in die geselskap loop van die werkers van ongeregtigheid en wandel saam met goddelose mense?

9 Want hy het gesê: Dit baat 'n man niks dat hy 'n welgevalle aan God het nie.

Onreg is in stryd met die wese en werk van God.

10 DAAROM, manne van verstand, luister na my: Ver is God van goddeloosheid en die Almagtige van onreg!

11 Veelmeer vergeld Hy die mens na sy werk, en volgens 'n man se wandel laat Hy hom ondervind.

12 Ja waarlik, God handel nie onregverdig nie, en die Almagtige verdraai nie die reg nie.

13 Wie het aan Hom die aarde toevertrou, en wie het die hele wêreld gegrond?

14 As Hy op Homself ag sou gee, sy Gees en sy asem na Hom sou terugtrek,

15 dan sou alle vlees tesame die asem uitblaas en die mens sou tot stof terugkeer.

16 As daar dan verstand by u is, hoor dit; luister na die stem van my woorde.

17 Kan ook een wat die reg haat, heers? Of durf u die Regverdige, die Geweldige, veroordeel?

18 Durf iemand aan 'n koning sê: Jou deugniet! Aan die edeles: Jou goddelose!

19 Hoeveel minder aan Hom wat die vorste nie voortrek nie en op die vername nie meer ag gee as op die arme nie; want hulle almal is die werk van sy hande.

20 In 'n oomblik sterf hulle, en in die middel van die nag word 'n volk in beroering gebring en hulle gaan onder, en die magtige word weggedryf — nie deur 'n hand nie.

21 Want sy oë is op die weë van die mens, en Hy sien al sy voetstappe.

22 Daar is geen duisternis en daar is geen diepe donkerheid waarin die werkers van ongeregtigheid hulle kan wegsteek nie.

23 Want Hy hoef nie lank op 'n mens ag te gee, dat hy voor God in die gereg sou gaan nie.

24 Hy verpletter die geweldiges sonder ondersoek en sit ander in hulle plek.

25 So ken Hy dan hulle werke en werp hulle omver in die nag, sodat hulle verbrysel word.

26 Hy straf hulle soos goddelose op die plek waar almal dit sien,

27 omdat hulle van Hom afgewyk en op geeneen van sy weë ag gegee het nie —

28 om die geroep van die arme na Hom te laat kom, en dat Hy die geroep van die ellendiges sou hoor.

29 En gee Hý rus, wie durf Hom dan veroordeel? En verberg Hy die aangesig, wie kan Hom dan aanskou? — of dit al 'n nasie betref of 'n mens, almal saam;

30 sodat die goddelose mense nie sal regeer, sodat hulle geen strikke vir die volk sal wees nie.

Alle verstandige mense sal Job veroordeel as hy klaag oor die regering van alle dinge deur God.

31 WANT sê iemand wel tot Gód: Ek boet sonder dat ek sleg handel;

32 wat ek nie insien nie, leer Ú my dit; ás ek onreg gedoen het, ek sal dit nie meer doen nie —

33 moet Hy volgens u mening tog vergelding doen? U is mos ontevrede, sodat ú moet sê wat beter is, en nie ek nie! Wat u dan weet — spreek dit uit!

34 Manne van verstand sal vir my sê, en 'n wyse man wat my aanhoor:

35 Job spreek sonder kennis, en sy woorde is sonder verstand.

36 Ag, mag Job getoets word tot die einde toe weens die antwoorde in die trant van kwaaddoeners.

37 Want hy voeg 'n oortreding by sy sonde; onder ons spreek hy smadelik en vermenigvuldig sy woorde teen God.