Hopa 6

Ka Whakautu a Hopa: He Tika Taku Amuamu

1 Nā, ka whakautu a Hopa, ka mea:

2 "Auē, me i āta pāunatia tōku mamae, me i huihuia,

me i whakairihia tōku aituā ki te pāuna!

3 Nā, ināianei taimaha ake i te onepū o te moana:

heoi he ohorere rawa āku kupu.

4 Kei roto hoki i ahau ngā pere a te Kaha Rawa,

inumia ake e tōku wairua tō rātou paihana;

rārangi tonu mai ngā whakawehi a te Atua hei hoariri mōku.

5 E tangi anō rānei te kāihe mohoao te mea kei te tarutaru ia?

E tangi anō rānei te kau i te mea e kai ana?

6 E taea rānei te kai, te mea kāhore nei ōna hā, ki te kāhore he tote?

He reka rānei te whakakahukahu o te hua manu?

7 Hore rawa tōku wairua e mea kia pā atu ki ēnā;

tō rātou rite ki ahau kei te kai whakarihariha.

8 "Auē, me i riro mai tāku i tono ai,

me i hōmai e te Atua tāku e tūmanako nei!

9 Me i pai hoki te Atua kia whakangaromia ahau,

kia tukua mai tōna ringa hei hātepe i ahau!

10 Pēnei kua ai anō he whakamārie mōku.

Āe, ka tino hari ahau ki te mamae, kāhore nei e tohu i ahau;

kīhai hoki ngā kupu a te Mea Tapu i hunā e ahau.

11 "He aha tōku kaha, e tatari ai ahau?

He aha hoki tōku mutunga, e whakamanawanui ai ahau?

12 He kaha kōhatu rānei tōku kaha?

He parāhi rānei ōku kikokiko?

13 Ehara rānei i te mea kāhore he āwhina mōku i roto i ahau,

ā, kua oti te ngoi te pei i roto i ahau?

14 "Ko te tangata e ngoikore ana te ngākau

kia puta mai te aroha o tōna hoa ki a ia,

ahakoa kua mahue i a ia te wehi i te Kaha Rawa.

15 He mahi tinihanga a ōku tēina, he pērā me tā te awa;

rere ana rātou ānō he waipuke awaawa,

16 kua mangu nei i te hukapapa,

ngaro ana te hukarere i roto.

17 I te wā e mahana ai, ka memeha atu;

i te weraweratanga, mōtī iho rātou i tō rātou wāhi.

18 Ka peka kē ngā tira e haere ana rā reira;

riro ana ki te kore, ā, ngaro iho.

19 Tirotirohia ana e ngā tira o Tema;

tāria atu ana e ngā tāngata haere o Hēpā.

20 Whakamā ana rātou mō rātou i whakamanawa atu ki reira;

te taenga ki aua awa, kanakana kau ana.

21 Nā, he kāhore noa iho koutou;

ka kite koutou i te mea whakamataku, ā, ka wehi.

22 I mea rānei ahau, ‘Hōmai ki ahau?

He hākari rānei māku e hōmai i ō koutou rawa’?

23 I mea rānei, ‘Whakaorangia ahau i te ringa o te hoariri’?

‘Hokona ahau i roto i te ringa o te kaitūkino’?

24 "Whakaakona ahau, ā, ka whakarongo puku ahau;

whakaaturia ki ahau te mea i hē ai ahau.

25 Anō te kaha o ngā kupu tika! Ko te aha ia te rīria ana e ā koutou kupu?

26 E mea ana rānei koutou kia rīria ngā kupu?

He hau kau nei hoki ngā kōrero a te tangata kua pau ōna whakaaro.

27 Āe rā, e mea ana koutou ki te maka rota mō ngā pani,

ki te mea i tō koutou hoa hei taonga hokohoko.

28 "Nā, whakaae mai, titiro mai ki ahau;

he pono hoki e kore ahau e kōrero teka ki tō koutou kanohi.

29 Tēnā rā, tahuri mai; kaua hoki te hē e waiho;

inā, tahuri mai, he tika hoki tāku take.

30 He hē koia kei tōku arero?

E kore rānei tōku hinengaro e mōhio ki ngā mea whanokē?"

Job antwoord dat Élifas sy bitter smart nie verstaan as hy dink dat hy sonder oorsaak klae nie.

1 MAAR Job het geantwoord en gesê:

2 Ag, was my verdriet maar goed geweeg en my ongeluk meteens in 'n skaal opgehef!

3 Ja, dan sou dit swaarder wees as die sand van die see; daarom is my woorde onbedagsaam.

4 Want die pyle van die Almagtige is in my, waarvan my gees die gif indrink; die verskrikkinge van God stel hulle teen my op.

5 Balk die wilde-esel by die grasspruitjies? Of bulk 'n bees by sy voer?

6 Word iets wat laf is, sonder sout geëet? Of is daar smaak in die wit van 'n eier?

7 My siel weier om dit aan te raak; dit is net soos my walglike spys.

Job wens dat hy mag sterwe: sy toestand, dink hy, is hopeloos.

8 AG, mag my bede maar uitkom, en mag God my verwagting maar gee!

9 En mag dit God behaag om my te verpletter, sy hand uit te strek en my af te sny!

10 Dan sou ek nog troos hê; ja, ek sou van vreugde opspring in onbarmhartige smart; want die woorde van die Heilige het ek nie verloën nie.

11 Wat is my krag, dat ek sou kan wag; en wat my uiteinde, dat ek geduldig sou wees?

12 Is my krag 'n krag van klip of my vlees van koper?

13 Is ek dan nie hulpeloos in myself nie, en is redding nie vir my weggedrywe nie?

Sy vriende het hom in sy nood nie dié medelyde bewys waar hy op geregtig was nie.

14 VIR die moedelose moet daar liefde wees van die kant van sy vriend, ook al laat hy die vrees vir die Almagtige vaar.

15 My broers het troueloos gehandel soos 'n spruit, soos die bedding van spruite wat wegloop,

16 wat troebel is vanweë die ys, waarin die sneeu hom verberg —

17 in die tyd van gloeihitte verdwyn hulle; as dit warm word, droog hulle op uit hul plek.

18 Die paaie van hulle loop kronkelend weg en gaan heen in die wildernis en vergaan.

19 Die karavane van Tema het uitgekyk, die reisigers van Skeba het daarop gewag.

20 Hulle het beskaamd gestaan in hul vertroue; hulle het daarby gekom en was teleurgesteld.

21 So het julle dan vir my niks geword nie: julle sien verskrikking, en julle het gevrees.

22 Het ek dan gesê: Gee my iets? Of: Bring vir my 'n omkoopgeskenk uit julle vermoë?

23 Of: Red my uit die hand van die teëstander? Of: Verlos my uit die hand van tiranne?

„Noem my my sonde" — dit is wat Job wil hê.

24 ONDERRIG my, en ék sal swyg; en maak my duidelik waarin ek my misgaan het.

25 Hoe kragtig is opregte woorde, maar wat rig 'n bestraffing uit, van julle afkomstig?

26 Dink julle om woorde te bestraf? Maar die woorde van 'n wanhopige is vir die wind!

27 Ja, julle sou 'n wees uitloot en julle vriend verhandel.

28 Maar nou, kyk my asseblief aan: ek sal julle waarlik nie in jul gesig belieg nie.

29 Keer tog terug — laat daar geen onreg wees nie! Ja, keer terug — nóg is my geregtigheid daar.

30 Is daar onreg op my tong? Of kan my verhemelte nie die onheile onderskei nie?