Hopa 29

Te Kōrero Whakamutunga a Hopa i Tana Take

1 Ā, i kōrero tonu a Hopa i tāna pepeha, i mea:

2 "Auē, me i rite ki ngā marama ō mua,

ki ngā rā i tiaki ai te Atua i ahau!

3 I tīaho mai ai tāna rama ki tōku mātenga,

ā, nā tāna whakamārama i haere ai ahau i te pōuri;

4 me i pērā anō me ahau i ngā rā o tōku taiohitanga,

i te mea nei kei runga tō te Atua whakaaro puku i tōku tēneti;

5 i te mea e noho ana anō te Kaha Rawa i ahau,

ā, kei tētahi taha ōku āku tamariki, kei tētahi taha;

6 i horoia ai ōku takahanga ki te pata,

ā, rere mai ana ngā awa hinu ki ahau i roto i te kōhatu!

7 "I tōku haerenga atu ki te kūwaha ki te pā,

ā, whakapai ana i te nohoanga mōku i te waharoa,

8 ka kite ngā taitamariki i ahau, ā, piri ana rātou;

whakatika ana ngā koroheke, tū ana ki runga;

9 mutu pū te kōrero a ngā tino tāngata,

kua kōpania te ringa ki ō rātou māngai;

10 ngaro ana te reo o ngā rangatira,

piri ana ō rātou arero ki ō rātou ngao.

11 Nō te rongonga hoki o te taringa i ahau, manaaki ana i ahau;

te kitenga o te kanohi i ahau, whakaae mai ana ki āku mahi;

12 nō te mea nāku i whakaora te rawakore i a ia e karanga ana,

te pani me te tangata hoki kāhore nei ōna kaiāwhina.

13 I tau ki runga ki ahau te manaaki a te tangata e tata ana ki te whakangaromanga;

harakoa ana i ahau te ngākau o te pouaru.

14 I kākahuria e ahau te tika, ā, ko tērā tōku kākahu;

e rite ana tāku whakarite whakawā he koroka, he karauna.

15 He kanohi ahau ki te matapō,

he waewae ki te kopa.

16 He matua ahau ki ngā rawakore;

ā, i āta rapua e ahau te tikanga o te totohe

a te tangata kīhai nei ahau i mōhio.

17 Wāwāhia ana e ahau ngā kauae o te tangata kino,

ā, tākiritia mai ana e ahau tāna mea pāhua i roto i ōna niho.

18 "Kātahi ahau ka mea, ‘Tērā ahau e mate i roto i tōku ōhanga;

ka whakanuia ōku rā kia rite ki te onepū te maha.

19 Ko tōku pakiaka tautoro tonu ki ngā wai,

ā, i te pō tau ana te tōmairangi ki runga ki tōku peka;

20 ko tōku korōria hou tonu i roto i ahau,

ā, hoki ake ana te kaha o tāku kōpere i tōku ringa.’

21 "I whakarongo mai ngā tāngata ki ahau, i tatari,

whakarongo puku ana rātou i ahau e whakatakoto whakaaro ana.

22 I muri i āku kupu kore ake rātou kōrero anō;

māturuturu iho ana āku kupu ki runga ki a rātou.

23 I tāria mai ahau e rātou ānō ko te ua;

hāmama mai ana ō rātou māngai

ānō e tatari ana ki te ua ō muri.

24 Ka kata ahau ki a rātou, kīhai i whakaponohia e rātou;

kīhai hoki rātou i whakataka i te mārama o tōku mata.

25 Nāku tō rātou ara i whiriwhiri, ā, noho ana ahau hei rangatira,

noho ana hoki ahau ānō he kīngi i roto i te ope

i rite ahau ki te kaiwhakamārie o te hunga e tangi ana.

Job dink aan die dae uit die verlede toe hy voorspoedig was en almal hom geëer het.

1 EN Job het verder sy spreuk aangehef en gesê:

2 Ag, was ek maar soos in die vorige maande, soos in die dae toe God my bewaar het;

3 toe sy lamp bo my hoof geskyn het, ek by sy lig die duisternis deurwandel het;

4 soos ek was in my herfsdae toe die verborgenheid van God oor my tent was;

5 toe die Almagtige nog by my was, my kinders rondom my;

6 toe my voetstappe gewas is in dikmelk en die rots by my strome van olie uitgegiet het.

7 Toe ek uitgegaan het na die poort, op na die stad toe, op die markplein my sitplek reggemaak het,

8 het die seuns weggekruip as hulle my sien, en grysaards het hulle opgerig en bly staan.

9 Vorste het hulle woorde ingehou en die hand op hul mond gelê.

10 Die stem van edeles is teruggehou, en hulle tong het gekleef aan hul verhemelte.

11 Want het 'n oor net gehoor, dan prys dit my gelukkig; en het 'n oog net gesien, dan gee dit vir my getuienis.

12 Want ek het die ellendige gered wat om hulp geroep het, en die wees en hom wat geen helper het nie.

13 Die seën van hom wat klaar was om onder te gaan, het op my gekom; en die hart van die weduwee het ek laat jubel.

14 Die geregtigheid was my kleed, en ek sy kleed; my reg was soos 'n mantel en 'n tulband.

15 Oë was ek vir die blinde, en voete vir die lamme was ek.

16 'n Vader was ek vir die behoeftiges; en die regsaak van hom wat ek nie geken het nie, het ek ondersoek.

17 En ek het die tande van die kwaaddoener stukkend gebreek en die buit uit sy gebit geslinger.

18 So het ek dan gedink: By my nes sal ek die asem uitblaas, en soos die feniks my dae vermenigvuldig.

19 My wortel staan oop na die water toe, en dou vernag op my tak.

20 My eer is altyd nuut by my, en my boog bly jonk in my hand.

Job beskryf verder sy gelukkige toestand in dié dae.

21 NA my het hulle geluister vol verwagting, en hulle het stil my raad aangehoor.

22 Ná my woorde het hulle nie weer gespreek nie, en my rede het op hulle gedrup.

23 En hulle het op my gewag soos op reën, en hulle mond wyd oopgemaak soos vir lentereëns.

24 Ek het hulle toegelag as hulle moedeloos was, en hulle kon die lig van my gesig nie verdonker nie.

25 Het ek die weg na hulle toe gekies, dan sit ek as voorman en woon soos 'n koning onder die skare, soos een wat treuriges vertroos.